Σιωπηλοί, αλλά παράλληλα εκκωφαντικοί, είναι οι ψίθυροι που υποδηλώνουν ότι η αμερικανική εξωτερική πολιτική υπό τον Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) βασίζεται, τουλάχιστον εν μέρει, στον ρατσισμό και συγκεκριμένα στον λευκό χριστιανικό εθνικισμό.
Κανείς στην κυβέρνηση δεν το έχει δηλώσει ανοιχτά. Στην πραγματικότητα, όλοι οι εμπλεκόμενοι απορρίπτουν την ιδέα με καλά προετοιμασμένη αγανακτισμένη απάντηση. «Εγώ, παρεμπιπτόντως, είμαι ο λιγότερο ρατσιστής πρόεδρος που είχατε εδώ και πολύ καιρό», δήλωσε πρόσφατα ο Τραμπ, αρνούμενος να ζητήσει συγγνώμη για την ανάρτηση ενός βίντεο που απεικόνιζε τους Ομπάμα ως πίθηκους σε ζούγκλα.
Κι όμως, τα σημάδια είναι υπερβολικά πολλά για να αγνοηθούν, από την κορυφή της κυβέρνησης μέχρι τις χαμηλότερες βαθμίδες. Ένα παράδειγμα, από τα κατώτερα στρώματα, είναι η υποψηφιότητα του Τζέρεμι Καρλ για τη θέση του Βοηθού Υπουργού Εξωτερικών για Διεθνείς Οργανισμούς στο Υπουργείο Εξωτερικών, ρόλο που κυρίως αφορά την αλληλεπίδραση με τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία η κυβέρνηση περιφρονεί.
Ο Καρλ είναι ένας ακροδεξιός εξτρεμιστής, ο οποίος είχε ένα μικρό ρόλο στην πρώτη κυβέρνηση Τραμπ και πρόσφατα έχει κερδίσει, είτε επαίνους, είτε φήμη για τη θεωρία του ότι «Ο Ρατσισμός Κατά των Λευκών Διαλύει την Αμερική», όπως λέει ο υπότιτλος του βιβλίου του. Πιστεύει, για παράδειγμα, ότι συντελείται μια «λευκή γενοκτονία» και υποστηρίζει τη Θεωρία της Μεγάλης Αντικατάστασης (σύμφωνα με την οποία οι ελίτ στην Αμερική και την Ευρώπη, ενθαρρύνουν σκόπιμα την μετανάστευση για να αντικαταστήσουν τους ιθαγενείς λευκούς).
Η ακρόαση επιβεβαίωσής του στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας πρόσφατα μετατράπηκε σε ένα «καρδιοκαταθλιπτικό» θέαμα, όπως το χαρακτήρισε ένας γερουσιαστής. Ο ένας μετά τον άλλον, οι Δημοκρατικοί αντιμετώπισαν τον Καρλ με τα δικά του ρητά και απόψεις. Ο Καρλ απομάκρυνε ορισμένα από τα προηγούμενα σχόλιά του που υποβάθμιζαν το Ολοκαύτωμα, αλλά υποστήριξε τις απόψεις του για την καταδίωξη των λευκών και τη Μεγάλη Αντικατάσταση.
Σε μια έντονη λογομαχία, ένας γερουσιαστής ήθελε να ορίσει την «λευκή ταυτότητα» που ο Καρλ ισχυρίζεται ότι εξαλείφεται. Ο Καρλ δεν μπορούσε, ή ίσως δεν ήθελε να είναι σαφής. Αντίθετα, ψέλλιζε διάφορα πράγματα για το φαγητό και τη μουσική, χωρίς ποτέ να εξηγήσει πώς οι «λευκοί» τρόποι κινδυνεύουν να εξαφανιστούν.
«Κύριε, δεν έχετε αξιοπρέπεια, δεν έχετε τιμή», κατέληξε ο Κόρι Μπούκερ, Δημοκρατικός γερουσιαστής και μέλος μειονότητας. «Ποτέ δεν έχω δει τόσο πρόδηλα ρατσιστικό άτομο». Ένας Ρεπουμπλικάνος συνάδελφος, ο Τζον Κέρτις, δήλωσε μετά την ακρόαση ότι θα αντιταχθεί στην υποψηφιότητα, κυρίως για τα «ασυγχώρητα σχόλιά του για τους Εβραίους».
