ΚΑΙΡΟΣ

Εκανε... πρεμιέρα στα ελληνοτουρκικά

Το «αλαλούμ» του αίματος - Η εξαίρεση - Η παγίδα των χωριστών δηλώσεων

Εκανε... πρεμιέρα στα ελληνοτουρκικά

Παρέμβαση με φόντο τα ελληνοτουρκικά έκανε η Μαρία Καρυστιανού, ανεβάζοντας κι άλλο τους τόνους καθώς πλησιάζει η στιγμή που θα ανοίξει επισήμως τα χαρτιά της για το νέο πολιτικό της εγχείρημα.

Με ανάρτησή της στο Χ, η κ. Καρυστιανού απευθύνει ευθέως ερωτήματα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την επικείμενη –όπως όλα δείχνουν– συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν. Επικαλείται μάλιστα τη δήλωση του Τούρκου ΥΠΕΞ Χακάν Φιντάν περί «τραπεζιού από το οποίο δεν πρέπει να σηκωθεί κανείς αν δεν λυθούν τα προβλήματα», δίνοντας σαφές στίγμα ανησυχίας για το εύρος και το βάθος της ατζέντας.

Η Καρυστιανού ζητά να γίνει γνωστό ποια θέματα τίθενται προς συζήτηση και ποιες είναι οι θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για ζήτημα μείζονος εθνικής σημασίας που αφορά το σύνολο των πολιτών. Και κλείνει με βαρύ πολιτικό φορτίο, ξεκαθαρίζοντας ότι τα ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και τα δικαιώματα που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο δεν επιδέχονται παζάρια.

Στα παρασκήνια, δεν περνά απαρατήρητο ότι η παρέμβαση αυτή δεν απευθύνεται μόνο στο Μαξίμου, αλλά και σε ένα κοινό που παραδοσιακά «φλερτάρει» με τη σκληρή ρητορική στα εθνικά. 

Άλλωστε, όσο το πολιτικό της αφήγημα χτίζεται, τόσο οι τοποθετήσεις της ανεβαίνουν επίπεδο –και ένταση.

Το «αλαλούμ» του αίματος

Χρειάστηκαν λίγες ώρες και μερικά εκατομμύρια views από το βίντεο της εκτέλεσης του Alex Pretti για να αρχίσουν στην Ουάσινγκτον οι γλώσσες να... μαζεύονται.

Το Σάββατο ήταν «τρομοκράτης». Τη Δευτέρα έγινε «νοσηλευτής που ίσως και να μην έπρεπε να πεθάνει έτσι». Από το «νόμος και τάξη», περάσαμε στο «συγγνώμη, λάθος».

Όχι, αυτό δεν λέγεται μεταμέλεια. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι λέγεται και πανικός.

Όταν οι New York Times και το BBC δείχνουν καρέ-καρέ έναν άνθρωπο στο έδαφος, αφοπλισμένο και παραδομένο, το αφήγημα του «ηρωικού ομοσπονδιακού πράκτορα σε άμυνα» καταρρέει με εκκωφαντικό θόρυβο.

Στην Ουάσινγκτον το έχουν ξαναπαίξει το έργο: Πρώτα σπιλώνεις έναν νεκρό για εσωτερική κατανάλωση και για να προλάβεις την κοινωνική έκρηξη. Μετά, όταν η εικόνα ξεφεύγει, μιλάς για «επανεξέταση».

Μόνο που οι σφαίρες δεν επανεξετάζονται. Και οι νεκροί δεν ανασκευάζουν.

Το πιο ανησυχητικό δεν είναι η αλλαγή στάσης, αλλά το τι αποκαλύπτει: μια εξουσία που δεν ελέγχει τις δυνάμεις που έβγαλε στον δρόμο, αλλά ούτε και το αφήγημα που προσπάθησε να πουλήσει.

Οδηγούν με τέρμα γκάζι προς τον τοίχο και, λίγο πριν τη σύγκρουση, μας λένε ότι «απλώς δοκίμαζαν τα φρένα». 

Και μετά περιμένουν να ξεχαστεί ποιος ήταν στο τιμόνι.

Η εξαίρεση

Η ζήτηση για αγορά κατοικίας –και μαζί της οι τιμές– συνεχίζουν την ανηφόρα. Σχεδόν παντού.

Υπάρχει όμως μια εξαίρεση.

Η αγορά εξοχικής κατοικίας σε χειμερινούς προορισμούς δείχνει σημάδια ύφεσης. Εκεί όπου το τζάκι δεν καίει πια όπως παλιά.

Την ώρα που τα νησιά και τα μεγάλα αστικά κέντρα βλέπουν τη ζήτηση να φουντώνει, τα ορεινά μένουν πίσω.

Ο λόγος είναι διπλός.

Αφενός, οι ξένοι αγοραστές… κοίταξαν αλλού. Αφετέρου, η προσφορά ξεπερνά κατά πολύ τη ζήτηση.

Αποτέλεσμα;

Τιμές που δεν ανεβαίνουν. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, κατεβαίνουν.

Η παγίδα των χωριστών δηλώσεων

Άνοιξε –όπως κάθε χρόνο– η πλατφόρμα για τους έγγαμους που θέλουν χωριστή φορολογική δήλωση. Η προθεσμία λήγει στις 28 Φεβρουαρίου.

Και κάπου εκεί αρχίζουν τα διλήμματα.

Γιατί η χωριστή δήλωση δεν είναι πάντα λύση. Μπορεί να γίνει και παγίδα.

Όταν ο ένας σύζυγος έχει σαφώς υψηλότερο εισόδημα από τον άλλον, η κοινή δήλωση συνήθως σημαίνει και μικρότερο φόρο. Με απλά λόγια: μαζί πληρώνεις λιγότερα.

Υπάρχει όμως και το ζήτημα των αποδείξεων. Στην κοινή δήλωση δεν έχει σημασία ποιος έπιασε το 30% των ηλεκτρονικών δαπανών.

Στη χωριστή, ο καθένας μόνος του. Και οι αποδείξεις… δεν μεταβιβάζονται.

Βεβαίως, υπάρχουν και περιπτώσεις που η χωριστή δήλωση συμφέρει. Όπως όταν ο ένας σύζυγος έχει χρέη στην εφορία και θέλει να αποφύγει τις «παρενέργειες».

Συμπέρασμα;

Πριν πατήσεις το κουμπί, καλύτερα ένα τηλεφώνημα στον λογιστή. Γιατί στη φορολογία, το «χώρια» δεν είναι πάντα πιο φθηνό.

Πηγή: skai.gr