ΚΑΙΡΟΣ

Γνωρίζοντας την Κορυτσά

Your browser doesn’t support HTML5 audio

Μία ιστορική πόλη με ιδιαίτερη πολιτιστική και θρησκευτική ταυτότητα  - Η Κορυτσά κατοικείται αδιάκοπα ήδη από την αρχαιότητα  

Του Νικόλα Μπάρδη

Πολύ κοντά στα ελληνικά σύνορα, στη νοτιοανατολική Αλβανία, συναντούμε την Κορυτσά μία σύγχρονη, βιομηχανική πόλη, με μεγάλη ιστορία και ιδιαίτερη ταυτότητα. Η πόλη βρίσκεται χτισμένη σε ένα οροπέδιο, σε υψόμετρο 850 μέτρων, και περιβάλλεται από τα επιβλητικά όρη Μοράβα. Εκεί μένουν σήμερα περίπου 80.000 κάτοικοι, οι περισσότεροι εκ των οποίων δουλεύουν στα εργοστάσια της περιοχής που παράγουν ζάχαρη, οινόπνευμα, μπίρα, δέρματα και διάφορα υφαντουργικά προϊόντα. Για πολλά χρόνια η Κορυτσά υπήρξε κέντρο του διαμετακομιστικού εμπορίου μεταξύ Κωνσταντινούπολης, Θεσσαλονίκης και Ιωαννίνων. Το όνομά της έχει σλαβική ρίζα και προέρχεται από τη λέξη “Gorica” που σημαίνει «μικρό βουνό».

Η Κορυτσά κατοικείται αδιάκοπα ήδη από την αρχαιότητα. Έξω από την πόλη έχουν βρεθεί νεολιθικά λείψανα που χρονολογούνται στο 4.000 π.Χ., ενώ μετά την Γεωμετρική Εποχή στην περιοχή εγκαταστάθηκαν τα αρχαία ελληνικά φύλα των Χαόνων και των Μολοσσών, τα οποία συναντούμε και στην περιοχή της Ηπείρου. Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως, κοντά στον αστικό ιστό, μία επιτύμβια πλάκα του 2ου ή 3ου αιώνα μ.Χ., που απεικονίζει δύο Ιλλυριούς σιδεράδες να κατεργάζονται σίδερο σε ένα αμόνι.

Η νεότερη πόλη χρονολογείται από το τέλος του 15ου αιώνα, οπότε ο Ηλίας Χότζα ανέπτυξε την Κορυτσά κατά τις εντολές του Σουλτάνου Μωάμεθ Β’. Η Οθωμανική Κατοχή άρχισε το 1440, και, μετά το ρόλο του Χότζα στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 1453, του αποδόθηκε ο τίτλος «Ηλίας Μπέη Μιραχόρ». Η πόλη άρχισε να ακμάζει, όταν η γειτονική Μοσχόπολη λεηλατήθηκε από τα Αλβανικά στρατεύματα του Αλή Πασά το 1788. Η Κορυτσά εκτός από εμπορικό αποτέλεσε και πνευματικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, με πλήθος ελληνικών σχολείων να λειτουργούν σε αυτή.

Την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων οι Ελληνικές δυνάμεις κατέλαβαν την Κορυτσά (6 Δεκεμβρίου 1912), και στη συνέχεια προχώρησαν στη φυλάκιση των Αλβανών εθνικιστών της πόλης. Η ενσωμάτωσή της στην Αλβανία αμφισβητήθηκε έντονα από την Ελλάδα, που τη διεκδικούσε ως τμήμα της Βορείου Ηπείρου, και αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εξέγερση του ντόπιου ελληνικού πληθυσμού, που ζήτησε την επέμβαση του ελληνικού στρατού. Η εξέγερση καταπνίγηκε και η πόλη δεν ενσωματώθηκε στο ελεύθερο Ελληνικό Κράτος.

Τα χρόνια που ακολούθησαν η περιοχή αυτή της Αλβανίας υπέφερε από το δικτατορικό καθεστώς του Χότζα και πολλοί κάτοικοι μετανάστευσαν μόνιμα στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στη Βοστώνη, όπου και δημιούργησαν τη δική τους κοινότητα. Για πολλούς αιώνες η Κορυτσά αποτέλεσε και σημαντικό θρησκευτικό κέντρο της Ορθοδοξίας, και το 1995 χτίστηκε εκεί με τη συνδρομή της Ελλάδας ο Καθεδρικός Ναός της Αναστάσεως του Κυρίου, καθώς ο προηγούμενος κατεδαφίστηκε από το καθεστώς. Πέρα από τους χριστιανούς ορθόδοξους, στην πόλη σήμερα συναντούμε μεγάλη σουνιτική κοινότητα, ισλαμιστές, αλλά και μία κοινότητα μπεκτασήδων.

Εκτός όμως από τις πολλές θρησκείες, η Κορυτσά διαθέτει και πολλά μουσεία, γι’ αυτό και συχνά αναφέρεται ως η «Πόλη των Μουσείων». Πρόκειται για μία περιοχή που διαφέρει πολιτιστικά από τις υπόλοιπες της Αλβανίας, και διατηρεί μία πλούσια ποικιλία παράδοσης και αστικής μουσικής. Εκεί σήμερα θα βρείτε το Εθνικό Μουσείο Μεσαιωνικής Τέχνης της Αλβανίας, που έχει μία πλούσια συλλογή περίπου 6.500 εικόνων και 500 άλλων αντικειμένων από ύφασμα, πέτρα και μέταλλο, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το πρώτο αλβανικό σχολείο, το σπίτι και  πινακοθήκη του ζωγράφου Βάντζους Μίο, καθώς επίσης το Μουσείο Μπράτκο και το Μουσείο Ανατολής.

Η Κορυτσά, γνωστή για τα χαμηλά σπίτια, το παλιό παζάρι, και τα λιθόστρωτα καλντερίμια, είναι η πατρίδα του μεγαλύτερου καρναβαλιού στην Αλβανία, που λαμβάνει χώρα στην πόλη πριν από το Ορθόδοξο Πάσχα. Πρόκειται για μία παράδοση που μετράει μισό αιώνα ζωής και προσελκύει πλήθος επισκεπτών από όλη την χώρα. Μουσικά η πόλη είναι γνωστή για τα τοπικά λαϊκά τραγούδια, που ονομάζονται serenade (σερενάτα). Επίσης, κάθε καλοκαίρι ο Δήμος της πόλης διοργανώνει το ετήσιο φεστιβάλ Lakror, για τον εορτασμό του Lakror, της περίφημης τοπικής πίτας, που μοιάζει με μπουρέκι και θεωρείται η κορυφαία τοπική σπεσιαλιτέ. Αν βρεθείτε στην περιοχή, πρέπει οπωσδήποτε να τη δοκιμάσετε!

Πηγή: skai.gr