Της συντακτικής ομάδας
Ο καπιταλισμός είναι τόσο στενά συνυφασμένος με την ολλανδική κουλτούρα, ώστε οι κάτοικοι της Ολλανδίας γιορτάζουν τα γενέθλια του βασιλιά τους στήνοντας vrijmarkten, «ελεύθερες αγορές», στις πλατείες των πόλεων για να αγοράζουν και να πωλούν οικιακά είδη. Κι όμως, η χώρα φαίνεται έτοιμη να υιοθετήσει ένα από τα πιο επιθετικά καθεστώτα φορολόγησης κεφαλαίου στον κόσμο.
Η Κάτω Βουλή του ολλανδικού κοινοβουλίου ενέκρινε νομοσχέδιο που θα φορολογεί τα κεφαλαιακά κέρδη με συντελεστή 36%. Σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, όπου τα κεφαλαιακά κέρδη φορολογούνται όταν πραγματοποιούνται (δηλαδή όταν πωλείται το περιουσιακό στοιχείο), το ολλανδικό σχέδιο νόμου προβλέπει επίσης ετήσια φορολόγηση των μη πραγματοποιηθέντων κερδών. Το νομοσχέδιο, το οποίο κατατέθηκε αφού το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ακύρωσε το προηγούμενο καθεστώς φορολόγησης κεφαλαίου, θα υποχρεώνει τους πολίτες να πληρώνουν φόρο κατά 16 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, για εισόδημα που ουσιαστικά δεν έχουν ακόμη αποκτήσει.
Παρότι οι φόροι περιουσίας προβάλλονται συνήθως από τους υποστηρικτές τους ως απάντηση στην υψηλή εισοδηματική ανισότητα, η Ολλανδία καταγράφει από τα χαμηλότερα επίπεδα ανισότητας στον ανεπτυγμένο κόσμο. Και ο συγκεκριμένος φόρος θα εφαρμόζεται σε όλους όσοι κατέχουν μετοχές ή ομόλογα, όχι μόνο στους πλούσιους.
Οι υποστηρικτές της αυστηρότερης φορολόγησης φωνάζουν ότι οι δισεκατομμυριούχοι πρέπει να πληρώσουν περισσότερα. Ωστόσο, η Ολλανδία διαθέτει μόλις 13 δισεκατομμυριούχους (περίπου όσους και οι αμερικανικές πολιτείες Κολοράντο και Αριζόνα), και αυτοί μπορούν να μεταφέρουν τον πλούτο τους αλλού.
Η Νορβηγία, η οποία επιβάλλει φόρο περιουσίας επί μη πραγματοποιηθέντων κερδών, έχει διαπιστώσει ότι ακόμη και ένας «φόρος εξόδου» δεν έχει αποτρέψει τη φυγή κεφαλαίων. Περισσότεροι από εκατό από τους 400 πλουσιότερους Νορβηγούς είτε ζουν στο εξωτερικό είτε έχουν μεταφέρει τον πλούτο τους σε συγγενείς σε άλλες χώρες. Σε αντίθεση με τη Νορβηγία, η Ολλανδία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γεγονός που καθιστά ευκολότερη τη μετακίνηση των κατοίκων της σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η Ευρώπη συνολικά έχει ήδη δοκιμάσει το πείραμα του φόρου περιουσίας και το βρήκε προβληματικό. Η δεκαετία του 1990 υπήρξε η κορύφωση της επιβολής φόρων περιουσίας στην Ευρώπη. Πολλές χώρες τους κατήργησαν έκτοτε, λόγω απογοητευτικών δημοσιονομικών αποτελεσμάτων και αρνητικών επιπτώσεων στην επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις.
Σύμφωνα με το ολλανδικό νομοσχέδιο, οι μη πραγματοποιηθέντες ζημίες θα μπορούν να μεταφέρονται στο μέλλον για να συμψηφίζονται με κέρδη. Υπάρχει σήμερα έντονη λαϊκιστική αγανάκτηση για την ανισότητα. Φανταστείτε τι θα συμβεί όταν επέλθει ύφεση και οι τίτλοι γράφουν: «Καθώς το χρηματιστήριο καταρρέει, οι πλουσιότεροι λαμβάνουν τεράστιες φορολογικές εκπτώσεις».
Και δεν πρόκειται ποτέ μόνο για τους πλούσιους. Η ολλανδική κυβέρνηση εισπράττει το 35% του μισθού του μέσου εργαζομένου σε φόρους, έναντι 30% στις ΗΠΑ. Όχι, η υγειονομική περίθαλψη δεν είναι δωρεάν, το 45% του κόστους της υποχρεωτικής κρατικής ασφάλισης καλύπτεται από ατομικά ασφάλιστρα, ενώ το 84% του πληθυσμού αγοράζει επιπλέον ιδιωτική κάλυψη. Ο βασικός συντελεστής ΦΠΑ στην Ολλανδία είναι 21%, σχεδόν τριπλάσιος από τον μέσο φόρο πωλήσεων στις ΗΠΑ. Και παρ’ όλα αυτά, η χώρα παραμένει σχετικά χαμηλής φορολογίας με βάση τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Θα ήταν τραγικό, εάν η γενέτειρα του σύγχρονου χρηματιστηρίου επέλεγε να τιμωρήσει τη θεμελιώδη μορφή δημιουργίας πλούτου που η ίδια πρωτοστάτησε στην ανάπτυξή του.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
