Γιατί τον ήθελε κάποιος; Είναι το βασικό ερώτημα. Γιατί αν τον ήθελαν και οι δυο, τότε απλώς «θα γινόταν ή θα γίνει», όπως μου έλεγε μπαρουτοκαπνισμένο στέλεχος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το σίγουρο είναι πως πολλά θα αλλάξουν τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Και στο ΣΥΡΙΖΑ-κοντός ψαλμός- και στο ΠΑΣΟΚ και στο ευρύτερο πολιτικό πεδίο.
Αλλά η αφορμή για το «διχασμό» της διαφορετικής πορείας, δεν ήταν η απουσία του Στέφανου Κασσελάκη στην εκδήλωση για τον Κώστα Σημίτη. Εξάλλου, όπως λένε πολλοί που γνωρίζουν το εσωτερικό της Κουμουνδούρου, «θα ήταν αιτία πρότασης μομφής στην κεντρική επιτροπή». Ή πιο συγκεκριμένα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα «αυτοκτονούσε» πολιτικά δυο μόλις ημέρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση. Αν τώρα δεν ελέγχει την κεντρική επιτροπή του κόμματος που ηγείται, και αδυνατεί να περάσει τις διαγραφές που ο ίδιος είχε εξαγγείλει, η παρουσία του, στην εκδήλωση του πρώην πρωθυπουργού θα ισοδυναμούσε με πολιτική αμφισβήτηση επί του πρακτέου.
Πολλοί κάνουν λόγο για επιβολή στάσης από το συγκεκριμένο επιτελείο που περιβάλει το νέο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρούν, δε, πως ο Στέφανος Κασσελάκης εγκλωβίζεται σε πολιτικές αντιδράσεις που του δημιουργούν διαφορετική εικόνα και ενδεχομένως διαφορετική πολιτική ταυτότητα από εκείνην που ο ίδιος θα επιθυμούσε. Αλλά αν είναι έτσι, τότε και στις δυο περιπτώσεις έχει ευθύνη: αν επέλεξε να μην προσέλθει στην εκδήλωση ο ίδιος, τότε επιλέγει μια συγκεκριμένη πολιτική πορεία, αν του το επέβαλαν τότε εμφανίζεται ως ετεροκαθοριζόμενος.
Όπως, για παράδειγμα αν επιλέξει τη στροφή των 180 μοιρών και πάρει πίσω τις διαγραφές, τότε γιατί τις προέβαλε και με τόσο «αυτόματο» τρόπο και, μάλιστα, εξ Αμερικής; Ας μην μπερδεύουμε άλλες εποχές και άλλες πολιτικές συνθήκες και άλλους ηγέτες, ενδεχομένως και άλλα κόμματα, σε διαφορετικές πολιτικές περιόδους. Αν δεν ελέγχει την κεντρική επιτροπή του κόμματος που ηγείται, τότε εν τοις πράγμασι δεν ηγείται. Η διαγραφή στην αριστερά δεν είναι μια άλλη κίνηση. Ενέχει ιδιαίτερο βάρος, προϋποθέτει πολιτική διαφωνία και εσωκομματική σύγκρουση. Όταν, μάλιστα, αυτή αναφέρεται σε πρωτοκλασάτα στελέχη τότε η «διαγραφή» λαμβάνει και ευρύτερη σημασία. Εκτός εάν και η πρόταση περί διαγραφών αποτέλεσε εισήγηση. Αλλά και αυτό είναι συναισθηματική αντίδραση και όχι πολιτική. Σε καμία περίπτωση ,όμως, δεν σημαίνει πως οι «κατηγορούμενοι» δεν ευθύνονται.
Με άλλα λόγια ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αυτοεγκλωβίστηκε, τη χρονική στιγμή που η κοινή γνώμη ήταν υπέρ του. Και τώρα χάνοντας την πλειοψηφία της κεντρικής επιτροπής του κόμματος του, βρίσκεται σε θέση απολογίας.
Και αυτό είναι το πρώτο στάδιο. Για να αλλάξει η κεντρική επιτροπή απαιτείται συνέδριο…
