ΥΓΕΙΑ


Οι Τετάρτες της Αλληλεγγύης: Περιθάλποντας ανασφάλιστους στο «Σωτηρία»

Στην Ογκολογική Μονάδα του νοσοκοµείου, 50 συνάνθρωποί µας, βρίσκουν φάρµακα και κουράγιο για να αναµετρηθούν με τον καρκίνο. Μια προσπάθεια που δίνει ελπίδα, αλλά δεν πρέπει να θεωρηθεί πανάκεια.

 

Γράφει η Τασούλα Επτακοίλη – Πηγή «Κ» της Καθημερινής

Στην Ογκολογική Μονάδα του νοσοκοµείου, 50 συνάνθρωποί µας, βρίσκουνφάρµακα και κουράγιο για να αναµετρηθούν με τον καρκίνο. Μια προσπάθειαπου δίνει ελπίδα, αλλά δεν πρέπει να θεωρηθεί πανάκεια.

Τετάρτη απόγευµα στην Ογκολογική Μονάδα του νοσοκοµείου «Σωτηρία».Αδειοι διάδροµοι. Ησυχία. Μόνο η πόρτα του θαλάµου των χηµειοθεραπειώνανοίγει και κλείνει κάθε τόσο από μια νοσοκόµα που μεταφέρει ορούς.Τέσσερις άνθρωποι βρίσκονται εκεί ξαπλωµένοι στα κρεβάτια τηςχηµειοθεραπείας. Είναι ακίνητοι, αµίλητοι, με το βλέµµα κολληµένο στομεγάλο παράθυρο. Το κτίριο είναι πνιγµένο στα πεύκα, έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεσαι μακριά από τον αχό της πόλης, στην εξοχή. Ξεχνιέσαι...

Εχουν έρθει εδώ για να παλέψουν µε την ασθένεια που ο περισσότεροςκόσµος ακόµα φοβάται να αποκαλέσει με το όνομά της. Με τον καρκίνο. Κάποιοισε προχωρηµένο στάδιο. Στο µαστό, στο ήπαρ, στους πνεύµονες, στα οστά. Εκτός απότην αρρώστια, όµως, υπάρχει κάτι ακόµα που τους ενώνει: είναι άνεργοικαι ανασφάλιστοι. Με κάθε δόση χηµειοθεραπείας (συνήθως ένας ασθενήςπρέπει να υποβληθεί σε έξι) να κοστίζει από 3.000 έως 10.000 ευρώ, καισε κάποιες περιπτώσεις πολύ περισσότερο, το να είσαι καρκινοπαθής χωρίςεισόδηµα και, κυρίως, χωρίς την «οµπρέλα» ενός ασφαλιστικού ταµείουισοδυναµεί µε θανατική καταδίκη.

Οι συγκεκριµένοι ασθενείς στάθηκαν τυχεροί µέσα στην περιπέτειά τους.Παραπέµφθηκαν στο «Σωτηρία» από το Μητροπολιτικό Κοινωνικό ΙατρείοΕλληνικού και το Κοινωνικό Ιατρείο του Ιατρικού Συλλόγου και τηςΑρχιεπισκοπής Αθηνών, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του ΣΚΑΪ «Ολοι µαζίµπορούµε και στην Υγεία». Από τις αρχές του καλοκαιριού, 50 συνάνθρωποίµας έχουν βρει εδώ περίθαλψη - και ελπίδα. Από δωρεές εξασφαλίζονται τααπαραίτητα αναλώσιµα και τα εισιτήριά τους, φαρµακοβιοµηχανίες δίνουνδωρεάν τα πανάκριβα φάρµακα και οι γιατροί προσφέρουν εθελοντικά τιςυπηρεσίες τους, κάθε Τετάρτη απόγευµα. «Είµαι υπερήφανη που συµµετέχω σεµια τόσο σηµαντική προσπάθεια, αλλά µερικές φορές, όταν σκέφτοµαι πωςοι ανασφάλιστοι Ελληνες ξεπερνούν κατά πολύ το ένα εκατοµµύριο, νιώθωσαν να κάνουµε µια τρύπα στο νερό...» µου λέει η νεαρή γιατρός ΜερόπηΠαναγιωταράκου, που βρίσκεται δύο χρόνια εδώ, περιµένοντας να ξεκινήσειτην ειδικότητά της στην Πνευµονολογία.

