Ποιοι θα «ιδρώσουν τη φανέλα» για τον Τσίπρα
Ο κύβος ερρίφθη. Ο Αλέξης Τσίπρας διέβη τον πολιτικό του Ρουβίκωνα, και στις 26 Μαΐου θα ανακοινώσει την ίδρυση του νέου κόμματος, με το οποίο θα συμμετάσχει στις προσεχείς εκλογές.
Βίντεο που αναρτήθηκε στον λογαριασμό του πρώην πρωθυπουργού δείχνει δύο παιδιά σε γήπεδο με φανέλες που φέρουν τα νούμερα 26 και 5, καταδεικνύοντας, έτσι την ημερομηνία ανακοίνωσης του νέου φορέα.
«Ούτε νωρίς ούτε αργά, τώρα είναι η ώρα» δηλώνει χαρακτηριστικά ο κ. Τσίπρας στην ανάρτησή του.
«Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα» που λέει και το τραγούδι, καθώς οι σχεδιασμοί του πρώην πρωθυπουργού για Σεπτέμβριο ανατράπηκαν λόγω των πολιτικών εξελίξεων, και στην πολιτική το timing είναι τα πάντα.
Αυτό που απομένει να δούμε είναι ποιοι θα βγουν μπροστά για να «ιδρώσουν» τη φανέλα για τον Αλέξη Τσίπρα, πέραν των γνωστών ονομάτων, ώστε να δοθεί πειστικό μήνυμα ανανέωσης, κι αν θα... «σκοράρει» εκλογικά στο νέο εγχείρημά του, υποσκελίζοντας το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στη δεύτερη θέση του «ελληνικού πρωταθλήματος», σε πρώτη φάση.
Στην παρούσα φάση ορισμένοι από τους «βασικούς της ομάδας» φαίνεται πως είναι οι Γιώργος Βασιλειάδης, Τζένη Διαμαντοπούλου, Δημήτρης Χαλαζωνίτης, Γρηγόρης Θεοδωράκης, Μαριζέτα Αντωνοπούλου, Μίλτος Χατζηγιαννάκης, Γιάννα Πεππέ και Στέλιος Αποστόλου.
Από την πλευρά της, η αξιωματική αντιπολίτευση μάλλον θα βγάλει «κίτρινη κάρτα» και θα αρχίσουν τα πολιτικά τζαρτζαρίσματα
Το ζεϊμπέκικο του Αιγαίου και η ΕΣΣΔ
Νέο θέμα για τα δελτία ανέκυψε μεταξύ ημών και των γειτόνων, και δεν αναφερόμαστε βέβαια στο φαιδρό δημοσίευμα τουρκικής εφημερίδας ότι... «θέλουμε να τούς κλέψουμε το ζεϊμπέκικο», αλλά στην περαιτέρω κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, με απόπειρα παγίωσης και θεσμικής ενίσχυσης των τουρκικών διεκδικήσεων.
Ο λόγος για τον κυοφορούμενο τουρκικό νόμο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», ο οποίος όμως δεν είναι δυνατόν να δεσμεύει νομικά την Ελλάδα ούτε οποιοδήποτε τρίτο κράτος. Γιατί στη σφαίρα του Διεθνούς Δικαίου της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και της κοινής λογικής η Τουρκία δεν είναι δυνατόν να αλλάζει μονομερώς θαλάσσια σύνορα ή να ακυρώνει κυριαρχικά δικαιώματα άλλων χωρών επειδή έτσι της κάπνισε, δεν παράγεται έτσι διεθνής νομιμότητα.
Το θέμα είναι η εφαρμογή στο πεδίο με την (παρα)λογική της ισχύος, αλλά και η δέσμευση των επόμενων τουρκικών κυβερνήσεων σε μια σκληρή γραμμή. Κι όλα αυτά, όταν η Άγκυρα έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια και έχει συμφωνήσει σε οριοθέτηση AΟΖ με την πρώην ΕΣΣΔ με βάση τη μέθοδο της μέσης γραμμής! Θα μου πεις, με τη σοβιετική άρκτο δεν χωρούν «βαριά τουρκοζεϊμπέκικα», αλλά μόνον αγαπησιάρικη ρωσική καντρίλια…
Τα τούρκικα παρατράγουδα συνεχίζονται μετά από μια περίοδο σχετικής ύφεσης, και η Αθήνα οφείλει να προσέχει τις διπλωματικές χορογραφίες της Άγκυρας. Ωστόσο στο ζεϊμπέκικο τα πολλά τσαλίμια μπορεί να οδηγήσουν στην πτώση.
Ο Δονάλδιος που αναδημοσιεύει Σταύρο
Δεν περνά απαρατήρητο στην Αθήνα ότι ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε, μέσα στη νύχτα, να κάνει repost στο Truth Social τη συνέντευξη του Σταύρου Παπασταύρου στο Breitbart -και μάλιστα με τίτλο που περισσότερο θύμιζε πολιτικό endorsement παρά απλή αναπαραγωγή περιεχομένου.
