Του Διονύση Γκουτζουρή
Η κοινωνία της ΑΕΚ καυχιέται ότι το φετινό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου είναι το πιο μάγκικο της ιστορίας της. Η αλήθεια είναι ότι η Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως κάπως καταφέρνει να προσθέτει σε επιτυχίες της τον συγκεκριμένο προσδιορισμό. Το 2011 το πρωτάθλημα του χάντμπολ με το γκολ του «άρρωστου» Σαλαμινιώτη ΑΕΚτζή, Χριστόφορου Μπακαούκα, χάρισε το προσωνύμιο «μάγκες» σε ολόκληρο το τμήμα. Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 1989 έγινε σήμα κατατεθέν, όπως και το πρωτάθλημα μπάσκετ του 2002 με τον άλλο μεγάλο «κιτρινόμαυρο» οπαδό, Μιχάλη Κακιούζη, να πιστεύει στην ανατροπή στο 0-2, όταν όλος ο κόσμος είχε απελπιστεί.
Στο τέλος της ημέρας δεν έχει και τόση σημασία. Όταν το λάβαρο σηκώνεται, είτε είναι μάγκικο όπως το 2026, είτε είναι με μπάλα από άλλο πλανήτη όπως το 1978, είτε είναι αυτό που έκανε τρισευτυχισμένους τους Πολίτες που θρηνούσαν ακόμη, 8 χρόνια μετά τα Σεπτεμβριανά και βγήκαν αυθόρμητα στους δρόμους της Αθήνας το 1963, την ίδια βαρύτητα έχει. Ή μήπως όχι;
Το ποδόσφαιρο έχει αθλητική υπόσταση για 90 λεπτά, αλλά κοινωνική στις υπόλοιπες 22,5 ώρες της ημέρας. Ο πλανήτης παρακολουθεί, εκστασιάζεται, ταυτίζεται. Η «στρογγυλή θεά» λειτουργεί σαν ναρκωτικό. Οι παιδικές μας αναμνήσεις είναι η πατρίδα μας και όταν στα πέντε, στα έξι, ή στα επτά, βρεθείς σε ένα γήπεδο και χιλιάδες άνθρωποι γύρω σου φωνάξουν «γκοοολ», δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτό μεγαλώνοντας. Υπό αυτό το πλαίσιο και όταν στο περιθώριο ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, οι πρωταγωνιστές παίρνουν το λόγο, οφείλεις να ακούσεις με προσοχή τα λεγόμενα.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος είναι γραφικός, το όραμά του όχι
Ομιλία με εσάνς μελλοντικών πολιτικών επιδιώξεων, κολιές στο χορτάρι με φτιαγμένο αμάξι, κασκαντεριλίκια και ένα τραγουδάκι για να ζεσταθούν οι φωνητικές του χορδές, πριν από το γλέντι στο Γκάζι. Ο Μάριος Ηλιόπουλος είναι ο πιο πληθωρικός ιδιοκτήτης ελληνικής ΠΑΕ και υπάρχει κόσμος που κουράζεται από την επιλογή του να βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο. Οι ρομαντικοί του ποδοσφαίρου, οι οποίοι ενδιαφέρονται μόνο για το πως θα τσουλήσει η μπάλα στο χορτάρι, μπορεί και να αλλάζουν κανάλι όταν τον βλέπουν, αλλά κακά τα ψέματα, οι Έλληνες οπαδοί είναι προεδρικοί, θέλουν το αφεντικό να είναι «προεδράρα», να τους εκφράζει και να φέρνει επιτυχίες. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα κρίνει τον κύριο Ηλιόπουλο, αν πάρει εννέα στα δέκα πρωταθλήματα θα τον κάνουν άγαλμα, αν μείνει στο ένα στα επόμενα δέκα χρόνια θα γίνονται πορείες στη Δεκελείας για να φύγει. Τα λόγια του, όμως, μπορούν να κριθούν και σήμερα. Σε ότι αφορά στο ποδόσφαιρο αυτό καθ' εαυτό, έχει δεχθεί τα συγχαρητήρια των πάντων για το πως διαμόρφωσε το ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο ανάγκασε τους δημοσιογράφους στη Συνέντευξη Τύπου του Νίκολιτς να κοιτάζονται με απορία, όταν ο Σέρβος κόουτς τους είπε ότι ξέρει από τώρα τις ημερομηνίες των καλοκαιρινών φιλικών. Σε ότι αφορά, όμως, την επιμονή του σε ένα καθαρό ποδόσφαιρο και κατ' επέκταση σε μία καθαρή κοινωνία, χωρίς καρτέλ και τραπεζίτες να κάνουν κουμάντο στα νοικοκυριά, σε μία κοινωνία που η νεολαία θα ταυτίζεται με το ευ αγωνίζεσθαι, οφείλεις να παραμερίζεις την γραφικότητα του χαρακτήρα του και να υπεισέρχεσαι στην ουσία. Ο πρόεδρος μίας Ποδοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρίας επέλεξε εκείνη τη στιγμή, την στιγμή της απονομής, να κάνει κοινωνικό διάγγελμα, απαγορεύοντας στους οπαδούς να βρίζουν τις μανάδες των άλλων οπαδών. Σουρεαλισμός στην Αγία Σοφία. Μία άλλη εντελώς κατάσταση. Πρέπει να παραδεχθούμε πως η οπτική ενός προέδρου, που δεν θέλησε να λειτουργήσει στο παρασκήνιο και επιλέγει να αφιερώσει το πρωτάθλημα σε όλη τη νεολαία, ακόμη και στους πιτσιρικάδες φιλάθλους του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού και του ΠΑΟΚ, έχει ενδιαφέρον και μένει να δούμε κατά πόσο θα προσελκύσει νέους φιλάθλους. Όχι ότι το έχει ανάγκη η ΑΕΚ. Ο κόσμος της δεν μειώθηκε 24 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα και με διαδρομή στη Γ' και στη Β' κατηγορία. Άρα δεν θα μειωθεί ποτέ.