Με συνοδεύει στον διπλανό θάλαµο. Μια µεσήλικη γυναίκα περιµένει τησειρά της για χηµειοθεραπεία. Την πλησιάζω. «Και γιατί θέλετε να κάνετεαυτό το θέµα στην εφηµερίδα;» µε ρωτάει καχύποπτα, αφού της εξηγώ τολόγο που βρίσκοµαι στην κλινική. «Για να ευαισθητοποιηθεί ο κόσµος», τηςαπαντώ. «Ο κόσµος πεινάει, περνάει δύσκολα», αντιτείνει. «Ναι, αλλά ανκάποιοι έχουν ακόµα τη δυνατότητα, γιατί να µη βοηθήσουν;» επιµένω. «Γιατους πλούσιους µιλάτε; Οι περισσότεροι δεν πληρώνουν καν τους φόρουςτους. Εµένα που πεθαίνω θα σκεφτούν;» Ενας τοίχος αδιαπέραστος η µατιάτης.


Βγαίνω στο διάδροµο και σχεδόν πέφτω πάνω σε µια άλλη ασθενή. Η κυρίαΑνθούλα βρίσκεται εδώ για να παραλάβει ένα φάρµακο. ∆εν θέλει νααναφέρουµε το επίθετό της («Για να µην εκθέσω το παιδί µου»), αλλάδέχεται να µοιραστεί την ιστορία της. Παίρνουµε καφέ από το µηχάνηµα καικαθόµαστε σε ένα άδειο γραφείο. Είναι 64 ετών, µε καρκίνο στο µαστό πουπρόσφατα έκανε µετάσταση στο συκώτι. Σύντοµα θα αρχίσει ξανά τιςχηµειοθεραπείες. «Οι γιατροί µού δίνουν το πολύ 5% πιθανότητες να τοξεπεράσω. Και συνεχώς επαναλαµβάνουν ότι η καλή ψυχολογία βοηθάει. Πώςθα γίνει αυτό, µου λέτε; Χρήµατα δεν έχω. Η κόρη µου είναι 32 ετών καιάνεργη. Το µόνο µου περιουσιακό στοιχείο είναι ένα διαµέρισµα στον ΑγιοΠαντελεήµονα. Εξαιτίας του δεν µπορώ να ενταχθώ στην Πρόνοια. Τι να τοκάνω; Να κόβω τους τοίχους και να τους τρώω; Ευτυχώς, µε βοηθούν οι δύοαδελφές µου. Χωρίς εκείνες θα είχα ήδη πεθάνει», λέει βουρκωµένη καισφίγγει πάνω στο στήθος της µια φθαρµένη µάλλινη εσάρπα.


Γεννήθηκε και µεγάλωσε στο Κάιρο. Σπούδασε φιλόλογος στο Πανεπιστήµιοτης Αθήνας. «Εργάστηκα κατά καιρούς σε φροντιστήρια και ιδιωτικάσχολεία, αλλά όχι τόσο όσο να κατοχυρώσω δικαίωµα σύνταξης», εξηγεί.«Εκανα κι έναν αποτυχηµένο γάµο. Μετά το διαζύγιο, έµεινα χωρίςεισόδηµα. Και από τότε που αρρώστησα, η κατάσταση έγινε ακόµα πιοδύσκολη. Φίλοι και γνωστοί µού γύρισαν την πλάτη. “Εσύ τι έκανες για τηνΕλλάδα, για να δικαιούσαι πρόνοια;” µου είπε κάποιος. Μα οι γονείς µουµε έστελναν σε ελληνικό σχολείο και το πλήρωναν αδρά, στήριζαν όσοµπορούσαν την ελληνική κοινότητα της Αιγύπτου, οι παππούδες µουπολέµησαν σε όλους τους πολέµους µε τον στρατό µας. Ενιωσα δύο φορέςξένη στα ίδια µου τα χώµατα».