Ακόμη κι αν ο Καρλ δεν επιβεβαιωθεί και ποτέ δεν πλησιάσει τα Ηνωμένα Έθνη, είναι αξιοσημείωτο ότι κατάφερε να φτάσει μέχρι εδώ. Ορισμένες από τις κωδικές λέξεις του, μάλιστα, έχουν ευρύτερη χρήση στην κυβέρνηση. Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας της, για παράδειγμα, είναι σκληρή προς τους Ευρωπαίους συμμάχους, κατηγορώντας τους ότι υποβοηθούν τη δική τους «πολιτιστική εξαφάνιση», επιτρέποντας μη ευρωπαϊκή μετανάστευση.
Το έγγραφο αυτό αντανακλά τις ομιλίες του αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς (J.D. Vance), ο οποίος συντάσσεται με ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα όπως η Εναλλακτική για τη Γερμανία, μέρη των οποίων υποστηρίζουν τη Θεωρία της Μεγάλης Αντικατάστασης και σχετικές έννοιες όπως η «επαναμετανάστευση».
Ακόμη και μέλη της κυβέρνησης που παλαιότερα θεωρούνταν μετριοπαθή έχουν προσαρμόσει τη ρητορική τους. Όταν ο Μάρκο Ρούμπιο (Marco Rubio), σύμβουλος εθνικής ασφάλειας και υπουργός εξωτερικών, μίλησε πρόσφατα στη Διάσκεψη Ασφάλειας του Μονάχου, το κοινό αναστέναξε με ανακούφιση γιατί ήταν λιγότερο συγκρουσιακός από τον Βανς πριν από ένα χρόνο. Παρ’ όλα αυτά, και ο Ρούμπιο παρουσίασε μια αφήγηση του Δυτικού πολιτισμού ως αποκλειστικά Ευρωπαϊκή και Χριστιανική, αναφέροντας ακόμη δύο δικούς του προγόνους του 18ου αιώνα στην Ιταλία και την Ισπανία, παραλείποντας εντελώς τους γονείς του, που μετανάστευσαν από την Κούβα το 1956.
Στην κορυφή, ο πρόεδρος φαίνεται να έχει πολύ σαφή άποψη για το πώς βλέπει διαφορετικά μέρη του κόσμου. Τον Δεκέμβριο είπε σε ένα πλήθος για μια συνάντηση στην οποία συμμετείχε: «Και λέω, Γιατί παίρνουμε μόνο ανθρώπους από χώρες σκουπίδια, σωστά; Γιατί δεν μπορούμε να πάρουμε μερικούς ανθρώπους από Νορβηγία, Σουηδία; Μόλις λίγους; Ας πάρουμε λίγους από Δανία. Σας πειράζει να μας στείλετε μερικούς ανθρώπους; Στείλτε μας μερικούς καλούς ανθρώπους. Σας πειράζει; Αλλά πάντα παίρνουμε ανθρώπους από Σομαλία, μέρη που είναι καταστροφή, σωστά; Βρώμικα, βρωμερά, αποκρουστικά, γεμάτα έγκλημα».
Αυτή η κοσμοθεωρία βρίσκει επίσης έκφραση στις πολιτικές. Για παράδειγμα, ο Τραμπ έχει μειώσει δραματικά το ετήσιο όριο προσφύγων που δέχονται οι ΗΠΑ, από 125.000 σε 7.500, και έχει διατηρήσει αυτές τις θέσεις κυρίως για Αφρικάανους από τη Νότια Αφρική.
Αυτό έχει κάποιο νόημα, μόλις καταλάβει κανείς ότι η κυβέρνηση έχει επεκτείνει την αφήγηση για τη λευκή γενοκτονία που υποστηρίζει ο Καρλ και στη Νότια Αφρική. Οι Αφρικάανς, βλέπεις, κατάγονται από Ολλανδούς αποίκους και μοιάζουν πολύ περισσότερο με Δανούς, Νορβηγούς ή Σουηδούς και πολύ λιγότερο, για παράδειγμα, με Σομαλούς.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
