- Οι χειροποίητες γκόγκες είναι παραδοσιακό ζυμαρικό της Αργολίδας με ιστορία άνω των 500 ετών, ιδιαίτερα διαδεδομένο στους Αρβανίτες των ορεινών περιοχών
- Η παραδοσιακή συνταγή περιλαμβάνει αλεύρι, λάδι, βούτυρο και τυρί, με τη ζύμη να πλάθεται σε μικρά κυβάκια με κούφωμα στο εσωτερικό, που επιτρέπει γρήγορο βράσιμο και καλύτερη κατανομή του τυριού
- Οι γκόγκες σερβίρονται παραδοσιακά την Τσικνοπέμπτη συνοδευόμενες από ψητό κρέας, ενώ καταναλώνονται καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, αποτελώντας ένα αγαπημένο, εύκολο και νόστιμο πιάτο που συνδέεται με οικογενειακές συγκεντρώσεις
Του Νικόλα Μπάρδη
Αλεύρι, λάδι και μπόλικη αγάπη είναι τα συστατικά του πιο ιδιαίτερου και αγαπητού ζυμαρικού της Αργολίδας. Ο λόγος φυσικά για τις χειροποίητες γκόγκες, που μεγάλωσαν ολόκληρες γενιές σε δύσκολα χρόνια. Η συνταγή παραμένει ίδια εδώ και πολλές δεκαετίες, και περνάει από γενιά σε γενιά, για να μη χαθεί αυτή η ξεχωριστή γεύση του τόπου. Το μυστικό της νοστιμιάς κρύβεται στο ζυμάρι, ενώ η απλή μαγειρική του το καθιστά εύκολο πιάτο, όποια στιγμή κι αν έχεις όρεξη να φας κάτι καλό και σύντομο. Το βούτυρο και το τυρί έρχονται να απογειώσουν τη συνταγή, που κάθε χρόνο έχει την τιμητική της την Τσικνοπέμπτη, γιατί σερβίρεται μαζί με το ψητό κρέας. Εκτός, όμως, από τότε οι μακαρονάδες το τιμούν όλον τον χρόνο!
Η τεχνική της κατασκευής του είναι εξίσου ξεχωριστή, γεγονός που το διακρίνει από τα υπόλοιπα ζυμαρικά. Μόλις το ζυμάρι είναι έτοιμο, το χωρίζουμε σε 6 με 7 ίσα μέρη, τα οποία αφού πλάθονται σαν ένα χοντρό μακαρόνι, έπειτα κόβονται σε μικρά κυβάκια. Όμως, για να αποφύγουμε το συμπαγές κομμάτι της ζύμης, δημιουργούμε ένα «κούφωμα» στο εσωτερικό του. Αυτό συνήθως γίνεται σε κάποιο ξύλινο σκεύος με κάθετες αυλακώσεις, όπου πιέζοντας εκεί πάνω το ζυμάρι, δημιουργείται εκ των έσω το κούφωμα και απ’ έξω οι ραβδώσεις. Αυτή η ξεχωριστή τεχνική βοηθάει και στο να βράσουν γρήγορα τα ζυμαρικά, ενώ μετά, αφού τρίψουμε μπόλικο τυρί, αυτό λιώνει και απλώνεται παντού.
Οι γκόγκες χρειάζονται περίπου μισή ώρα για να γίνουν, και αφού ολοκληρωθεί το βράσιμο, τις «καίμε» με ντόπιο, λιωμένο βούτυρο και τις σερβίρουμε με μυζήθρα, ή και σάλτσα, ανάλογα τον κάθε ουρανίσκο. Η παραδοσιακή αυτή συνταγή υπάρχει στην ευρύτερη περιοχή για περισσότερα από 500 χρόνια, και ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στους Αρβανίτες, που ζούσαν στα ορεινά. Τις πιο δύσκολες εποχές οι κάτοικοι τις έφτιαχναν αποκλειστικά με αλεύρι και νερό, αλλά σήμερα βάζουν και εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, που προσφέρει πιο πλούσια γεύση. Οι ίδιοι λένε πως, όποιος δοκιμάσει τις περίφημες γκόγκες, δεν θέλει να ξαναφάει άλλο ζυμαρικό! Και η αλήθεια είναι πως πρόκειται για ένα πιάτο που φέρνει όλη την οικογένεια στο τραπέζι, και έχει συνοδέψει σημαντικές στιγμές της ζωής τους.
Οι εποχές πια έχουν αλλάξει, η τεχνολογία βοηθάει αρκετά στην παρασκευή του παραδοσιακού αυτού ζυμαρικού, και οι παλιότεροι ελπίζουν η νέα γενιά να το αγαπήσει όσο αυτοί, και να συνεχίσουν να το φτιάχνουν και να το μαγειρεύουν, για να μην χαθεί αυτή η νόστιμη πτυχή της ιστορίας του τόπου. Η κάμερα του Όπου Υπάρχει Ελλάδα τρύπωσε σ’ ένα παραδοσιακό εργαστήρι της Αργολίδας που φτιάχνουν γκόγκες, και μας έδειξε όλα τα μυστικά του ξεχωριστού αυτού πιάτου, που μέσα στην απλότητά του κρύβει τη μαγεία της ελληνικής γαστρονομίας.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
