Η κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με δισεκατομμύρια φιλάθλους σε κάθε γωνιά του κόσμου να περιμένουν την ετυμηγορία των γηπέδων: ποια ομάδα θα αντέξει την πίεση, θα φτάσει μέχρι το τέλος της διαδρομής και θα σηκώσει το βαρύτιμο τρόπαιο.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο αποτελεί το απόλυτο σημείο αναφοράς κάθε Μουντιάλ, το σύμβολο που ενώνει όλες τις εποχές της διοργάνωσης και δίνει νόημα σε κάθε μάχη, κάθε γκολ και κάθε μεγάλη ποδοσφαιρική βραδιά.
Η ιστορία του κυπέλλου όμως ξεπερνά τα στενά όρια των γηπέδων· άλλωστε θα μπορούσε άνετα να αποτελέσει σενάριο κινηματογραφικής ταινίας με έντονο σασπένς, καθώς περιλαμβάνει πολεμικές περιπέτειες, μυστηριώδης κλοπές και απρόσμενους πρωταγωνιστές.
Η κρυψώνα στο κρεβάτι του Μπαράσι, ο ήρωας Πικλς και οι κλοπές
Η πρώτη μεγάλη περιπέτεια του τροπαίου εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Λίγο πριν, το 1938, η Ιταλία είχε κατακτήσει το διάσημο έπαθλο - ένα επίχρυσο ασημένιο αγαλματίδιο που αναπαριστούσε τη θεά Νίκη της ελληνικής μυθολογίας και ονομαζόταν «Ζιλ Ριμέ» (Jules Rimet) προς τιμήν του εμπνευστή της διοργάνωσης. Με το ξέσπασμα του πολέμου, οι Ναζί άρχισαν να το αναζητούν.
Ευτυχώς, διεσώθη χάρη στον Ιταλό παράγοντα του ποδοσφαίρου και τότε αντιπρόεδρο της FIFA Οτορίνο Μπαράσι, ο οποίος το απέσπασε κρυφά από το θησαυροφυλάκιο της τράπεζας όπου φυλασσόταν και το έκρυψε σε ένα κουτί παπουτσιών κάτω από το κρεβάτι του, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια των Ναζί.
Το τέλος του Β' ΠΠ δεν σήμανε όμως και το τέλος των περιπετειών του Ζιλ Ριμέ. Λίγο πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 στην Αγγλία, το τρόπαιο βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο. Κατά τη διάρκεια έκθεσής του στο Westminster Central Hall εκλάπη, προκαλώντας συναγερμό στις αρχές και στη FIFA.
Η υπόθεση, ωστόσο, είχε αίσιο και απρόσμενο τέλος. Ενώ η Σκότλαντ Γιαρντ αναζητούσε απεγνωσμένα τον κλέφτη, ένας σκύλος ονόματι Πικλς, καθώς έκανε βόλτα με το αφεντικό του, ανακάλυψε το πολύτιμο τρόπαιο τυλιγμένο σε εφημερίδες κάτω από έναν θάμνο σε προάστιο του Λονδίνου. Εν μία νυκτί ο Πικλς έγινε διάσημος και κέρδισε δωρεάν τροφή για όλη τη ζωή αλλά και μια θέση στο πάνθεον των πιο ιδιαίτερων ιστοριών του Μουντιάλ.
Το Ζιλ Ριμέ συνέχισε λοιπόν να απονέμεται στη νικητήρια ομάδα του Μουντιάλ μέχρι το 1970, οπότε η Βραζιλία του Πελέ κατέκτησε για τρίτη φορά το Παγκόσμιο Κύπελλο και απέκτησε το δικαίωμα, βάσει του κανονισμού της FIFA, να κρατήσει οριστικά το αυθεντικό τρόπαιο. Η ιστορία του αρχικού εκείνου κυπέλλου, ωστόσο, είχε ακόμη ένα σκοτεινό κεφάλαιο. Το κύπελλο, που ήταν τοποθετημένο στα γραφεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Βραζιλίας στο Ρίο ντε Τζανέιρο, πίσω από αλεξίσφαιρο τζάμι, εκλάπη εκ νέου τον Δεκέμβριο του 1983. Αυτή τη φορά δεν υπήρξε όμως ένας απρόσμενος ήρωας να δώσει αίσιο τέλος. Το αυθεντικό τρόπαιο Ζιλ Ριμέ δεν βρέθηκε ποτέ ξανά. Η επικρατέστερη θεωρία είναι ότι οι κλέφτες το έλιωσαν για να πουλήσουν το χρυσό.
Ωστόσο, μετά την οριστική κατάκτησή του από τη Βραζιλία, το 1970, το κύπελλο της διοργάνωσης είχε αντικατασταθεί.
Το σημερινό τρόπαιο, που ζυγίζει 6,1 κιλά και έχει ύψος 36 εκατοστά, είναι δημιούργημα του Ιταλού γλύπτη Σίλβιο Γκατσανίγκα και είναι κατασκευασμένο από χρυσό 18 καρατίων, με δύο λωρίδες μαλαχίτη στη βάση του. Η μορφή του απεικονίζει δύο αθλητές να σηκώνουν τη Γη, αποτυπώνοντας τη στιγμή που η νίκη παύει να είναι όνειρο και γίνεται εικόνα.
Σε αντίθεση με το παρελθόν, το τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν απονέμεται πλέον οριστικά σε καμία εθνική ομάδα. Παραμένει μόνιμα στην κατοχή της FIFA, ενώ η εκάστοτε παγκόσμια πρωταθλήτρια λαμβάνει ένα επιχρυσωμένο αντίγραφο, το FIFA World Cup Winners’ Trophy.
Γιατί το αυθεντικό τρόπαιο, όπως κάθε μεγάλος μύθος, δεν ανήκει σε κανέναν. Ανήκει στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.