Από ένα ρεπορτάζ της τηλεόρασης έµαθε για το Κοινωνικό Ιατρείο καιαποφάσισε, αυτή η υπερήφανη Αιγυπτιώτισσα, να ξεπεράσει την ντροπή πουαισθανόταν και να ζητήσει βοήθεια. «Εκεί συνειδητοποίησα ότι δεν είµαιµόνη, ότι δεν αποτελώ εξαίρεση, πως υπάρχουν πολλοί σαν κι εµένα. Βρήκαανθρώπους που µε άκουσαν µε προσοχή, µου έδωσαν φάρµακα, µε έστειλανεδώ. Ο κύριος Συρίγος και η οµάδα του µε φρόντισαν σαν να ήµουν µέλοςτης οικογένειάς τους... Ξέρετε, τον τελευταίο καιρό θυµάµαι πολύ ταπαιδικά µου χρόνια στην Αύγυπτο. Οι άνθρωποι εκεί ήταν πιο σοφοί. Τουςέλειπαν τα απαραίτητα, περπατούσαν ξυπόλυτοι µέσα στις λάσπες, αλλάσήκωναν τα χέρια προς τον ουρανό και έλεγαν: “Ο Θεός είναι µεγάλος,αύριο θα είναι µια διαφορετική µέρα”. Είχαν τη φιλοσοφία της επιβίωσης.Προσπαθώ να τους µοιάσω...»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Δρ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΥΡΙΓΟΣ

«Ενα εθελοντικό δίκτυο δεν μπορεί να διαρκέσει εσαεί»

Ο διευθυντής της Ογκολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Σωτηρία» καιπρωτεργάτης της προσπάθειας μιλάει για τις επιπτώσεις της κρίσης στιςυπηρεσίες υγείας και το ρόλο του ιατρικού προσωπικού σε μια πάσχουσακοινωνία.

Πώς είναι να είστε γιατρός -και µάλιστα ογκολόγος- στην Ελλάδα του 2012; 

∆ύσκολα θα σας το περιγράψω... Εχουµε φτάσει σε ένα σηµείο που το νακαταφέρουµε να κάνουµε κανονικά, πλήρως και οργανωµένα τη θεραπεία ενόςασθενούς είναι ευτύχηµα. Συνεχώς παίρνουµε σηµειώµατα για φάρµακα πουλείπουν από το φαρµακείο του νοσοκοµείου ή για εξετάσεις που λόγωκόστους δεν µπορούν να γίνουν. Η τελευταία υπουργική απόφαση που λάβαµεορίζει πως, αν κάποιος γιατρός δώσει σε ανασφάλιστο θεραπεία, τηνπληρώνει ο ίδιος.

Μιλάµε για µια ανθρωπιστική κρίση;

Οχι, γιατί πρόκειται κυρίως για νεότερους ανθρώπους χωρίς ασφάλιση. Ανόµως αυτοί παραµείνουν ανασφάλιστοι µεγαλώνοντας, όταν θα αρχίσουν ναπαρουσιάζουν περισσότερα προβλήµατα υγείας, σίγουρα θα υπάρξει.

Πώς είναι οι ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς που έρχονται στη µονάδα σας για χηµειοθεραπεία; Θυµωµένοι, απελπισµένοι;

Ευγνώµονες, κατ’ αρχάς, που, επιτέλους, άνοιξε µια πόρτα για τοπρόβληµά τους. Αλλά και παθητικοί, θα έλεγα. Ισως λόγω της φύσης τηςασθένειας. Ο καρκίνος έχει αλλάξει τις προτεραιότητές τους. «Τιχειρότερο µπορεί να µου συµβεί αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα από τη στιγµή πουεγώ πεθαίνω;» λένε.

