Σε επιφυλακή το Μαξίμου: ο γνωστός, ο δύσκολος και η απρόβλεπτη

Οι διεργασίες για νέα κόμματα και πρωτοβουλίες κρατούν σε διαρκή εγρήγορση την Ηρώδου Αττικού - Τι συμβαίνει με τη Λούκα; - Όταν το ματς… είναι οικογενειακή υποχρέωση

Σε επιφυλακή το Μαξίμου ...για τον γνωστό, τον δύσκολο και την απρόβλεπτη

Η πολιτική σκακιέρα παραμένει ρευστή και οι διεργασίες για νέα κόμματα και πρωτοβουλίες κρατούν σε διαρκή εγρήγορση το Μέγαρο Μαξίμου. Από την πιθανότητα επανόδου του Αλέξη Τσίπρα με νέο πολιτικό φορέα, έως τα «ψιθυρίσματα» για δεξιό σχήμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά και την ανοδική δυναμική της Μαρίας Καρυστιανού, το κυβερνητικό επιτελείο παρακολουθεί τις εξελίξεις με μίγμα ψυχραιμίας και προσοχής.

Αλέξης: Ο γνωστός αντίπαλος

Στο πρωθυπουργικό περιβάλλον θεωρούν ότι η επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού δεν συνιστά άμεση απειλή για τη Νέα Δημοκρατία. Αντίθετα, εκτιμούν πως η πρωτοβουλία Τσίπρα «αποσυσπειρώνει» κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ.

Σύμφωνα με τις μετρήσεις που έχει στα χέρια του το Μαξίμου (για τα κουκιά… της κάλπης), ένα υποθετικό κόμμα Τσίπρα κινείται κοντά στο 20%, αντλώντας ψήφους από τη Νέα Αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ.

«Ένας αντίπαλος που γνωρίζεις είναι καλύτερος από έναν που δεν γνωρίζεις», όπως σημειώνει κυβερνητικό στέλεχος, που υπενθυμίζει πως Τσίπρας και Μητσοτάκης έχουν ήδη κονταροχτυπηθεί έξι φορές στις κάλπες.

Το κυβερνητικό αφήγημα παραμένει προσηλωμένο στη «σταθερότητα» και την «υπευθυνότητα», με στόχο να κεφαλαιοποιηθεί η εικόνα διαχείρισης έναντι της «εσωτερικής κρίσης της Αριστεράς».

Ο οικείος αλλά δυνητικά επικίνδυνος… Σαμαράς

Αντιθέτως, η πιθανότητα ενός νέου δεξιού σχηματισμού με «σημαιοφόρο» τον Αντώνη Σαμαρά προκαλεί σαφώς μεγαλύτερη ανησυχία στο κυβερνητικό επιτελείο.

Ακόμη και τα πιο ψύχραιμα στελέχη παραδέχονται πως ένα τέτοιο κόμμα θα μπορούσε να στοιχίσει 3-4 μονάδες στη ΝΔ, κάτι που θα επηρέαζε καθοριστικά την αυτοδυναμία.

Για αυτό και η κυβερνητική στρατηγική στρέφεται σε θεματικές «εθνικής ταυτότητας», ασφάλειας και μεταναστευτικής πολιτικής, ώστε να απορροφήσει έγκαιρα κάθε διαρροή προς τα δεξιά.

«Ένα τέτοιο κόμμα θα εγκλωβιστεί σε ρητορική εσωκομματικής διαμαρτυρίας», εκτιμούν στο Μαξίμου, επιχειρώντας να υποβαθμίσουν το σενάριο, το οποίο όμως κάθε άλλο παρά αγνοούν.

Ο ορατός πολιτικός «κίνδυνος» …Καρυστιανού

Ο πραγματικός «πονοκέφαλος» όμως για την Ηρώδου Αττικού ακούει στο όνομα Μαρία Καρυστιανού.

Η αυξανόμενη απήχηση που καταγράφει στις μετρήσεις -ιδίως μετά το επεισόδιο με την τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη- δείχνει ότι η ίδια εκφράζει αυθεντικά τη λαϊκή δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ένα κόμμα υπό την Μαρία Καρυστιανού θα μπορούσε να «χτυπήσει»… 25%, αντλώντας ψηφοφόρους από όλα τα κόμματα - και ιδιαίτερα τους νέους και αναποφάσιστους.

Κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος παραδέχεται άλλωστε: «Η κυρία Καρυστιανού δεν είναι πολιτικός, αλλά η φωνή της έχει πολιτική αξία. Αν αυτό το ρεύμα μείνει ανεκμετάλλευτο, μπορεί να μετατραπεί σε ψήφο διαμαρτυρίας».

Τι συμβαίνει με τη Λούκα;

Σε εγρήγορση όμως βρίσκεται και η κεντροαριστερά, αλλά για άλλους λόγους.

Η Λούκα Κατσέλη επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο το τελευταίο διάστημα, προκαλώντας αίσθηση με την τοποθέτησή της υπέρ της επιστροφής του Αλέξη Τσίπρα ως ενοποιητικού παράγοντα του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου.

Ωστόσο, οι παραινέσεις της πρώην υπουργού να συμπεριληφθούν ενεργά στις διεργασίες και στελέχη της Νέας Αριστεράς δεν έγιναν αποδεκτές από τον πρώην πρωθυπουργό, γεγονός που προκάλεσε, σιωπηλά, μια …ρωγμή ανάμεσά τους.

Η διαφοροποίηση φάνηκε ξεκάθαρα στην εκδήλωση που διοργάνωσαν τα ινστιτούτα του προοδευτικού χώρου, όπου το Ινστιτούτο του Αλέξη Τσίπρα δεν συμμετείχε - στέλνοντας ένα μήνυμα με σαφή πολιτικό συμβολισμό.

Από εκείνη τη στιγμή, οι διεργασίες για τη δημιουργία ενός ενιαίου προοδευτικού μετώπου «πάγωσαν», ενώ και οι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς δείχνουν να έχουν ατονήσει.

Στελέχη που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις σημειώνουν ότι κανείς δεν γνωρίζει πόσοι τελικά θα «συστρατευτούν» στο εγχείρημα Τσίπρα, κάτι που καθιστά κάθε συζήτηση για συνεργασίες …«κινήσεις σε κινούμενη άμμο».

Η Λούκα Κατσέλη, πάντως, παραμένει σταθερά υπέρ της ανάγκης πολιτικής ενοποίησης του προοδευτικού χώρου, αλλά φαίνεται να διατηρεί αποστάσεις ασφαλείας μέχρι να ξεκαθαρίσει το νέο τοπίο.

Όπως λένε μάλιστα όσοι τη γνωρίζουν, «δεν πρόκειται να επενδύσει σε ένα σχέδιο αν δεν δει πρώτα ότι έχει πολιτικό βάθος και διάρκεια».

Όταν το ματς… είναι οικογενειακή υποχρέωση

Για τον Νίκο Ανδρουλάκη δε, το Σαββατοκύριακο δεν θα είναι και από τα πιο ευχάριστα που έχει περάσει, αφού και η αγαπημένη του ομάδα -ο Παναθηναϊκός- έχασε από την Μπολόνια, με τον ίδιο εμφανώς απογοητευμένο να παρακολουθεί τα αποτελέσματα από την πρώτη σειρά των θεατών, και Μπολονέζ δεν θα έφαγε με την ησυχία του, αφού όσο παρέμεινε στην Μπολόνια, τα δημοσιογραφικά πηγαδάκια σχολίαζαν την απουσία των πολιτικών αρχηγών της Αριστεράς (και τη δική του φυσικά) από την κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου.

Την ίδια μέρα δε, αποκαλύφθηκε η γκάφα με τον θαυμαστή του Κυριάκου Μητσοτάκη, στον οποίο ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης  είχε αναθέσει την τύχη του πολιτικού του γραφείου…

Ο μίνι ανασχηματισμός που επιχείρησε η Χαριλάου Τρικούπη έφερε αναστάτωση στα πράσινα πηγαδάκια. Η ανανέωση που επιχειρήθηκε είχε κάτι από δεξιά και κάτι από τα παλιά, λένε οι κακές γλώσσες… Η γκάφα με τον διευθυντή του Πολιτικού γραφείου Γιώργου Παπαβασιλείου, που αποθέωνε στο Facebook τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τα άλλα παιδιά της γαλάζιας παράταξης, προκάλεσε αναστάτωση και καυστικά σχόλια, με τα τηλέφωνα να σπάνε μέχρι την παραίτηση του στελέχους, που έβαλε το πρόβλημα (προς ώρας) κάτω από το χαλί.