Θέλουμε να έχουμε φίλο τον Λάζαρο Ρότα
Ο υπογραφών έχει μία κόρη 17 ετών, γεμάτη άγχος για τις Πανελλαδικές. Αυτή η αναθεματισμένη διαδικασία μπαίνει στο κάδρο κάθε οικογένειας όταν το παιδί ξεκινά το λύκειο και αποτελεί σημείο αναφοράς για μία τριετία μίνιμουμ. Από τη μέρα του τραγικού συμβάντος με τα δύο κορίτσια που έβαλαν τέλος στη ζωή του, η υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, έχει ενεργοποιηθεί, κάνει δηλώσεις και αφήνει παράθυρο κατάργησης των Πανελληνίων εξετάσεων. Όπως συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα, κάτι τραγικό που θα μαυρίσει τις ψυχές μας πρέπει να συμβεί για να ενεργοποιηθεί το πολιτικό σύστημα και να λάβει μέτρα.
Ο Λάζαρος Ρότα δεν είναι πολιτικός, ούτε ο Γιαμάλ είναι, κι ας σήκωσε Παλαιστινιακή σημαία. Είναι, όμως, άνθρωπος. Ο πρωταθλητής Ελλάδας Λάζαρος δεν επέλεξε να «δαγκώσει» το μετάλλιό του κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του και να «μασήσει τα λόγια του», περιοριζόμενος σε αθλητική ανάλυση. Θέλησε αντ' αυτού να πάρει μία τεράστια αγκαλιά όλα τα παιδιά εκεί έξω που έχουν σκοτεινές σκέψεις, κάνοντας το μεγαλύτερο καλό που μπορεί να κάνει ένας προβεβλημένος αθλητής. Τα μετάλλια και οι πρωτιές σε αυτούς ανήκουν. Στους αθλητές του ΝΒΑ που στηρίζουν τους αφροαμερικανούς που δολοφονούνται. Στον Πεπ και στον Γιαμάλ που έχουν άποψη και την εκφράζουν.
Σε ένα ουτοπικό ποδόσφαιρο, το μεγάλο χειροκρότημα πρέπει να το λαμβάνουν τα ακραία μπακ που κάνουν κακές σέντρες. Για να τα στηρίξεις, για να τους δείξεις αγάπη. Ο Λάζαρος λοιδορήθηκε από φίλους της ΑΕΚ κατά το πρόσφατο παρελθόν. Από χθες είναι ο αγαπημένος παίκτης της μεγαλύτερης πλειοψηφίας. Σίγουρα των πιτσιρικάδων φίλων της Ένωσης, οι οποίοι τον λατρεύουν. Μέγα επίτευγμα αν ρωτάτε τη γνώμη μου. Ο Ρότα έβαλε το ωραιότερο γκολ της ΑΕΚ τη φετινή σεζόν, λίγη ώρα μετά το τέλος της. Κυκλοφορήστε τα όσα είπε, ψάξτε τα, αν σας διέφυγαν!
Και μήπως, τελικά, πρέπει οι πρωταθλητές, όταν είναι στο βάθρο, να είναι υποχρεωμένοι να συνδέονται με την κοινωνία; Αλλιώς τι νόημα έχει να πρωταγωνιστείς και απλά να κλοτσάς την μπάλα; Κανένα απολύτως.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