Υπήρξαν περιστατικά που σας σόκαραν, παρά τη µεγάλη εµπειρία σας;

Πολλά. Κατ’ αρχάς, η περίπτωση της Ελενας, µιας άνεργης γυναίκας πουείχε διαγνωστεί µε καρκίνο στο στήθος ένα χρόνο πριν απευθυνθεί σε εµάς.Ο όγκος της είχε φτάσει στο µέγεθος πορτοκαλιού και είχε δηµιουργήσειπληγές στο στήθος της. (σηµ. Η συγκλονιστική ιστορία της καταγράφηκε σεπρόσφατο ρεπορτάζ των New York Times.) «Αντί για τις ασφαλιστικέςεισφορές µου, προτιµούσα να πληρώνω τους υπαλλήλους µου, για να µηµείνουν στο δρόµο», µου είπε κάποιος άλλος ασθενής.

Υπήρξε κάποια κινητικότητα από πλευράς υπουργείου µετά την πρωτοβουλία σας;

Είναι αλήθεια ότι ευαισθητοποιήθηκε νωρίς. Αλλά είναι δύσκολο να κάνεικάτι. Αν εντάξει αυτούς τους ανασφάλιστους στο δηµόσιο σύστηµα υγείας,δηµιουργεί κακό προηγούµενο. Είναι σαν να λέει στους υπολοίπους:Σταµατήστε να πληρώνετε τις εισφορές σας έτσι κι αλλιώς, αν αρρωστήσετε,θα σας καλύψουµε. Η λύση πρέπει να δοθεί ανά περίπτωση, µε το νασκύψουµε πάνω στο πρόβληµα κάθε αρρώστου - µε τον πιο αξιοπρεπή τρόποκαι µε τις λιγότερες δυνατές θυσίες.

Πέρα από τις περικοπές στα νοσοκοµεία και τα ιατρεία,υποχρηµατοδοτείται και η έρευνα. Τι συνέπειες έχει αυτό για ασθένειεςόπως ο καρκίνος;

Η πρώτη που υποφέρει σε µια τέτοια κρίση είναι η κλινική έρευνα - ηοποία, βέβαια, ανέκαθεν στην Ελλάδα υποχρηµατοδοτείτο. Και αυτό τογνωρίζουµε καλά όσοι κάναµε εις βάθος έρευνα, κυρίως στον τοµέα των νέωνφαρµάκων. Μόνο που σήµερα, εκτός από την περιρρέουσα ατµόσφαιρασκανδαλολογίας -ότι πίσω από οτιδήποτε πρέπει να υποπτευόµαστε κάτισάπιο-, υπάρχει τεράστια καθυστέρηση στις διαδικασίες και χάνουµεσηµαντικά κονδύλια από το εξωτερικό. Χρήµατα, δηλαδή, που θα µπορούσαννα κρατήσουν πολλούς νέους γιατρούς µας στη χώρα. 

Μέσα σε µια τέτοια κρίση, ο δηµόσιος γιατρός κινδυνεύει να γίνει παρίας;

Πολλοί συνάδελφοί µου έχουν ήδη τεράστιο πρόβληµα βιοπορισµού. Καιελλοχεύει ο κίνδυνος κάποιοι να αλλοτριωθούν. Να δικαιολογήσουν στονεαυτό τους συνήθειες και συµπεριφορές που παλαιότερα δεν θα επέτρεπαν.Μην ξεχνάτε πως είµαστε κι εµείς εργαζόµενοι, που έχουµε επενδύσει στιςσπουδές µας, που φτάνουµε στα σαράντα και είµαστε ακόµα ειδικευόµενοι,που πρέπει να ζήσουµε την οικογένειά µας.