Βέβαια, ούτε ο επικεφαλής της Επιτροπής Ψηφοδελτίων κ. Πέτρος Λάμπρου δεν γλύτωσε από το κακό το μάτι…, αφού όλοι μιλούν για ένα ιστορικό και καταρτισμένο στέλεχος που όμως πρέπει να τρέξει σε όλη τη χώρα για την επιλογή των προσώπων και την κατάρτιση των ψηφοδελτίων, με αρκετούς να ψιθυρίζουν ότι το γεγονός πως έχει πατήσει τα 81 δεν θα είναι και τόσο καλός …σύμμαχος.

Κλείνει η ψαλίδα της απασχόλησης 

Σε άλλα θέματα τώρα. Αρχίζει να κλείνει η ψαλίδα της απασχόλησης μεταξύ των χωρών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης και του Νότου.

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, η εκτόξευση του τουρισμού μετά την πανδημία έχει τονώσει την απασχόληση. 

Συγκεκριμένα, οι 8 από τις 10 περιφέρειες με πληθυσμό άνω των 300.000 κατοίκων με τη μεγαλύτερη αύξηση απασχόλησης ανήκουν στην Ελλάδα. Οι περιφέρειες της Δυτικής Ελλάδας και του Νοτίου Αιγαίου καταλαμβάνουν τις δύο πρώτες θέσεις στην ΕΕ. Καθόλου άσχημα…

Δεν τρέχει κάστανο 

Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού τώρα, το χρέος των ΗΠΑ ξεπέρασε τα 38 τρισ. δολάρια και το …κοντέρ συνεχίζει να γράφει.

Το εν λόγω νούμερο αποτελεί αρνητικό ρεκόρ για την Αμερική εν μέσω shutdown.

Το χειρότερο όμως νέο είναι ο ρυθμός αύξησης του χρέους. Κάθε δευτερόλεπτο που περνά η αμερικανική οικονομία χρεώνεται με 70.000 δολάρια.

Σκεφτείτε να ήταν στη θέση της Αμερικής η Ελλάδα ή κάποια άλλη χώρα μικρότερου βεληνεκούς. Θα είχε γίνει ο κακός χαμός, θα είχε επέμβει το ΔΝΤ, θα είχαν υπογραφεί μνημόνια και όλα τα παρεμφερή που έχουμε νιώσει (εμείς) για τα καλά στο πετσί μας.

Αλλά στην περίπτωση των ΗΠΑ, απλώς δεν τρέχει κάστανο...

Τα μετρητά δεν πεθαίνουν ποτέ 

Τα τελευταία χρόνια οι ηλεκτρονικές συναλλαγές και πληρωμές έχουν γίνει για τα καλά μέρος της καθημερινότητάς μας. Είτε μέσω χρεωστικών, προπληρωμένων και πιστωτικών καρτών είτε μέσω Ιris. 

Παρόλα αυτά πολλοί εξακολουθούν να πληρώνουν με τον πατροπαράδοτο τρόπο, βάζοντας το χέρι στην τσέπη. Το 52% των συναλλαγών στην Ευρώπη εξακολουθεί να γίνεται με μετρητά. Στην Ελλάδα, το ποσοστό είναι ακόμα μεγαλύτερο, φτάνοντας το 54%. Περισσότερες από τις μισές δηλαδή.

Την πρωτοκαθεδρία των πληρωμών με μετρητά έχει η Μάλτα με 67%, ενώ αντίθετα οι λιγότερες συναλλαγές με μετρητά πραγματοποιούνται στην Ολλανδία, σε ποσοστό 22%.
 

Πηγή: skai.gr
10 0 Bookmark