Η Γροιλανδία βρίσκεται και πάλι στο παγκόσμιο προσκήνιο, αυτή τη φορά εξαιτίας δηλώσεων του πρώην προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος χαρακτήρισε το νησί ως στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο και υπαινίχθηκε την πιθανότητα αγοράς του από την Ουάσινγκτον.
Ωστόσο, η Δανία υπενθυμίζει τη νομική κυριαρχία της στο νησί, ενώ για τους αυτόχθονες Ινουίτ, που ζουν στη Γροιλανδία για αιώνες, η ιδέα της αγοραπωλησίας γης είναι εντελώς ξένη.
Η συλλογική ιδιοκτησία είναι κεντρικής σημασίας στην ταυτότητα των Ινουίτ. Έπειτα από τρεις αιώνες αποικιοκρατίας, έχει καθιερωθεί στον νόμο ότι αν και οι κάτοικοι μπορεί να έχουν ιδιόκτητο σπίτι, η γη παραμένει κοινή. Όπως σημειώνει ο Κααλίρακ Ρίνγκστεντ, κάτοικος του μικρού οικισμού Καπισίλιτ, «Δεν μπορούμε να αγοράσουμε ούτε καν τη δική μας γη, αλλά ο Τραμπ θέλει να την αγοράσει -- είναι τόσο παράξενο αυτό για μας».
Για τους ανθρώπους του Καπισίλιτ, η παραδοχή είναι σαφής: «Μπορείς μόνο να νοικιάσεις γη. Είμασταν πάντα συνηθισμένοι στην ιδέα ότι η γη μας μάς ανήκει συλλογικά».
Μια καθημερινότητα κοντά στη φύση
Ο Ρίνγκστεντ, πρώην ψαράς και κυνηγός, περιγράφει μια ζωή δεμένη με το τοπίο και τις παραδόσεις. Ο οικισμός διαθέτει βασικές υποδομές: σχολείο, παντοπωλείο, και χώρους για καθαριότητα των κατοίκων. Η μικρή αποβάθρα του χωριού αποτελεί τον συνδετικό κρίκο με τον υπόλοιπο κόσμο, καθώς κάθε εβδομάδα φθάνει βάρκα με εφόδια από την πρωτεύουσα Νούουκ.
Σε αυτό το απομονωμένο περιβάλλον, οι κάτοικοι ζουν σε αρμονία με τη φύση. Όπως αναφέρει η πρόεδρος του χωριού, Χέιντι Λένερτ Νόλσο, «Είχαμε πάντα μια ελεύθερη ζωή εδώ στη φύση... Μπορούμε να μπούμε σε μια βάρκα και να πάμε παντού χωρίς περιορισμούς».
Η διαμάχη για την κυριότητα και οι προκλήσεις της εποχής
Η πρόθεση του Τραμπ να αποκτήσει τη Γροιλανδία επανέφερε παλιά ερωτήματα, παρότι επισήμως εγκαταλείφθηκε, και ανέδειξε τον ρόλο του νησιού στην εθνική ασφάλεια και στους φυσικούς του πόρους. Παράλληλα, το νομικό καθεστώς παραμένει σταθερό: όπως τονίζει ο δικηγόρος Ούλρικ Μπλίντορφ, η ιδιωτική κατοχή γης είναι ανύπαρκτη στη Γροιλανδία, κάτι που αποτελεί συνέχεια των παραδόσεων των Ινουίτ.
Η Ράκελ Κρίστιανσεν, απόγονος σαμάνων, εξηγεί πως οι Ινουίτ αυτοκαθορίζονται ως προσωρινοί «φύλακες της γης» και όχι ιδιοκτήτες. «Η γη υπήρχε πριν από μας και θα υπάρχει ύστερα από μας», τονίζει, αποτυπώνοντας την παραδοσιακή κοσμοθεωρία.
Δημογραφική συρρίκνωση και αγώνας για επιβίωση
Το Καπισίλιτ, με τα σκληρά χειμωνιάτικα τοπία και τους απρόβλεπτους ανέμους, συνεχίζει να βασίζεται στον αγώνα για επιβίωση. Ωστόσο, η φυγή των νέων λόγω εκπαιδευτικών και επαγγελματικών ευκαιριών έχει οδηγήσει σε δημογραφική κατάρρευση. Στο σχολείο του χωριού απομένουν μόλις τρεις μαθητές, και το κλείσιμο του φαντάζει αναπόφευκτο.
Την ίδια στιγμή, έχουν ανεγερθεί εξοχικά για τους πλουσιότερους κατοίκους της Νούουκ, αλλά παραμένουν άδεια τον χειμώνα, σε ένα τοπίο που μοιάζει ιδανικό για τουριστική ανάπτυξη, αλλά η έλλειψη υποδομών δυσχεραίνει κάθε προοπτική.
Η Χέιντι Λένερτ Νόλσο προειδοποιεί: «Υπάρχει κίνδυνος ο οικισμός να πεθάνει. Ο κόσμος φεύγει». Κάποτε, το Καπισίλιτ είχε σχεδόν 500 κατοίκους· σήμερα έχουν απομείνει μόλις 37. Η Κριστιάνα Γιόσεφσεν, μια από τους ελάχιστους εναπομείναντες, συνεχίζει να εργάζεται επεξεργαζόμενη δέρματα φώκιας για παραδοσιακές φορεσιές, αλλά δηλώνει αμετακίνητη: «Θα μείνω εδώ, ανήκω εδώ... Η Γροιλανδία είναι η γη μου».
Πηγή: skai.grΔιαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.