Πόσο αισιόδοξοι µπορούµε να είµαστε για το µέλλον;

Αυτό για το οποίο εµείς κυρίως ανησυχούµε είναι µήπως το καθεστώςαλληλεγγύης υποκαταστήσει µια οργανωµένη παρέµβαση, ακόµη και το δηµόσιοσύστηµα υγείας. Ο κίνδυνος είναι να γίνει δηµόσιο σύστηµα φιλανθρωπίας.Επίσης, δεν τρέφουµε αυταπάτες. Ξέρουµε ότι ένα εθελοντικό δίκτυο δενµπορεί να διαρκέσει εσαεί. Είναι στη φύση των ανθρώπων να εθιζόµαστεστον πόνο. Ενώ πολλοί µας βοηθούν σήµερα, τα αποθέµατα κάποια στιγµή θατελειώσουν. Επίσης, το να εξασφαλίζουµε τα φάρµακα για τουςκαρκινοπαθείς είναι µια επίπονη διαδικασία. Τα ζητούµε από τιςφαρµακευτικές εταιρείες, διασφαλίζοντας ότι προορίζονται αποκλειστικάγια τους συγκεκριµένους αρρώστους. Παίρνουµε ειδική άδεια από τον ΕΟΦ.Ακροβατούµε, κινδυνεύοντας να κατηγορηθούµε ότι λαϊκίζουµε, ότι ταχρησιµοποιούµε για δηµόσιες σχέσεις. ∆εν είναι µόνο πολύ δύσκολο, αλλάκαι ψυχοφθόρο.

Υπάρχει κάτι θετικό µέσα σε όλα αυτά;

Οσοι συµµετέχουµε σ’ αυτό το εθελοντικό πρόγραµµα γινόµαστε καλύτεροιάνθρωποι αλλά και καλύτεροι γιατροί. Το να ασκείς ιατρική σε αυτούς τουςανθρώπους δεν είναι ισοδύναµο µε το να την ασκείς σε κάποιον άλλο. Σεοποιαδήποτε άλλη περίπτωση, για παράδειγµα, θα µπορούσα να παραγγείλωµια αξονική τοµογραφία για να λύσω µια απορία µου. Εδώ δεν έχω τέτοιαπολυτέλεια. Πρέπει να περάσω περισσότερη ώρα µε τον ασθενή, να πάρωκαλύτερο ιστορικό, να κάνω πιο ενδελεχή κλινική εξέταση.

Αισθάνεστε σαν τον Ροµπέν των ∆ασών;

Ούτε κατά διάνοια! ∆εν είναι εξαίρεση αυτό που κάνουµε, αλλά ο κανόνας.Είναι µέρος της δουλειάς µας και του όρκου που δώσαµε. Κι έπειτα, δενκλέβουµε χρήµατα των πλουσίων, αλλά µόνο χρόνο από την οικογένειά µας.Και αυτό τύψεις µάλλον µας προκαλεί. Οµως αυτός ο χρόνος αξιοποιείταιστο έπακρο, γινόµαστε χρήσιµοι, είναι κέρδος το ότι γνωρίσαµε αυτούςτους πενήντα ανθρώπους και τις οικογένειές τους. Μας δίνουν το θάρρος νασυνεχίσουµε.


ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ

Στη γραμματεία της Ογκολογικής Κλινικής στο 210-770-0220, η κυρία ΕλένηΧατζηκυριάκου θα σας ενημερώσει για το πώς μπορείτε να συμβάλετε σ’αυτή την προσπάθεια. Επίσης, μέσω της πρωτοβουλίας «Όλοι Μαζί Μπορούμεκαι στην Υγεία» του ΣΚΑΪ, σε όλη την Ελλάδα, συγκεντρώνονται φάρμακα καιυγειονομικό υλικό, που προωθούνται στο ιατρείο της «ΚοινωνικήςΑποστολής», το οποίο δέχεται ανασφάλιστους ασθενείς.

