Ποια είσαι τελικά, Σμαράγδα Καρύδη;

Η Ντάλια των αντιφάσεων και του χιούμορ που δεν τολμούσε να εκτεθεί. Το «λίγο τρολ» που μεγάλωσε σε μια οικογένεια «τρελοκομείο» μιλάει στον Νίκο Μωραΐτη και στο «Ποιος είσαι τελικά;»   

Σμαράγδα Καρύδη

Η Σμαράγδα Καρύδη, στη συνέντευξή της στον Νίκο Μωραΐτη και στο vidcast «Ποιος είσαι τελικά», δεν δίνει εύκολες απαντήσεις. Μέσα από μια απολαυστικά χαοτική αλλά ουσιαστική συζήτηση, ξεδιπλώνει μια προσωπικότητα φτιαγμένη από αντιφάσεις. Εξωστρεφής, αλλά με τον φόβο της έκθεσης να επιμένει, λαμπερή αλλά αυτοσαρκαστική, βαθιά συναισθηματική με μόνιμο καταφύγιο το χιούμορ.

Η ίδια αυτοπροσδιορίζεται ως «λίγο τρολ» που μεγάλωσε σε μια οικογένεια «τρελοκομείο». Με τους παππούδες Γιάννηδες και τις γιαγιάδες που την διεκδικούσαν, με γονείς ηθοποιούς, πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής της ηλικίας στα καμαρίνια θεάτρων, δίπλα στη Μάρθα Καραγιάννη και στην αγκαλιά της Τζένης Καρέζη. Έτσι, κουβαλά μέσα της τόσο τη φασαρία όσο και τη συγκίνηση μιας άλλης Ελλάδας.

Από τη μία, η γιαγιά Σμαράγδα, μια γυναίκα με μελαγχολικά ποιήματα και «τη ζωή που δεν έζησε». Από την άλλη, ο παππούς Γιάννης, ένας άνθρωπος της Αντίστασης που η ίδια ανακάλυψε βαθύτερα, πρόσφατα, μέσα από τα απομνημονεύματά του.

Η επαγγελματική της διαδρομή δεν ήταν μια ευθεία γραμμή. Ξεκίνησε μικρούλα στην «Ερωτική συμφωνία», όπου ως «κομπάρσος» πήρε «δραχμαί διακόσιαι». Ηρθε η αποτυχία στις εξετάσεις του Θεάτρου Τέχνης, το πρώτο μεγάλο «μάθημα» που την ανάγκασε να κοιτάξει κατάματα τον φόβο της. Η λύτρωση ήρθε μέσα από το γέλιο. Όταν αποδέχτηκε ότι η «ηδονή» της είναι να κάνει τους άλλους να γελούν, γεννήθηκαν ρόλοι όπως η εμβληματική Ντάλια στο «Παρά Πέντε». Μέσα από τη συνεργασία της με τον Γιώργο Καπουτζίδη και τον Αντώνη Αγγελόπουλο, η Σμαράγδα κατάφερε να σπάσει το στερεότυπο της «ωραίας» και να αποδείξει πως η μεγαλύτερη ελευθερία έρχεται όταν σταματάς να προσπαθείς να αποδείξεις κάτι στους άλλους και αρχίζεις να χαλαρώνεις με τον εαυτό σου. Η προτροπή του Θοδωρή Αθερίδη και το «πρέπει να το κάνεις, το καταλαβαίνεις;», την οδήγησε στη σκηνοθεσία. 

Η Σμαράγδα Καρύδη είναι ένας συνδυασμός ελληνικής ταινίας, Καρόλου Κουν, σύγχρονης αυτογνωσίας και ανεπιτήδευτης ευφυΐας. Το δειλό παιδί που κάποτε δεν τολμούσε να εκτεθεί έχει αλλάξει. Πλέον, τολμάει. Και εκτός από την ηθοποιία, και τη σκηνοθεσία, έφτασε η στιγμή να δοκιμάσει τις δυνάμεις της και στο γράψιμο. 

Τελικά, η Σμαράγδα είναι η Ντάλια, το All that jazz, η Βασιλειάδου, η Σίρλεϊ ΜακΛέιν, αλλά και όλα όσα ακόμη δεν έχει αποφασίσει να γίνει.

Ορισμένες χαρακτηριστικές φράσεις της Σμαράγδας Καρύδη: 

  • Είμαι λίγο τρολ και μου αρέσει να διακωμωδώ την κατάσταση την οποία ζω, όσο τραγική και να είναι.
  • Άμα δεν γελάσουμε κιόλας, τι θα κάνουμε στη ζωή αυτή;
  • Δεν είμαι αυτό το υλικό που είχαν αυτοί οι παλιοί ηθοποιοί. Θέλω και τον προσωπικό μου χρόνο, θέλω και τις διακοπές μου.
  • Δεν γίνεται να γίνεις ηθοποιός με φόβο στην έκθεση... κάπως πρέπει να το λύσεις.
  • Η γιαγιά μου έβγαζε παραμύθια απ' την κοιλιά της. Ήμουν όλη της η χαρά και ξέσπαγε πάνω μου όλο το καλλιτεχνικό της.
  • Πήρα διακόσιες δραχμές στην πρώτη μου δουλειά ως μωρό. Το επάγγελμα στην απόδειξη έγραφε: Κομπάρσος.
  • Τα καμαρίνια έχουν μια τρομερά ερωτική ατμόσφαιρα. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο.
  • Πιο πολύ ο αγώνας μου δεν ήταν να αποδείξω στους άλλους αν έχω ταλέντο, αλλά να χαλαρώσω με τον εαυτό μου.
  • Η ηδονή που νιώθω όταν λέω ένα αστείο στο θέατρο και το κοινό γελάει, είναι η υπέρτατη ηδονή.
  • Στο «Παρά Πέντε» πίστευαν ότι θα είμαι πάρα πολύ σοβαροφανής και ντίβα και θα τους σπάσω τα νεύρα. Ευτυχώς, η επιμονή του σκηνοθέτη υπερίσχυσε.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη εδώ 

Πηγή: skai.gr
67 0 Bookmark