Ο 30χρονος γιος ενός Κούρδου μετανάστη από τη ΝΑ Τουρκία που λύτρωσε τη Γερμανία από την ήττα το βράδυ του Σαββάτου δικαιώνεται για τα δύσκολα χρόνια που προηγήθηκαν της καθιέρωσής του.Το βράδυ του Σαββάτου οι τουρκικές σημαίες είχαν ήδη μαζευτεί από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια στις πόλεις της Γερμανίας. Μετά από δύο ξενύχτια και δύο ήττες τα όνειρα για μια Τουρκία πρωταθλήτρια είχαν γρήγορα εξανεμιστεί.
Στα σπίτια των τουρκικής καταγωγής κατοίκων, οι τηλεοράσεις έδειχναν μια γερμανική ομάδα που επί μια ώρα έμοιαζε να έχει βρει το δάσκαλό της απέναντι στους «Ελέφαντες», και αυτό για πολλούς Τούρκους θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως μια μικρή παρηγορία. Η ομάδα από την Ακτή Ελεφαντοστού είχε προηγηθεί από το πρώτο ημίχρονo και έδειχνε κοντά και σε ένα δεύτερο γκολ.
Μια τυχερή ζαριά
Τότε ο προπονητής της Νατσιονάλμανσαφτ, Γιούλιαν Νάγκελσμαν απόφάσισε να ρίξει τη ζαριά του με μια τριπλή αλλαγή. Στη θέση των Ζανέ (με ρίζες από τη Σενεγάλη), του Πάβλοβιτς (με ρίζες από τη Σερβία) και του Μουζιάλα (με ρίζες από τη Νιγηρία) μπήκαν ο Λέβερινγκ (με ρίζες από τη Γκάνα), ο Αμίρι (με ρίζες από το Αφγανιστάν) και ο Ντενίζ Ουντάβ, γιος Κούρδου μετανάστη από τη Νοτιοανατολική Τουρκία και μιας γυναίκας από τη Συρία, η οποία γεννήθηκε στο Βάρελ της Κάτω Σαξωνίας το 1996.
Ο 30χρονος επιθετικός ήταν τελικά ο «άνθρωπος του αγώνα», αφού με δύο δικά του γκολ, το δεύτερο μάλιστα στις καθυστερήσεις, η Εθνική Γερμανίας κατάφερε να κερδίσει έναν αγώνα που έμοιαζε σχεδόν χαμένος. Ο Ουντάβ έχει δύο διαβατήρια και κανείς δεν ξέρει τι θα είχε συμβεί, αν αντί για το γερμανικό είχε επιλέξει το τουρκικό όταν ξεκινούσε το γεμάτο εμπόδια μεγάλο του ποδοσφαιρικό ταξίδι. Στη ζωή δεν υπάρχει VAR για να γυρίσεις «πίσω» τη φάση και να αλλάξεις μια απόφαση.
Η απόφαση πάντως που πήρε ο Ντενίζ και άλλαξε την τύχη του ήταν να μείνει στη Στουτγκάρδη το 2024, όπου τον είχε δώσει δανεικό η βρετανική Μπράιτον έναν χρόνο νωρίτερα και ξαφνικά τον ήθελε και πάλι πίσω βλέποντας την απόδοσή του στη Γερμανία. Το πέρασμά του από την Πρέμιερ Λιγκ δεν του άφησε τις καλύτερες αναμνήσεις και επέμεινε τότε ότι θέλει να μείνει στη Γερμανία όπου «ένιωθε πολύ πιο άνετα».
Θύμα των κλισέ;
Έτσι έμεινε μόνο ένα χρόνο στην Αγγλία, όπου φάνηκε να μην τον εμπιστεύονται, παρά τις προσπάθειες που είχε κάνει, ίσως λόγω του σωματότυπού του που τον κάνει -για όποιον δεν τον έχει ξαναδεί- να φαντάζει «βαρύς».
Ο Ουντάβ έχει κάθε λόγο να αισθάνεται ως «αιώνια παρεξηγημένος», ουσιαστικά υποτιμημένος. Αν και ξεκίνησε να παίζει από παιδί, άργησε πολύ να περάσει στις μεγάλες κατηγορίες. «Βασανιζόταν» στις μικρές «τοπικές» κατηγορίες και για λίγο στην τρίτη κατηγορία. Χρειάστηκε να μεταναστεύσει στη δεύτερη κατηγορία του Βελγίου το 2020 για να τον ανακαλύψουν στο «νησί» το 2022, αλλά το πέρασμά του από εκεί μάλλον είναι κάτι που δεν γεμίζει το άλμπουμ των καλύτερων αναμνήσεών του.
Μια εκκίνηση με καθυστέρηση
Στη Στουτγκάρδη φαίνεται να βρήκε το «σπίτι» του. Στο φετινό πρωτάθλημα της Μπουντεσλίγκα ήταν ο πρώτος σκόρερ με 19 γκολ, πίσω από τον Άγγλο Χάρι Κέιν της Μπάγερν. Στην Στουγκάρδη θεωρούσαν ότι και στην Εθνική Ομάδα μάλλον τον υποτιμούν. Η εμφάνισή του το Σάββατο επανέφερε τη συζήτηση για το αν πρέπει να παίζει περισσότερο, κυρίως αν πρέπει να παίζει από την αρχή. Οι οπαδοί της ομάδας του το απαιτούν, κάποιοι «ειδικοί» επιμένουν ότι ο ρόλος του «τζόκερ» που μπαίνει κάποια στιγμή και αλλάζει τον ρυθμό του αγώνα είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του.
Μένει να φανεί αν ο Νάγκελσμαν θα αλλάξει την άποψη για τον ρόλο του. Θα υποκύψει στο κάλεσμα της BILD που έγραφε την Κυριακή ότι «ο Ουντάβ μας κάνει να ονειρευόμαστε» και απαιτούσε ότι θα πρέπει «να παίζει πάντα»; Τι μπορεί να ονειρεύεται ο ίδιος; Μάλλον εύκολο να το μαντέψει κανείς. Στις 19 Ιουλίου, ημέρα του μεγάλου τελικού του Μουντιάλ 2026 στη Νέα Υόρκη, είναι τα γενέθλιά του. Προφανώς όλοι καταλαβαίνουν τι δώρο θα ευχόταν για εκείνη την ημέρα.
Η δύναμη μιας ομάδας
Υστερόγραφο: Πριν από μερικές ημέρες ένας αναγνώστης μάς έγραψε ότι «οι Γερμανοί θα νικήσουν επειδή είναι στο DNA τους». Τέτοιες γονιδιακές θεωρίες για επιτεύγματα στον αθλητισμό νομίζω ότι έχουν καταρριφθεί εδώ και χρόνια. Τι έχει άραγε το DNA του Ουντάβ, του Αμίρι, του Μουζιάλα και του Νμέτσα που να δικαιολογεί τέτοιες προκαταλήψεις περί μαύρης-κόκκινης-χρυσής ανωτερότητας;
Και σε αυτό το Μουντιάλ η ομάδα της Γερμανίας, όπως και πολλές άλλες αποδεικνύουν ότι η δύναμη μιας ομάδας, όπως ακριβώς και μιας κοινωνίας δεν έγκειται στην όποια «καθαρότητα» και στην ομοιομορφία, αλλά στη διαφορετικότητα και την πολυμορφία. Όποιος καταλαβαίνει από ποδόσφαιρο, το συνειδητοποιεί αυτό καθημερινά. Γιατί το ποδόσφαιρο έχει πολλά κοινά με τη ζωή. Εκτός από το VAR.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.