Ουκρανία: «Παράλληλοι μονόλογοι» στις διαπραγματεύσεις - Ο Τραμπ κοιτάζει προς Μόσχα

Η ειρηνευτική διαδικασία όσον αφορά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει φτάσει σε ένα αξιοσημείωτο αδιέξοδο, σχολιάζει το CNN.

Στη μία σκηνή, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι και το Κίεβο αγωνίζονται να μετατρέψουν τις απαιτήσεις και τις απειλές των ΗΠΑ σε κάτι που μοιάζει με σχέδιο που θα μπορούσε να ικανοποιήσει τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump). Από την άλλη, το Κρεμλίνο έχει τη δική του παράσταση: ο απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ προσφέρει επιχειρηματικές ευκαιρίες που έχουν σχεδιαστεί για να προσελκύσουν έναν εμπορευματικό πρόεδρο των ΗΠΑ, να τον προσελκύσουν περαιτέρω στην τροχιά της Μόσχας και να επιτρέψουν στην… έρπουσα προέλαση της πρώτης γραμμής της Ρωσίας να προχωρήσει. Οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, εναλλάσσονται μεταξύ των δύο παραστάσεων. Ωστόσο, τα δύο σενάρια παραμένουν ξεχωριστά, και σε πλήρη αντίθεση μεταξύ τους, χωρίς να διαφαίνεται καμία λύση στον ορίζοντα

Όταν ο Τραμπ μιλάει για συμφωνία με τη Ρωσία, ένα γεγονός υπερισχύει όλων των άλλων: η ιδέα της Μόσχας για την ειρήνη είναι βασικά η νίκη. Το Κρεμλίνο ήταν ωμό για τις απαιτήσεις του, ακόμη και στην λιγότερο μαξιμαλιστική τους μορφή. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν θέλει η Ουκρανία να παραδώσει το Ντονμπάς χωρίς περαιτέρω μάχες. Έχει επίσης εδώ και καιρό ζητήσει την αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας, μια δέσμευση να μην ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ και μια αλλαγή ηγεσίας στο Κίεβο - όλα ανέφικτα ή αδύνατα σε καιρό πολέμου. Ο πραγματιστής επικεφαλής της Ρωσίας έχει επομένως καταλήξει στο Ντονμπάς ως εφικτό διαπραγματευτικό στόχο, ενώ η πίεση στο Κίεβο αυξάνεται για παραχωρήσεις. 

Γιατί ο Ζελένσκι απλώς δεν υποχωρεί; Οι λόγοι για να το κάνει αυτό αυξάνονται καθώς ό,τι απομένει από το Ντονμπάς γίνεται λιγότερο κατοικήσιμο μέρα με τη μέρα. Ρωσικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη παραμονεύουν στο Κραματόρσκ, το μεγαλύτερο πληθυσμιακό κέντρο, κυνηγώντας αμάχους όλο το εικοσιτετράωρο. Το Σλαβιάνσκ, η Ντομπροπιλία και η Κοστιαντίνιβκα είναι είτε ερείπια είτε στόχοι για ρωσικές βόμβες ολίσθησης: μέρη μεγάλης στρατιωτικής σημασίας, αλλά ελάχιστη εναπομένουσα ζωή πολιτών.

Ωστόσο, το πιο ισχυρό επιχειρήματα για το γιατί η Ουκρανία δεν μπορεί απλώς να εγκαταλείψει το Ντονμπάς προήλθε από τον ίδιο τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας [και πιθανό διάδοχο] του Τραμπ, Μάρκο Ρούμπιο. Η Ρωσία ελέγχει σχεδόν το σύνολο της περιοχής του Ντονέτσκ εκτός από ένα 11%, ενώ η Ουκρανία περιγράφει το εναπομείναν τμήμα ως τη «γραμμή άμυνας στην οποία έχουν οχυρωθεί», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Breitbart News. «Υποστηρίζουν —και οι στρατιωτικοί αναλυτές επιβεβαιώνουν ότι ισχύει— πως πρόκειται για την τελευταία υπερασπίσιμη γραμμή... Από εκεί και πέρα, ο δρόμος είναι ορθάνοιχτος μέχρι το Κίεβο», τόνισε.

