Καψόνια στην Άγκυρα οι ελληνοϊσραηλινές ασκήσεις
Έντονη διπλωματική δραστηριότητα παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Αθήνα να είναι καταλύτης εξελίξεων. Το πρωί της Πέμπτης υπεγράφη η συμφωνία έναρξης ερευνών για υδρογονάνθρακες στο Τεμάχιο 2, στο Βορειοδυτικό Ιόνιο, ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρεται επανειλημμένα στις συναντήσεις με τους Αμερικανούς αξιωματούχους (πρέσβειρα ΗΠΑ, Αμερικανοί Υπουργοί Εσωτερικών και Ενέργειας) στη σημασία της πρωτοβουλίας «3+1», ένα σχήμα στρατηγικής συνεργασίας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, στο οποίο συμμετέχουν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ.
Πέραν της διπλωματικής δραστηριότητας, όμως, η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία και η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησαν κοινή αεροπορική άσκηση πάνω από τον ελληνικό εναέριο χώρο, συμπεριλαμβανομένων ασκήσεων εναέριου ανεφοδιασμού με δεκάδες ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη. Συμπέρασμα; Η Ελλάδα και το Ισραήλ έχουν ως στόχο τον βέλτιστο δυνατό συντονισμό όχι μόνο στον ενεργειακό, αλλά και στον αμυντικό τομέα, υπό την αιγίδα των ΗΠΑ, παρά τις έντονες διαφορές που εξέφρασε η Αθήνα στο Τελ Αβίβ για τους χειρισμούς του στη Γάζα.
Eίναι λογικό μετά η Άγκυρα να μην βλέπει τις ελληνοϊσραηλινές ασκήσεις, αλλά και τις κινήσεις που γίνονται στο διπλωματικό πεδίο, σαν... καψόνια.
Πίνατ o… διπλωμάτης
Δεν υπάρχει ξένος αξιωματούχος που να περνά από το Μέγαρο Μαξίμου και να μην τον «υποδέχεται» ο Πίνατ, ο πιο διάσημος τετράποδος της ελληνικής πολιτικής σκηνής.
Προχθές, λοιπόν, ο σκύλος του πρωθυπουργικού ζεύγους έκλεψε ξανά την παράσταση, αυτή τη φορά κατά τη διάρκεια της συνάντησης του Κυριάκου Μητσοτάκη με την Αμερικανίδα πρέσβη Κίμπερλι Γκιλφόιλ και τους Αμερικανούς υπουργούς Ενέργειας Κρις Ράιτ και Εσωτερικών Νταγκ Μπέργκμαν.
Μπαίνοντας στο Μέγαρο, ο Μπέργκμαν αντίκρισε τον Πίνατ καθισμένο... στα κυβερνητικά μάρμαρα, να δαγκώνει ένα παιχνίδι, ατάραχος σαν γνήσιος οικοδεσπότης. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Αμερικανός αξιωματούχος έσκυψε να τον χαϊδέψει, αφήνοντας για λίγο τα ενεργειακά στην άκρη.
Και κάπως έτσι, η διπλωματία του Πίνατ έκανε πάλι το θαύμα της — χαμόγελα, φωτογραφίες και μια ανάρτηση του Μπέργκμαν στο «Χ», όπου ευχαριστούσε τον πρωθυπουργό για την «εξαιρετική συνάντηση» και τη συζήτηση για το αμερικανικό LNG.
Στο τέλος, πάντως, όλοι έφυγαν με την αίσθηση πως εις εκ των πιο αποτελεσματικών «διαπραγματευτών» του Μαξίμου… έχει τέσσερα πόδια και ουρά.
Ο Αλέξης διαβάζει Τσίπρα
Δεν ήταν πολιτική ομιλία, ούτε κομματική δήλωση. Ήταν μια στιγμή αυτοαναφοράς — ο Αλέξης Τσίπρας μόνος του, μπροστά σ’ ένα μικρόφωνο, να διαβάζει τον πρόλογο του βιβλίου του «Ιθάκη».
Το βίντεο με τον πρώην πρωθυπουργό να αφηγείται τις πρώτες σελίδες του βιβλίου του —«ήρθε η ώρα να ειπωθεί η δική μου αλήθεια»— έγινε αμέσως αντικείμενο σχολιασμού. Και όχι άδικα. Ο τόνος του ήρεμος και σταθερός. Οι παύσεις μετρημένες. Οι φράσεις, σαν να έχουν στόχο όχι μόνο τους αναγνώστες, αλλά και όσους περιμένουν το επόμενο πολιτικό του βήμα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Τσίπρας επέλεξε ο ίδιος να ηχογραφήσει τον πρόλογο και τον επίλογο του audiobook, αφήνοντας το υπόλοιπο στον Αιμίλιο Χειλάκη. «Ένιωσα τα ίδια, ίσως και πιο έντονα συναισθήματα απ’ ό,τι όταν τα έγραφα», λέει.
Κι αν τα πρώτα αποσπάσματα του βιβλίου δίνουν το στίγμα, τότε η Ιθάκη δεν είναι μόνο μια εξομολόγηση· είναι και ένα μανιφέστο επιστροφής.
