ΚΑΙΡΟΣ

Πέθανε η θρυλική βελανιδιά του Δάσους του Σέργουντ, που συνδέεται με τον Ρομπέν των Δασών

Η πανάρχαια βελανιδιά ηλικίας 1.200 ετών φαίνεται πως υπέκυψε έπειτα από δεκαετίες ανθρώπινης πίεσης, περιβαλλοντικών αλλαγών και φθοράς του οικοσυστήματος

Μια τεράστια αρχαία βελανιδιά που συνδέεται με τον θρύλο του Ρομπέν των Δασών (Robin Hood) ενδέχεται να «αγαπήθηκε μέχρι θανάτου».

Η περίφημη Major Oak, ηλικίας περίπου 1.200 ετών, θεωρείται πλέον νεκρή, καθώς δεν έβγαλε φύλλα την άνοιξη, σύμφωνα με ανακοίνωση της Βασιλικής Εταιρεία για την Προστασία των Πτηνών (Royal Society for the Protection of Birds).

Όπως ανέφερε η οργάνωση, οι αμέτρητοι επισκέπτες που θαύμαζαν επί δύο αιώνες τα στριφογυριστά κλαδιά και την εκτεταμένη κόμη του δέντρου συμπίεσαν το έδαφος γύρω από αυτό, δυσκολεύοντας τη διείσδυση του νερού της βροχής στις ρίζες του. Το δάσος αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια περιβαλλοντικές πιέσεις, ενώ κατά καιρούς είχαν κυκλοφορήσει φήμες ότι το δέντρο είχε πεθάνει. Ωστόσο, μέχρι σήμερα οι ειδικοί επιβεβαίωναν ότι παρέμενε ζωντανό.

Αυτή τη φορά, όμως, η κατάσταση είναι διαφορετική.

«Η αποτυχία του δέντρου να βγάλει φύλλα φέτος είναι σπαρακτική για όλους», δήλωσε η Χόλι Ντρέικ της RSPB στην ανακοίνωση που γνωστοποίησε τον θάνατό του.

Σύμφωνα με τον θρύλο, η βελανιδιά προσέφερε καταφύγιο στον Ρομπέν των Δασών, τον θρυλικό παράνομο του 13ου αιώνα που έκλεβε από τους πλούσιους για να βοηθά τους φτωχούς και κρυβόταν στο δάσος όταν τον καταδίωκε ο σερίφης του Νότιγχαμ.

Το δέντρο απέκτησε το όνομα "Major Oak" όταν αναφέρθηκε το 1790 σε βιβλίο για τις βελανιδιές από τον ταγματάρχη Χέιμαν Ρουκ, γεγονός που προσέλκυσε το πρώτο μεγάλο κύμα επισκεπτών στο δάσος.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι είναι αδύνατο να προσδιοριστεί με βεβαιότητα η ακριβής αιτία θανάτου του. Ωστόσο, τα ίχνη εκατομμυρίων επισκεπτών θεωρείται ότι συνέβαλαν σημαντικά στην παρακμή του, όπως και οι παρεμβάσεις στήριξης των τεράστιων κλαδιών του με καλώδια και στύλους. Παράλληλα, η κλιματική αλλαγή, που έχει φέρει συχνότερους καύσωνες και περιόδους ξηρασίας, εκτιμάται ότι επιδείνωσε την κατάστασή του.

Οι δενδρολόγοι διαπίστωσαν ότι το ριζικό σύστημα του δέντρου είχε ουσιαστικά ασφυκτιήσει και στερηθεί τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία.

«Τα αρχαία δέντρα όπως η Major Oak είναι οι “λευκοί ρινόκεροι της διατήρησης της φύσης” στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά η παρακμή τους είναι πολύ λιγότερο ορατή», δήλωσε ο Εντ Πάιν του Woodland Trust. «Η προστασία τους είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία του κόσμου στον οποίο ζούμε, όμως τα περισσότερα χάνονται αθόρυβα, χωρίς την αναγνώριση και τη φροντίδα που δόθηκαν στη Major Oak.»

Πέρα από τη θέση της στη λαϊκή παράδοση, το Sherwood Forest είναι γνωστό και για τις βελανιδιές του, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή πλοίων του στόλου του Horatio Nelson στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, καθώς και για ξυλεία που αξιοποιήθηκε στην οροφή του St Paul's Cathedral στο Λονδίνο.

Η Major Oak είχε γλιτώσει από την υλοτόμηση και προστατευόταν από περίφραξη ήδη από τη δεκαετία του 1970.

«Η Major Oak θα συνεχίσει να στέκεται στην καρδιά του Σέργουντ ως ένα φυσικό μνημείο για τους επισκέπτες, ζώντας μέσα στον θρύλο του Ρομπέν των Δασών και συνεχίζοντας να προσφέρει στο οικοσύστημα του δάσους ακόμη και μετά τον θάνατό της», κατέληξε η Ντρέικ.
 

Πηγή: skai.gr