Το γινάτι των S-400 και το ιερό δισκοπότηρο των F-35
Οι S-400 δεν ήταν απλώς ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα για την Τουρκία, ήταν μία δήλωση ανεξαρτησίας και ταυτόχρονα, ένα στρατηγικό λάθος που σήμερα η Άγκυρα προσπαθεί να πάρει πίσω.
Διότι σε ό,τι αφορά τα F-35, η Ουάσινγκτον ήταν ξεκάθαρη… στους δύο τρίτος δεν χωρεί.
Για την Ουάσιγκτον, οι ρωσικοί πύραυλοι δεν είναι απλώς ένα «τουρκικό γινάτι». Είναι κάτι πολύ χειρότερο: Ένας δούρειος ίππος που συνιστά άμεση απειλή για το ίδιο το «ιερό δισκοπότηρο» της αμερικανικής αεροπορικής ισχύος, τα F-35. Ένα ρωσικό ραντάρ καρφωμένο μέσα στη νατοϊκή αυλή.
Οι S-400 έχουν σχεδιαστεί ακριβώς για να εντοπίζουν stealth αεροσκάφη. Αν συνυπάρχουν με F-35 στο ίδιο έδαφος, τα ραντάρ τους μπορούν να «μάθουν» πώς φαίνεται ένα F-35 στον αέρα, πληροφορία ανεκτίμητη για τη Μόσχα. Και κανείς στην Ουάσιγκτον δεν πιστεύει σοβαρά ότι η Ρωσία θα μείνει εκτός, όσο το σύστημα βρίσκεται σε τουρκικά χέρια.
The World at War
Οι παλιότεροι ίσως θυμούνται το ντοκιμαντέρ για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο The World at War που αποτελεί το ίδιο μέρος της τηλεοπτικής ιστορίας. Με αφηγητή τον σαιξπηρικό ηθοποιό Σερ Λόρενς Ολίβιε το κλασικό ντοκιμαντέρ του ITV κατέγραψε με συγκλονιστικό τρόπο το δράμα και τη φρίκη του πολέμου, παίρνοντας συνεντεύξεις από τους πρωταγωνιστές του πολλοί εκ των οποίων ήταν ακόμη ζωντανοί. Δόθηκε βήμα σε «μετανιωμένους» ναζιστές όπως ο υπουργός Εξοπλισμών και αρχιτέκτονας του Χίτλερ Άλμπερτ Σπέερ, ή ο -για 20 μέρες - διάδοχός του στην καγκελαρία ναύαρχος Καρλ Ντένιτς; Ναι.
Ήταν ακόμη τα γεγονότα του Β' Παγκόσμιου νωπά στη μνήμη; Ναι, είχαν περάσει μόλις τρεις δεκαετίες. Το ότι το ITV δεν χρηματοδοτήθηκε από το κράτος είναι άσχετο. Ουδείς διερωτάται σήμερα γιατί οι δημοσιογράφοι πήραν συνεντεύξεις από ναζιστές. Αντίθετα, πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ που χειρίστηκε τους ναζί όπως τούς έπρεπε σε ένα ευρύτερο δημοσιογραφικό πλαίσιο.
Θύτες και θύματα του Ολοκαυτώματος, και όχι μόνο, μίλησαν στο The World at War και σημαντικά συμπεράσματα βγήκαν σε ένα ντοκιμαντέρ που σήμερα αποτελεί πολύτιμο ιστορικό ντοκουμέντο.
Κρασί, finger food και… αγροτική γκρίνια στο ΜΜ
Σε χαλαρό –τουλάχιστον σε επίπεδο σκηνικού– κλίμα πραγματοποιήθηκε χθες το μεσημέρι η καθιερωμένη, άτυπη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στο Μέγαρο Μαξίμου, λίγο πριν την αναχώρησή του για τις Βρυξέλλες και την τελευταία Σύνοδο Κορυφής της χρονιάς.
Η πρόσκληση δεν είχε θεσμικό χαρακτήρα ούτε συγκεκριμένη ατζέντα. Κρασί, finger food και «οικογενειακές» φωτογραφίες έδιναν τον τόνο, όμως πίσω από τη χαλαρότητα η ατμόσφαιρα μόνο ανέμελη δεν ήταν. Οι αγροτικές κινητοποιήσεις βαραίνουν αισθητά το εσωτερικό της ΚΟ, με αρκετούς βουλευτές –κυρίως από αγροτικές περιφέρειες– να μεταφέρουν έντονη πίεση από τις εκλογικές τους βάσεις.
Η συζήτηση, που διήρκεσε περίπου μία ώρα, περιστράφηκε αναπόφευκτα γύρω από τα μπλόκα και την αναστάτωση που προκάλεσε η παρακράτηση εισφορών υπέρ ΕΛΓΑ χωρίς να έχουν προηγηθεί πληρωμές προς τους αγρότες. Ένα πρόβλημα που, όπως επισημάνθηκε, λύθηκε γρήγορα, αλλά πρόλαβε να αφήσει πολιτικό αποτύπωμα και νεύρα.
