Η Ελλάδα από την ώρα που εντάχθηκε ως ισότιμο μέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατάφερε να αλλάξει το ρου της ιστορίας της. Διαμορφώθηκε ένα νέο κράτος με σύγχρονες υποδομές και νέα μοντέλα υπηρεσιών. Ασχέτως αν και αυτά, με τα χρόνια μετατράπηκαν σε σκουριασμένες «μηχανές».
Η Ελλάδα χωρίς τις οικονομικές ενισχύσεις της Ευρώπης θα είχε διαλυθεί. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Από τα Μεσογειακα Ολοκληρωμένα Προγράμματα έως το σύγχρονο Ταμείο Συνοχής. Το ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ όπως συχνά αποκαλείται.
Και η Ελλάδα έχει φερθεί γενναία προς την Ευρώπη. Η στάση απέναντι στους μετανάστες δεν διέσωσε μόνον τους ανθρώπους. Προφύλαξε με αυτοθυσία τις οικονομίες χωρών-μελών, απεφεύχθη η μεγαλύτερη εσωτερική πολιτική σύγκρουση εντός των ευρωπαϊκών τειχών, αποτέλεσε η Ελλάδα το ισχυρό τείχος στο νεοναζισμό προφυλάσσοντας το πολιτικό κύρος και τις αξίες της Γηραιάς Ηπείρου.
Η Ελλάδα δεν αποτελεί τον παρία της Ευρώπης. Έχει πληρώσει ακομη και τις τιμωρητικές οικονομικές πολιτικές της. Η αναζητηση πόρων για να επουλωθούν είναι και ευρωπαϊκή υποχρέωση. Οι πληγές δεν είναι παράκληση. Ούτε απαίτηση. Είναι ευρωπαϊκό καθήκον. Όπως συνέβη στην Ιταλία. Όπως πράττει πάντα η Ευρώπη.
Το πόσον των 400 εκατ., ευρώ δεν είναι βοήθεια. Είναι προσβολή στους πολίτες της χώρας. Και μάλιστα μετά από ένα χρόνο. Την ίδια στιγμή τιμωρεί εκ νέου τη χώρα καλώντας την να βγάλει από τα αδιάθετα χρήματα. Σωστό ακούγεσαι αλλά κυνικό ταυτοχρόνως. Για μια Ευρώπη αλληλεγγύης.
Προφανώς, όμως, και η κυβέρνηση οφείλει πλέον να ανασυγκροτήσει τους προϋπολογισμούς της. Τα ερωτήματα πολλά. Από που θα κόψει για να καλύψει τις ανάγκες της Θεσσαλίας; Ποια κονδύλια θα μειωθούν; Γιατί δεν ειχαν προβλεφθει στο Ταμείο Συνοχής αντιπλημμυρικά έργα; Γιατί υπάρχουν αδιάθετα ποσά από το ΕΣΠΑ; Ποιο το σχέδιο ανασυγκρότησης του κάμπου;
Η σύγχρονη Ελλάδα δεν αιτείται μπακσίσια από την Ευρώπη. Είναι ισότιμος εταίρος. Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να είναι a la carte. Η Ευρώπη οφείλει να στηρίξει στις δύσκολες στιγμές. Δεν είναι απατεώνες οι Έλληνες ούτε τεμπέληδες που τρώνε τα χρήματα των ευρωπαίων.
Από την άλλη μεριά, όμως, η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει σε γενναίες αποφάσεις. Ο χειμώνας είναι ενώπιον μας και η οικονομία μοιάζει να κινείται σε μια λεπτή κόκκινη γραμμή. Οι πρόσφατες πλημμύρες μετατράπηκαν σε ωρολογιακές βόμβες για την οικονομία.
Με ή χωρίς την Ευρώπη τώρα αρχίζουν τα δύσκολα…
