Ο διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό, ο άνθρωπος του Εμανουέλ Μακρόν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αποχωρεί έναν χρόνο νωρίτερα από τη λήξη της θητείας του, επισήμως για προσωπικούς λόγους. Όμως, αυτή η αθόρυβη κίνηση αποτελεί μια δυσοίωνη προειδοποίηση για το μέλλον της Γαλλίας, καθώς οι αξιωματούχοι προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο ενός ακροδεξιού προέδρου στο Μέγαρο των Ηλυσίων την επόμενη χρονιά, την ώρα που η Ευρώπη αγωνίζεται για την επιβίωσή της.
Η χρονική συγκυρία της αποχώρησης του Βιλερουά μοιάζει υπολογισμένη ώστε να «θωρακίσει» μια κορυφαία θέση της κρατικής διοίκησης, εξαιρετικά σημαντική για τις αγορές και τη νομισματική πολιτική, παρότι η Γαλλία αποτελεί μόνο μία από τις πολλές φωνές που καθορίζουν τα επιτόκια στην ΕΚΤ. Το να περάσει η διαδοχή του Βιλερουά στα χέρια του Μακρόν, ο οποίος φέρεται να εξετάζει είτε τον Μπενουά Κερέ, είτε την πιο πολιτική επιλογή του Εμανουέλ Μουλέν, διασφαλίζει κάποιο βαθμό συνέχειας ενόψει της επόμενης κυβέρνησης. Δεν χρειάζονται βραβεία για να μαντέψει κανείς γιατί αυτό αποτελεί προτεραιότητα: οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι τις προεδρικές εκλογές της επόμενης χρονιάς ενδέχεται να κερδίσει η άσπονδη εχθρός του Μακρόν, Μαρίν Λεπέν, ή ο νεαρός υπ’ αριθμόν δύο της, Ζορντάν Μπαρντελά.
Όποιον κι αν επιλέξει ο Μακρόν, πιθανότατα θα υπάρξει μια πιο καθησυχαστική «τάφρος» ανάμεσα στους 21 διοικητές της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη και τον Μπαρντελά, ο οποίος έχει καλέσει την κεντρική τράπεζα να κάνει περισσότερα για να βγάλει τη Γαλλία από τη στασιμότητα της ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων αγορών ομολόγων. Οι υπεύθυνοι της νομισματικής πολιτικής είναι σκληροτράχηλοι, αλλά βρίσκονται ολοένα και περισσότερο σε επιφυλακή απέναντι στην πολιτική παρέμβαση, μετά τις πιέσεις που άσκησε ο Ντόναλντ Τραμπ στη Fed. Η περιφρόνηση του Λευκού Οίκου προς την Ευρώπη δεν βοηθά.
Ο διορισμός νέου διοικητή σημαίνει ότι ένα γνωστό και δοκιμασμένο πρόσωπο θα βρίσκεται στο τιμόνι σε περίπτωση σοκ στις αγορές. Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας ξεπερνά το 110% του ΑΕΠ και το δημοσιονομικό έλλειμμα αγγίζει το 5%. Η ελίτ της χώρας φοβάται μια αναταραχή στην αγορά ομολόγων, πυροδοτούμενη από ένα κύμα παροχών μιας κυβέρνησης του Εθνικού Συναγερμού και από την ανατροπή των αντιδημοφιλών μεταρρυθμίσεων στο συνταξιοδοτικό. Ένα «στιγμιότυπο Λιζ Τρας», ονομασμένο έτσι από την καταστροφική απόπειρα της πρώην πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου να επιβάλει μη χρηματοδοτούμενες φορολογικές περικοπές, καθίσταται ολοένα και πιο πιθανό στην καρδιά της ευρωζώνης, κάτι για το οποίο ο Βιλερουά προειδοποιεί εδώ και χρόνια.
Αυτή η αλλαγή δεν είναι απλώς μια «ομάδα προστασίας από βουτιές», όπως εκείνη που είχε συστήσει ο Ρόναλντ Ρίγκαν για να συμβουλεύει τους προέδρους σε περιόδους χρηματιστηριακής αστάθειας. Ο προσεκτικός χορός της γαλλικής τάξης των Εnarques (απόφοιτοι της περίφημης Εθνικής Σχολής Διοίκησης της Γαλλίας) αποτελεί το πιο ξεκάθαρο μέχρι σήμερα σήμα από τους διαδρόμους εξουσίας της Ευρώπης ότι μία από τις κεντρικές δυνάμεις της ηπείρου ενδέχεται σύντομα να ζήσει τη δική της λαϊκιστική στιγμή. Στις κλειστές αίθουσες συνεδρίων και στα μπιστρό του παρισινού κατεστημένου, ακούγονται συχνά ζοφερές υποθετικές συζητήσεις από διευθύνοντες συμβούλους και ανώτερους δημόσιους λειτουργούς που φαντάζονται μια λαϊκιστική κυβέρνηση να εξαπολύει δαπανηρές φοροελαφρύνσεις και συνταξιοδοτικές παροχές μετά την άνοδό της στην εξουσία.
Πρόκειται για έναν κίνδυνο που αντηχεί σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς ο Μακρόν ετοιμάζεται να προωθήσει εκ νέου το δικό του όραμα για μια γεωπολιτική μετατόπιση στην εποχή του Τραμπ και του Πούτιν. Σε έναν κύκλο συνεντεύξεων πριν από σύνοδο κορυφής των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επανέλαβε την έκκλησή του για μια πιο αυτάρκη, εσωστρεφή οικονομία, πρόθυμη να δανείζεται και να επενδύει από κοινού σε ύψος άνω των 800 δισ. ευρώ (953 δισ. δολάρια) ετησίως. Όμως η Γαλλία μοιάζει να είναι μοναχική φωνή στην έρημο, με τη Γερμανία και την Ιταλία να ενώνουν τις δυνάμεις τους υπέρ μιας λιγότερο ριζοσπαστικής στρατηγικής, βασισμένης στη βελτίωση της ασθενούς ανταγωνιστικότητας της ηπείρου.
Ο Μακρόν, πολιτικός τζογαδόρος, θα ελπίζει ότι ο βραχυπρόθεσμος έλεγχος στον ανασχηματισμό ελίτ προσώπων όπως ο Βιλερουά θα του δώσει ισχυρότερο χαρτί στην προσπάθειά του να επηρεάσει την ΕΚΤ. Ο Γάλλος πρόεδρος είναι απελπισμένα ανάγκη για κάποια νομισματική βοήθεια, ώστε να αποδυναμωθεί το ευρώ και να ανακοπεί η διολίσθηση της χώρας του σε πληθωρισμό κάτω του 1%.
Όμως ο χρόνος για να επηρεάσει το παιχνίδι τελειώνει. Κάθε κομμάτι εσωτερικής ειδησεογραφίας μοιάζει να ενθαρρύνει τα άκρα: από τα κλεισίματα εργοστασίων και τη σχετική υποχώρηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Γαλλίας, μέχρι την αποχώρηση του πρώην υπουργού Ζακ Λανγκ λόγω των δεσμών του με τον Τζέφρι Έπσταϊν. Το κλίμα στη Γαλλία είναι αρνητικό απέναντι στην Ευρώπη και θετικό απέναντι σε ισχυρούς ηγέτες με έφεση στη δράση. Η κίνηση Βιλερουά αποτελεί μια έσχατη ασφαλιστική δικλείδα.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