Δεν έλειψαν, πάντως, και οι πιο ελαφριές στιγμές. Ξεχώρισε το γούρι του πρωθυπουργού για το 2026, αλλά και το ιδιαίτερο δώρο του Νικήτα Κακλαμάνη: μια γραβάτα με τσολιάδες, που σχολιάστηκε δεόντως στους διαδρόμους του Μαξίμου. «Και του χρόνου να είμαστε καλά και του παραχρόνου ακόμη περισσότεροι», φέρεται να είπε ο ΚΜ, στέλνοντας μήνυμα συσπείρωσης –και πολιτικής αντοχής– προς τους βουλευτές του.
Το συμπέρασμα; Μπορεί το τραπέζι να ήταν στρωμένο γιορτινά, όμως τα ανοιχτά μέτωπα, ειδικά στον αγροτικό τομέα, παραμένουν και συνεχίζουν να δοκιμάζουν τις αντοχές της «γαλάζιας» οικογένειας.
Τι θα κάνει η Λαγκάρντ;
Σήμερα πέφτει η αυλαία των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τα επιτόκια, τουλάχιστον για φέτος. Το ερώτημα είναι γνώριμο και σχεδόν ρητορικό: τι θα αποφασίσουν η Κριστίν Λαγκάρντ και οι λοιποί κεντρικοί τραπεζίτες – μαζί και ο δικός μας Γιάννης Στουρνάρας;
Οι αγορές πάντως δεν κρατούν την ανάσα τους. Οι αναλυτές στοιχηματίζουν ότι η ΕΚΤ δεν έχει κανέναν λόγο να βιαστεί και πως το κουμπί θα μείνει... εκεί που είναι. Σταθερά επιτόκια, χωρίς δράματα και χωρίς εκπλήξεις.
Άλλωστε, η Φρανκφούρτη έχει ήδη κάνει τις μειώσεις της μέσα στη χρονιά και, με τον πληθωρισμό να κινείται πέριξ του «ιερού» στόχου του 2%, η Λαγκάρντ δεν δείχνει διάθεση για νέα πειράματα. Το μήνυμα είναι απλό: βλέποντας και κάνοντας. Και –εκτός απροόπτου– το ίδιο μοτίβο θα συνεχιστεί και το 2026.
Η νομισματική πολιτική μπαίνει σε λειτουργία αναμονής. Και η ΕΚΤ προτιμά, για την ώρα, τη σιγουριά της ακινησίας από το ρίσκο μιας βιαστικής κίνησης.
Πιέζεται η εφοδιαστική αλυσίδα
Όσο τα τρακτέρ μένουν στους δρόμους, τόσο ανεβαίνει ο λογαριασμός στην εφοδιαστική αλυσίδα. Το λένε όλο και περισσότεροι φορείς της αγοράς: οι αγροτικές κινητοποιήσεις και τα μπλόκα μεταφράζονται σε αυξημένο κόστος και καθυστερήσεις στις παραδόσεις.
Στην πιάτσα ακούγονται ήδη νούμερα της τάξης του 10% έως 15% στο κόστος μεταφοράς, καθώς τα δρομολόγια μακραίνουν και οι παρακάμψεις γίνονται καθημερινότητα. Δεν είναι λίγοι οι οδηγοί φορτηγών που δουλεύουν περισσότερο για να φτάσουν… στο ίδιο σημείο, απλώς με περισσότερα χιλιόμετρα και περισσότερες ώρες στο τιμόνι.
Προς το παρόν, πάντως, η αγορά κρατάει. Ράφια άδεια δεν βλέπουμε – ακόμη. Το ερώτημα είναι για πόσο. Γιατί στην εφοδιαστική αλυσίδα, το κόστος πάντα αργεί λίγο να φανεί, αλλά όταν εμφανιστεί, σπάνια κάνει πίσω.
Ασανσέρ οι τιμές πετρελαίου
Το 2025 κύλησε –μέχρι στιγμής– σχετικά ήρεμα για τις τιμές του πετρελαίου. Σταθερές έως χαμηλές, με μία βασική εξαίρεση: τον Ιούνιο και την επίθεση στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, που θύμισε πόσο εύθραυστη είναι αυτή η ισορροπία.
Τις τελευταίες ημέρες, όμως, το σκηνικό άλλαξε. Στην αρχή της εβδομάδας οι τιμές πήραν την κατιούσα, με φόντο τις πληροφορίες ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία ίσως πλησιάζει –επιτέλους– προς το τέλος του. Οι αγορές ανακουφίστηκαν, έστω και προσωρινά.
Χθες, ωστόσο, το έργο γύρισε απότομα. Οι κυρώσεις Τραμπ στη Βενεζουέλα λειτούργησαν σαν ηλεκτρικό ρεύμα στο ταμπλό και οι τιμές εκτοξεύτηκαν μέσα σε λίγες ώρες. Από την πτώση στην άνοδο, χωρίς ενδιάμεση στάση.
Για άλλη μια φορά, το πετρέλαιο αποδεικνύει ότι δεν είναι απλώς εμπόρευμα. Είναι δείκτης ισχύος, μοχλός πίεσης και –σχεδόν πάντα– έρμαιο της γεωπολιτικής σκακιέρας. Και όσο τα πιόνια κινούνται, το ασανσέρ δύσκολα θα σταματήσει.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