Πρόσθεσε ότι η Ρωσία δεν σημειώνει ουσιαστική προέλαση και γι' αυτό έχει περάσει στην «πρόκληση τεράστιου πλήγματος στον ουκρανικό λαό μέσω επιθέσεων με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, επιχειρώντας να καταστρέψει τις ενεργειακές υποδομές και την ηλεκτροδότηση της χώρας». Η Ουκρανία, από την πλευρά της, απαντά με χτυπήματα στα ρωσικά διυλιστήρια. Αναγνώρισε τις προσπάθειες του Κούσνερ και του Γουίτκοφ, αλλά τελικά κατέληξε στο συμπέρασμα: «Θα θέλαμε να τελειώσει ο πόλεμος, αλλά σε τελική ανάλυση έχουμε και άλλες προτεραιότητες σε όλο τον κόσμο στις οποίες εστιάζουμε επίσης».

Ο Ρούμπιο πέρασε 45 λεπτά στο τηλέφωνο με τον Ζελένσκι την Τρίτη. Αλλά οι μειωμένες προσδοκίες του αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα αυτών των δύο ξεχωριστών ειρηνευτικών παραστάσεων επί σκηνής. Η Ουκρανία θέλει να επιβιώσει. Η Ρωσία θέλει να κερδίσει και εξακολουθεί να πιστεύει ότι μπορεί.

Αν κάποιος από τους πιο νηφάλιους του Λευκού Οίκου βλέπει την ειρήνη στην καλύτερη περίπτωση ως μια μακρινή ευκαιρία, τι πέτυχαν οι τελευταίες 10 ημέρες των αμερικανοουκρανικών επιπτώσεων; Έφεραν τον Τραμπ πιο κοντά στη συμφωνία που λέει ότι θέλει;

Ο Τραμπ έχει προσφέρει μια εντυπωσιακή σειρά φιλορωσικών κινήτρων για να προσελκύσει τη Μόσχα προς μια ειρήνη, τους όρους της οποίας δεν έχει ακόμη ορίσει. Μοιάζει με πίεση για χάρη της πίεσης - και προς άμεσο όφελος του Πούτιν.

Η λίστα των δώρων του Τραμπ στη Μόσχα είναι εκτενής: μια ξαφνική συμφωνία για ντίζελ που είναι πιθανό να ρίξει δισεκατομμύρια στο πολεμικό σεντούκι του Πούτιν· μια ενεργειακή εκεχειρία (που ανακοινώθηκε μονομερώς από τον Τραμπ και προφανώς ήταν άγνωστη και στις δύο πλευρές), που επιβράδυνε τις ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια για αρκετές ημέρες. Υπήρχαν επίσης περιορισμοί στην ζωτική τεχνολογία Starlink που επηρέασαν τις αμυντικές και επιθετικές επιχειρήσεις της Ουκρανίας· περιορισμοί στην ανταλλαγή πληροφοριών που άφησαν την Ουκρανία χωρίς προειδοποίηση για επιθέσεις βαλλιστικών πυραύλων για τουλάχιστον αρκετές νύχτες· και επανειλημμένες εκκλήσεις προς τον Ζελένσκι να αποχωρήσει από το αξίωμα. Προσθέστε σε αυτό την πολύμηνη κατάρρευση της οικονομικής υποστήριξης των ΗΠΑ προς την Ουκρανία, με την Ευρώπη να πληρώνει τώρα για στρατιωτική βοήθεια. Αν ο Πούτιν μπορούσε να γράψει την πολιτική των ΗΠΑ, θα μπορούσε να μοιάζει κάπως έτσι.

Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στο Όσλο μετά από απευθείας συνάντηση με τον Γουίτκοφ, και με τον Κούσνερ μέσω τηλεδιάσκεψης, ο Ζελένσκι δήλωσε ότι ήλπιζε σύντομα σε μια θετική απάντηση από τον Ρούμπιο σχετικά με το αμερικανικής κατασκευής σύστημα αεράμυνας Patriot και το Starlink, ενώ παράλληλα είπε ότι η χώρα του ήταν «ευγνώμων που η ανταλλαγή πληροφοριών» με τις Ηνωμένες Πολιτείες «τώρα λειτουργεί». Ο Γουίτκοφ σπεύδει στη Ρωσία και η φύση αυτού που θα παρουσιάσει στον Πούτιν παραμένει ασαφής.

Πολλά από αυτά τα μέτρα είναι μη βιώσιμα ή μη πρακτικά. Η συμφωνία για το ντίζελ δεν θα μειώσει γρήγορα τις τιμές των αμερικανικών αντλιών και οι ευρωπαϊκοί περιορισμοί πιθανότατα θα περιορίσουν το ποσό των μετρητών που μπορεί να αποφέρει στον Πούτιν. Η ενεργειακή εκεχειρία ήταν σύντομη, παράλογη και υπονόμευσε περαιτέρω την αξιοπιστία του Τραμπ. Οι περιορισμοί στο Starlink, το Starshield, τη στρατιωτική έκδοση του Starlink που ελέγχεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, και η ανταλλαγή πληροφοριών φαίνεται να έρχονται και να παρέρχονται, αφήνοντας τα ουκρανικά στρατεύματα σε δύσκολη θέση, ενώ ο Ρούμπιο απηχεί την άρνηση του Τραμπ ότι υπήρξαν ποτέ τέτοιοι περιορισμοί.

Αυτός ο καταιγισμός αινιγματικών κινήσεων αποκτά νόημα μόνο όταν ιδωθεί μέσα από το πρίσμα της αμερικανικής πολιτικής σκηνής. Απευθύνεται στην επόμενη μέρα των ενδιάμεσων εκλογών. 

Ο Ζελένσκι έχει απαλλαγεί από την ψευδαίσθηση ότι η κολακεία στον Τραμπ αποφέρει καρπούς. Η Ουκρανία έχει συναισθηματικά συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα χάσει την υποστήριξη των ΗΠΑ και θα προχωρήσει μόνη της, γνωρίζοντας ότι η επιβίωση είναι προτιμότερη από τη φιλία με τις ασταθείς πολιτικά ΗΠΑ. Η Ευρώπη γνωρίζει ότι απομένει πλέον ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Τραμπ μπορεί να προκαλέσει ζημιά, και ότι ό,τι κι αν ακολουθήσει, θα είναι καλύτερο. Ακόμη κι αν πρόκειται για συνέχιση της ίδιας κατάστασης, τουλάχιστον η Ευρώπη και η Ουκρανία θα έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους για να προετοιμαστούν ώστε να πορευτούν μόνες τους.

Το πιο ανησυχητικό είναι ο χρόνος και ο τρόπος σκέψης του Τραμπ. Το μόνο που καταφέρνει είναι να ζημιώνει το κόμμα του και την παρακαταθήκη του. Ωστόσο, με τους Ρεπουμπλικανούς να διατηρούν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας, και με την κουρσά της διαδοχής του για το 2028 να μην έχει ξεκινήσει ακόμη για τα καλά, ενδεχομένως ο ίδιος να βλέπει αυτή τη στιγμή ως την τελευταία του ευκαιρία ανεξέλεγκτης δράσης, προκειμένου να εκφράσει έμπρακτα τη συμπάθειά του σε ένα πρόσωπο που φαίνεται παραδόξως σημαντικό για εκείνον ως πρόεδρο των ΗΠΑ: τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.