Του Νικόλα Μπάρδη
Μακριά από τα σύγχρονα αστικά κέντρα της Ελλάδας, στα σύνορα του Έβρου με την Τουρκία, μέσα σε μία μικρή καλύβα στο Δέλτα του ποταμού ζει η κα. Άρτεμις Παπακωστίδου, γνωστή και ως η «Κυρά του Δέλτα», με τον σύζυγό της καπετάν Νικόλα, και σε καθημερινή βάση υψώνει την ελληνική σημαία με υπερηφάνεια και δάκρυα στα μάτια.
Όπως λέει χαρακτηριστικά και η ίδια στην κάμερα του «Όπου Υπάρχει Ελλάδα στον ΣΚΑΪ», έχει δώσει μία υπόσχεση στον εαυτό της, πως «όσο την κρατούν τα πόδια της, θα σηκώνει τη σημαία».
Γι’ αυτήν και τον σύζυγό της, όπως και για πολλούς ακόμη ψαράδες, το Δέλτα του Έβρου είναι το σπίτι τους. Εκεί ζουν, εκεί δουλεύουν, εκεί έχουν χτίσει αναμνήσεις κι εκεί εξακολουθούν να ονειρεύονται. Φυσικά, η απόφαση να ζουν σε ένα τόσο ακριτικό μέρος, μακριά από κάποια μεγάλη πόλη, έχει πολλές δυσκολίες, όμως αυτοί έχουν μάθει να αγωνίζονται και να μην τα παρατούν εύκολα. Δίνουν το παρόν στα ελληνικά σύνορα και κρατούν ζωντανή μία περιοχή που κινδυνεύει να ερημώσει…
Περίπου έναν χρόνο μετά την πρώτη επίσκεψη της εκπομπής στο σπιτικό της κυρίας Άρτεμις, τα πράγματα έχουν ελαφρώς βελτιωθεί. Κατόπιν δικής της αίτησης προς τον Πρωθυπουργό, απέκτησε φωτοβολταϊκά, νέα ηλεκτρική εγκατάσταση και ένα καινούριο ψυγείο.
Μέχρι πρότινος το σπίτι διέθετε μόνο γεννήτρια και η ίδια αναγκάζονταν να κουβαλάει τον πάγο. Πλέον η καθημερινότητα διευκολύνθηκε αισθητά, όμως πολλά προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν.
Ένα από αυτά είναι, πως πολλοί είναι αυτοί που προσπαθούν να διώξουν τους ψαράδες από την περιοχή και τις καλύβες τους, με αποτέλεσμα να τρέχουν στα δικαστήρια, για να μπορέσουν να διατηρήσουν το βιος τους, και να κάνουν πολυέξοδες δίκες που τους «γονατίζουν» οικονομικά. Και παρόλο που βιώνουν όλες αυτές τις δυσκολίες και τα εμπόδια δεν σταματούν ποτέ να χαμογελούν, να ελπίζουν και να υποδέχονται με ζεστασιά όσους φτάνουν στις καλύβες τους.
Γι’ αυτούς η μέρα ξεκινάει πολύ νωρίς το πρωί, πριν ακόμη ξημερώσει, και αφότου πιουν έναν ελληνικό καφέ, ανεβαίνουν στις βάρκες και πάνε για γαρίδες και κουτσομούρες. Τα βράδια που έχουν τελειώσει από τις δουλειές τους, μαζεύονται όλοι μαζί πίνουν, τρώνε και λένε τα νέα της μέρας τους. Σαν μία μεγάλη οικογένεια, που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους. Άλλωστε, αυτά που τους ενώνουν είναι πολλά περισσότερα και η αυθεντική ελληνική ψυχή τους κάνει «ένα» στην άκρη των συνόρων.
Μπορεί εμείς από την Αθήνα να θεωρούμε πως ο Έβρος είναι το τέλος της Ελλάδας, αλλά στην πραγματικότητα είναι η αρχή της, και για την ακρίβεια αποτελεί το πλατύσκαλο όλης της Ευρώπης. Το κράτος δεν πρέπει να ξεχνάει τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί και θα πρέπει έμπρακτα να τους στηρίζει, για να διατηρήσουν ζωντανή τη φλόγα του ελληνισμού μέχρι το πιο ακριτικό σημείο του χάρτη, μέχρι την πιο απομακρυσμένη καλύβα του Έβρου.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.