«Η πολιτική δεν είναι ρόλος που κληρονομείς, αλλά εσωτερική αποστολή. Είναι η τέχνη της υπέρβασης. Η έφοδος στον ουρανό», διαβάζει, σχεδόν θεατρικά.
Η φράση «όλοι έχουν καταθέσει τη δική τους εκδοχή για την ελληνική κρίση — όλοι, εκτός από έναν» ηχεί σαν κάλεσμα σε νέα αρχή. Κι ενώ η αφήγηση κλείνει ήρεμα, πολλοί από τους παλιούς συντρόφους του ήδη σχολιάζουν ότι ίσως αυτό να είναι το πρώτο κεφάλαιο του επόμενου πολιτικού του βιβλίου.
Γιατί, όπως φαίνεται, ο Τσίπρας δεν τελείωσε με την πολιτική. Απλώς, αυτή τη φορά, ξεκινά την ιστορία του από την αρχή — με τίτλο «Ιθάκη».
Πού το πάει το λάδι;
Μετά τη χρονιά που το ελαιόλαδο έγινε συλλεκτικό προϊόν — με τιμές παραγωγού κοντά στα 10 ευρώ και στα ράφια να θυμίζουν boutique — η αγορά δείχνει φέτος να επιστρέφει στη λογική. Ή σχεδόν στη λογική.
Οι πρώτες εκτιμήσεις μιλούν για παραγωγή γύρω στους 250.000 τόνους και τιμές παραγωγού μεταξύ 4 και 5 ευρώ. Οι καταναλωτές, βέβαια, δύσκολα θα δουν μεγάλη διαφορά: στα σούπερ μάρκετ, το λίτρο εξακολουθεί να παίζει στα 7–8 ευρώ.
Με λίγα λόγια, η κρίση αποκλιμακώνεται — αλλά το «υγρό χρυσάφι» παραμένει… χρυσάφι.
Ίσως, όχι για τις εξαγωγές ή τους δείκτες πληθωρισμού, αλλά σίγουρα για όποιον προσπαθεί να κάνει χωριάτικη χωρίς να του φύγει το μπουγιουρντί.
Τα φιλαράκια τα καλά
Αυτή η σχέση έχει περάσει από χίλια κύματα — και αρκετά tweets.
Από δημόσιες αγκαλιές και φιλοφρονήσεις μέχρι σπόντες, απειλές και μπλοκαρίσματα, οι δυο τους έχουν ζήσει όλα τα επεισόδια του πολιτικοτεχνολογικού τους bromance.
Ο Ίλον Μασκ ήταν από τους πρώτους που στήριξαν ανοικτά τον Ντόναλντ Τραμπ προεκλογικά, μιλώντας για «επιστροφή της λογικής» και «τέλος της woke κουλτούρας». Κι εκείνος, με τη σειρά του, τον αντάμειψε με επαφές, δημόσιους επαίνους και –για λίγο– θέση στο προεδρικό τραπέζι.
Μετά ήρθε η ρήξη. Ο Μασκ αποστασιοποιήθηκε, ο Τραμπ τον ειρωνεύτηκε («άλλος ένας ιδιοφυής τρελός»), και η σχέση τους πάγωσε. Για λίγο όμως.
Τώρα, δείχνουν να ξαναβρίσκουν κοινή συχνότητα. Τα παιδιά τα παιδιά τα φιλαράκια τα καλά που λέει και το τραγούδι... Εξάλλου, όπως λένε και στις αμερικανικές σειρές — once a friend, always a friend (τουλάχιστον μέχρι το επόμενο unfollow).
Οι ανοιχτοχέρηδες και οι τσιγκούνηδες
Ο ελληνικός τουρισμός σπάει και φέτος τα κοντέρ — και όπως φαίνεται, πάμε για ακόμη ένα ρεκόρ εισπράξεων.
Οι αφίξεις γεμάτες, τα ξενοδοχεία σχεδόν sold out, και τα Airbnb φλέγονται.
Αυτά λίγο-πολύ τα ξέρουμε. Το ενδιαφέρον είναι αλλού: ποιοι τουρίστες αφήνουν πραγματικό χρήμα πίσω τους και ποιοι… μετρούν τα παγάκια στον φρέντο;
Στην κορυφή της λίστας, οι Αμερικανοί. Πάνω από 1.000 ευρώ μέση δαπάνη, με γούστο για καλό φαγητό, πεντάστερα και (φυσικά) Σαντορίνη στο ηλιοβασίλεμα. Ακολουθούν οι Άγγλοι, σταθεροί και πιστοί, με λιγότερο glamour αλλά αρκετή κατανάλωση για να κρατούν την οικονομία… ευχαριστημένη.
Στον αντίποδα, οι Ιταλοί. Γείτονες, αγαπητοί, αλλά —όπως φαίνεται— όχι και τόσο ανοιχτοχέρηδες. Περισσότερο dolce vita, λιγότερο dolce spesa.
Κι αν κάτι αποδεικνύεται κάθε καλοκαίρι, είναι πως στην Ελλάδα ο ήλιος λάμπει για όλους — αλλά το πορτοφόλι δεν ανοίγει το ίδιο εύκολα για όλους...
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
