Η φορολογική αρχή αποφάσισε να κάνει υποχρεωτική την ηλεκτρονική τιμολόγηση μέσω παρόχου. Δεν μπορώ να καταλάβω την σκοπιμότητα πίσω από αυτήν την κίνηση, γιατί είναι μια έμμεση παραδοχή ότι η αποστολή των τιμολογίων στην πλατφόρμα My Data δεν αρκεί. Ωστόσο το μεγάλο προσόν της πλατφόρμας My Data είναι ακριβώς αυτό: δίνει στοιχεία στην ΑΑΔΕ σε πραγματικό χρόνο. Τι παραπάνω προσφέρει η ηλεκτρονική τιμολόγηση στην φορολογική αρχή; Ας πούμε ότι γνωρίζει η ίδια καλύτερα και δεν χρειάζεται να το γνωρίζουμε κι εμείς.
Το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι ακόμα και μια τόσο σημαντική υποχρέωση η ΑΑΔΕ την αντιμετωπίζει με αδιανόητη επιπολαιότητα. Για μια ακόμα φορά, έδωσε πολύ λίγο χρόνο. Η ανακοίνωση έγινε μέσα Σεπτεμβρίου για μια υποχρέωση που ξεκινά 2 Φεβρουαρίου, δίνοντας μόνο 4 μήνες για μια διαδικασία όπου οι πάροχοι είναι λίγοι και οι επιχειρήσεις πολλές. Ταυτόχρονα την επικοινωνιακή καμπάνια στα ΜΜΕ την ξεκίνησε με την λήξη της προθεσμίας και όχι πολύ νωρίτερα, ως όφειλε. Την ίδια στιγμή άλλαξε τον τρόπο δήλωσης χρήσης παρόχου, γιατί δεν αρκεί να χρησιμοποιείς πάροχο, πρέπει να τον δηλώσεις με τον προσήκοντα τρόπο. Και ναι μεν δίνει περίοδο χάριτος μέχρι την 31η Μαρτίου να υπάρχει η δυνατότητα έκδοσης χωρίς πάροχο, είναι υποχρεωτικό όμως να υπάρχει η σύμβαση με τον πάροχο από τις 2 Φεβρουαρίου και κλείνοντάς μας το μάτι μας επέτρεψε να πάμε λίγο πιο μετά, αρκεί όμως να δηλώσουμε την χρήση παρόχου μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου.
Με άλλα λόγια, μια επιχείρηση που το 2023 είχε τζίρο άνω του 1.000.000 ευρώ, μπορεί να εκδίδει μέχρι και τις 31 Μαρτίου τιμολόγια χωρίς πάροχο, αλλά σε περίπτωση που μέχρι την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου δεν είχε δηλώσει τον πάροχο ή ότι θα χρησιμοποιεί την δωρεάν εφαρμογή της ΑΑΔΕ, τα τιμολόγια θα θεωρούνται παράνομα και θα επιφέρουν πρόστιμο ίσο με το 50% της αξίας του ΦΠΑ. Δηλαδή θα εκδίδονται και θα θεωρείται ότι δεν εκδόθηκαν. Το σημειώνω ξανά, γιατί έχει σημασία: η νομιμότητα του τιμολογίου για την περίοδο από 2 Φεβρουαρίου μέχρι και 31 Μαρτίου, δεν θα κρίνεται από τον τρόπο έκδοσης, αλλά για το αν έχει δηλωθεί μέχρι τις 12 Φεβρουαρίου, έστω και εικονικά, ότι θα γίνεται χρήση της εφαρμογής timologio της ΑΑΔΕ ή άλλου παρόχου.
Το μαρτύριο της γραφειοκρατίας δεν τελειώνει εδώ. Βλέπετε η ΑΑΔΕ έκρινε σωστό να αλλάξει τον τρόπο που δηλώνεται η χρήση παρόχου. Έφτιαξε έναν καινούριο τρόπο που ισχύει από 1η Νοεμβρίου 2025 και μετά. Διευκρίνισε ότι όσοι είχαν ήδη κάνει γνωστοποίηση με τον παλιό τρόπο δεν χρειάζεται να κάνουν νέα γνωστοποίηση. Ωστόσο διαπιστώθηκε ότι κάποιοι πάροχοι τιμολόγησης, ακόμα και μετά την 1η Νοεμβρίου ενημέρωναν την παλιά πλατφόρμα, γιατί η ΑΑΔΕ την είχε αφήσει ανοικτή. Σε όσες εταιρείες έγινε το λάθος αυτό, θα θεωρούνται τα τιμολόγια που εκδίδουν παράνομα; Θα πληρώνουν πρόστιμο ίσο με το 50% της αξίας του ΦΠΑ, για κάθε τιμολόγιο που εκδίδουν;
Αυτό θα ήταν κάτι εντελώς παράλογο. Ωστόσο αυτό που οι περισσότεροι δεν γνωρίζετε, είναι ό,τι ζούμε οι λογιστές καθημερινά εδώ και 6 χρόνια: ότι δηλαδή η ΑΑΔΕ φέρεται με εντελώς παράλογο τρόπο και καταστρέφει επιχειρήσεις για ανούσιες μικρολεπτομέρειες μηδενικής φοροδιαφυγής.
Από την στιγμή που έχει επιβαρύνει λογίστρια με πρόστιμα άνω των 60.000 ευρώ, γιατί υπέβαλλε εκπρόθεσμα προαιρετικές δηλώσεις, χωρίς να λύσει το πρόβλημα αμέσως μόλις της γνωστοποιήθηκε, είναι απολύτως ικανή να θεωρήσει παράνομα τιμολόγια που έχουν εκδοθεί απολύτως σωστά, μόνο και μόνο επειδή η δήλωση χρήσης παρόχου έγινε στην παλιά εφαρμογή και όχι στην καινούρια. Επαναλαμβάνω: η ΑΑΔΕ επέβαλλε πρόστιμα σε πελάτες λογίστριας, συνολικού ύψους 60.000, επειδή η συνάδελφος από υπερβολική επιμέλεια έστειλε εκπρόθεσμα δηλώσεις μηδενικού φόρου προαιρετικού χαρακτήρα. Με άλλα λόγια αν τις δηλώσεις αυτές δεν τις είχε υποβάλλει καθόλου, δεν θα επιβαρυνόταν με κανένα πρόστιμο. Επειδή τις υπέβαλλε εκπρόθεσμα ενώ είχε κάθε δικαίωμα να μην τις υποβάλλει ποτέ, επιβαρύνθηκε με πρόστιμο 60.000.
Τώρα, πώς περιμένουμε από την ΑΑΔΕ που δεν μπορεί να δώσει λύση σε τόσο απλά προβλήματα και δημιουργεί χαοτικές γραφειοκρατικές καταστάσεις από το τίποτα, να βάλει σε τάξη τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ανήκε στην σφαίρα του μεταφυσικού. Αυτό που δεν πρέπει πια να μας δημιουργεί την παραμικρή απορία, είναι γιατί η χώρα μας βρίσκεται στον πάτο της παραγωγικότητας. Όταν το κράτος μας αναγκάζει να ασχολούμαστε συνεχώς με διαδικασίες μηδενικής προστιθέμενης αξίας από τον φόβο μην καταστραφεί μια επιχείρηση για ψύλλου πήδημα, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα περισσότερο.