Πληροφορίες στο www.oloimaziboroume.gr και στο 210-384-7374

 


 
Αττικόν: Χαλασμένος ο αξονικός και το ακτινολογικό μηχάνημα σε εφημερία
Εφημερία με χαλασμένο αξονικό τομογράφο και ακτινολογικό μηχάνημα κάνει αυτήν την ώρα το Νοσοκομείο Αττικόν...
24.06.2019, 15:57
Άθλιες συνθήκες σε υποκατάστημα του ΕΦΚΑ- Πάνω σε παλέτες οι ασθενείς- φωτό
Οι πολίτες που το επισκέπτονται τις τελευταίες εβδομάδες ταλαιπωρούνται, καθώς στο κτίριο δεν υπάρχουν...
20.06.2019, 10:07
Οκτώ στους δέκα Ελληνες θεωρούν ασφαλή τα εμβόλια
Στην Ελλάδα (1.000 άτομα συμμετείχαν στην έρευνα, που ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 2018) οι γυναίκες έχουν...
19.06.2019, 11:51
Ποιες ασθένειες μπορούν να προβλεφθούν μέσω του Facebook
Η γλώσσα που χρησιμοποιείται στις αναρτήσεις στο Facebook, μπορεί να βοηθήσει να εντοπισθούν περιπτώσεις...
18.06.2019, 09:30
Πέφτουν σοβάδες στο Νοσοκομείο Κιλκίς - Τι καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι
Το κτίριο εγκυμονεί κινδύνους και προτείνονται άμεσα μέτρα αποκατάστασης του προβλήματος αναφέρουν οι...
18.06.2019, 09:14
ΠΟΥ: Η επιδημία του Έμπολα στη ΛΔ Κονγκό δεν συνιστά παγκόσμια απειλή
Η Επιτροπή αυτή έκρινε ότι η επιδημία του Έμπολα συνιστά όντως απειλή για τη ΛΔ του Κονγκό και την γύρω...
14.06.2019, 22:18
Καμπανάκι ΣΦΕΕ για ελλείψεις στα φάρμακα με ευθύνη του υπουργείου Υγείας
Στην ανακοίνωσή του ο ΣΦΕΕ καταγγέλλει «ερμηνευτικούς αυτοσχεδιασμούς» του υπουργείου στη διαδικασία της...
13.06.2019, 19:02
Aναστολή των κινητοποιήσεων στα διαγνωστικά κέντρα
Περάν των όσων είχε δεσμευθεί ο κ. Ξανθός, στην προηγούμενη συνάντηση, σήμερα Πέμπτη δεσμεύτηκε για τη...
13.06.2019, 15:51
Τέλος οι δωρεάν εξετάσεις στα διαγνωστικά-Συνεχίζεται η ταλαιπωρία
Σε αδιέξοδο βρίσκεται η περίθαλψη των ασφαλισμένων του ΕΟΠΥΥ, οι οποίοι θα πρέπει να πληρώνουν τις...
13.06.2019, 08:15
Ανώτατη διεθνής διάκριση για τον πρύτανη του ΕΚΠΑ Μελέτιο Α. Δημόπουλο
Το βραβείο απονεμήθηκε κατά τη διάρκεια της ετήσιας συνάντησης των μελών της παγκόσμιας ομάδας μελέτης του...
12.06.2019, 21:15

1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | ... | 21  Επόμενη

Σχόλια Αναγνωστών
Αποστολή Παραπόνων
Παρακαλούμε να είστε ευγενικοί και να σέβεστε τους συνομιλητές σας. Αποφύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Προστατέψτε τα προσωπικά σας δεδομένα. Αν κρίνετε ότι το περιεχόμενο της ιστοσελίδας είναι παράνομο ή προσβάλει οποιοδήποτε δικαίωμα σας, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. Θα απαντήσουμε στο αίτημα σας το συντομότερο δυνατόν.