Αρκετοί είδαν πίσω από την ανάρτηση κάτι περισσότερο από μια απλή αναφορά στην ελληνική ενεργειακή πολιτική. «Δεν είναι μικρό πράγμα να σε ανεβάζει ο ίδιος ο Τραμπ στο feed του», σχολίαζαν με νόημα συνομιλητές του υπουργού που παρακολουθούν στενά τις αμερικανικές ισορροπίες.
Η φράση του ΥΠΕΝ ότι η «ενεργειακή διπλωματία αποτελεί το σήμα κατατεθέν της πολιτικής Τραμπ» φαίνεται πως άρεσε ιδιαίτερα στον Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος επέλεξε να την κάνει σημαία στο προσωπικό του αφήγημα περί ισχυρής αμερικανικής επιρροής μέσω LNG, αγωγών και ενεργειακών deals.
Στο παρασκήνιο, πάντως, διπλωματικές πηγές σημείωναν με ενδιαφέρον ότι η συνέντευξη δεν ήταν τυχαία. Το Breitbart θεωρείται ένα από τα πιο επιδραστικά μέσα στο περιβάλλον του τραμπισμού και η δημόσια τοποθέτηση του Έλληνα υπουργού ερμηνεύεται ως προσεκτικά μετρημένο άνοιγμα προς τον κύκλο Τραμπ σε μια περίοδο όπου η Αθήνα επιχειρεί να διατηρεί διαύλους και με τα δύο στρατόπεδα στην Ουάσιγκτον.
Παράλληλα, δεν πέρασε απαρατήρητο ότι ο Σταύρος Παπασταύρου επέλεξε να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη συμμετοχή των Chevron και ExxonMobil στις ελληνικές έρευνες υδρογονανθράκων, στέλνοντας μήνυμα πως η Ελλάδα θέλει να «κουμπώσει» ακόμα πιο στενά στον αμερικανικό ενεργειακό σχεδιασμό της Ανατολικής Μεσογείου.
Οι πιο μυημένοι, μάλιστα, έλεγαν χαριτολογώντας ότι «από εκεί που κάποτε μετρούσαμε likes στο Twitter, τώρα μετράμε reposts στο Truth Social».
Το επαναλαμβανόμενο Βατερλώ των προβλέψεων
Μαζεύτηκαν το Σάββατο το βράδυ οι απανταχού fans –και μη– της Eurovision, έτοιμοι να ζήσουν ένα νέο déjà vu του 2005. Όταν η Παπαρίζου μας έφερε τον μουσικό θεσμό στην Αθήνα. Αμ δε...
Μπορεί να έχουμε συνηθίσει τους πολιτικούς αναλυτές να πέφτουν έξω στις δημοσκοπήσεις, όμως αυτό που συνέβη στον 70ό διαγωνισμό της Eurovision στη Βιέννη ήταν άλλη μια κλασική περίπτωση όπου η πραγματικότητα έστειλε τους αλγόριθμους στον κουβά, θυμίζοντας για ακόμη μια φορά πόσο εύκολα καταρρέουν οι βεβαιότητες των «ειδικών» και γιατί ο θεσμός έχει γίνει πλέον ο ετήσιος εφιάλτης τους.
Ο διεθνής Τύπος -από Financial Times και Bloomberg μέχρι Reuters και New York Times- αναφέρεται στο νέο ναυάγιο των εκτιμήσεων. Οι αλγόριθμοι διαβεβαίωναν πως η Φινλανδία ήταν «κλειδωμένο» φαβορί, με την Αυστραλία να ακολουθεί στενά και τον δικό μας Akylas να πλασάρεται με σχεδόν μαθηματική βεβαιότητα στην πρώτη τριάδα.
Τελικά, η Φινλανδία περιορίστηκε στην 6η θέση, η Αυστραλία στην 4η και η Ελλάδα προσγειώθηκε ανώμαλα στη 10η, με τους ειδικούς των predictive markets να αναζητούν τώρα τρόπο να εξηγήσουν πώς μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων καταλήγει να μοιάζει με ωροσκόπιο κακής μέρας.
Εκεί που τα μοντέλα έβλεπαν αουτσάιντερ, το κοινό και οι επιτροπές έστησαν τη μεγάλη ανατροπή, με αποτέλεσμα τη θριαμβευτική επικράτηση της Βουλγαρίας με την Dara και το Bangaranga. Όπως σημείωναν σκωπτικά βρετανικά δημοσιεύματα, το βουλγαρικό «ξόρκι» αποδείχθηκε πιο ισχυρό από κάθε τεχνητή νοημοσύνη.
Στο παρασκήνιο, βέβαια, η EBU ανακουφίστηκε. Γιατί με το Ισραήλ να τερματίζει δεύτερο μέσω televoting, αποφεύχθηκε ένας διπλωματικός πονοκέφαλος πρώτου μεγέθους για τη διοργάνωση του 2027.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
