Στη Βρετανία, ο μέσος άνθρωπος περνάει 7,5 ώρες την ημέρα μπροστά από μια οθόνη. Και το 2025, δεν είναι η παλιά τηλεόραση που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος αυτής της στατιστικής, αλλά τα κινητά μας τηλέφωνα.
Αν κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά, θα δούμε μια άλλη εκπληκτική στατιστική: σχεδόν το ήμισυ αυτού του χρόνου που περνάμε στο τηλέφωνο αφιερώνεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου βλέπουμε ατελείωτες φωτογραφίες φίλων, εχθρών και διασημοτήτων στο Instagram, το TikTok και άλλα παρόμοια μέσα. Η «selfie» είναι το σύγχρονο πορτρέτο, τόσο δημοφιλές όσο ένας Πικάσο στο Λούβρο, που μεταφέρεται μέσω των αμφιβληστροειδών μας σε μια συνεχή ροή από πόζες και «παγίδες πόθου».
Πολλοί έχουν ισχυριστεί ότι «εφηύραν» τη σέλφι». Το 2023, η Πάρις Χίλτον δήλωσε: «Πριν από 17 χρόνια, η Μπρίτνεϊ και εγώ δημιουργήσαμε τις selfies». Το 2015, η Κιμ Καρντάσιαν εξέδωσε ένα ολόκληρο βιβλίο από τις εκδόσεις Rizzoli – με τίτλο «Selfish» – αφιερωμένο στις φωτογραφίες που είχε τραβήξει η ίδια. Και δύο χρόνια αργότερα, στο Met Gala 2017, η «ετήσια selfie στο μπάνιο» της Κάιλι Τζένερ έγινε αμέσως «viral», συγκεντρώνοντας πάνω από 3,5 εκατομμύρια «likes» και προκαλώντας αμέτρητες αναπαραγωγές από άλλους διάσημους και από εμάς τους απλούς θνητούς...
Η λέξη «selfie», που στη γλώσσα των χρηστών των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης σημαίνει αυτοφωτογραφία, μάλιστα, είχε μπει μέχρι και στο Μεγάλο Λεξικό της Οξφόρδης. Τι ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη που μπήκε τόσο δυναμικά στην καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων; Όπως αναφέρει ο ορισμός, selfie είναι μια φωτογραφία που βγάζει κάποιος μόνος του, συνήθως με το έξυπνο κινητό του τηλέφωνο ή με μια webcam, και αναρτάται σε κάποια ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης.
Πολλοί υποστηρίζουν, ότι ο Σεσίλ Μπίτον (Cecil Beaton) ήταν ο πρώτος σταρ των σέλφι. Ο Μπίτον δεν υπήρξε απλώς φωτογράφος. Υπήρξε ο σκηνοθέτης μιας ολόκληρης εποχής, ο άνθρωπος που κατάφερε να αιχμαλωτίσει την αίγλη, την ειρωνεία και την ευαισθησία της βρετανικής και διεθνούς ελίτ του 20ού αιώνα μέσα από τον φακό του.
Γεννημένος το 1904 στο Λονδίνο, ο Μπίτον μεγάλωσε σε μια εύπορη οικογένεια, περιβαλλόμενος από την αισθητική της ανώτερης μεσαίας τάξης της εποχής του. Από νεαρή ηλικία τον γοήτευε ο φωτογραφικός φακός. Φωτογράφιζε την οικογένειά του μεταμφιεσμένη σε αριστοκράτες, αναπαριστώντας σκηνές βγαλμένες από τη φαντασία του.
Το ταλέντο του γρήγορα τον οδήγησε στη «Vogue» και στο «Vanity Fair», όπου καθιέρωσε ένα ύφος φωτογραφίας που ισορροπούσε ανάμεσα στη φινέτσα και το σουρεαλιστικό χιούμορ. Οι εικόνες του δεν ήταν απλές λήψεις, αλλά σκηνές από ένα προσωπικό θέατρο κομψότητας.
Το 1937, ο Μπίτον διορίστηκε επίσημος φωτογράφος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας. Τα πορτραίτα της βασίλισσας Ελισάβετ και αργότερα της βασίλισσας Ελισάβετ Β΄ φέρουν τη χαρακτηριστική του σφραγίδα: αυστηρότητα και μεγαλοπρέπεια, λουσμένες σε ένα απαλό, ονειρικό φως. Μέσα από το βλέμμα του, η μοναρχία απέκτησε μια νέα, σχεδόν κινηματογραφική διάσταση.
Ο Μπίτον δεν περιορίστηκε στη φωτογραφία. Σχεδίασε κοστούμια και σκηνικά για το θέατρο και τον κινηματογράφο, αποσπώντας Όσκαρ για τις ταινίες «Gigi» (1958) και «My Fair Lady» (1964). Το στιλ του: πολυτελές, ευφυές και πάντα με μια δόση ειρωνείας. Αυτός ο άνθρωπος καθόρισε την αισθητική μιας ολόκληρης εποχής.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.