«Λίγες νέες ιδέες»: Όσα λέει ο Πούτιν για την άτολμη διπλωματία του Τραμπ

Η συμβατική σοφία υποστηρίζει ότι οι διαπραγματεύσεις για την επίλυση διεθνών συγκρούσεων είναι πάντοτε χρήσιμες. Τα Μέσα Ενημέρωσης, ορμώμενα από τους ίδιους τους διαπραγματευτές, συχνά ενισχύουν αυτή την άποψη, επισημαίνοντας ότι οι συνομιλίες προχωρούν, αναφερόμενα στην επιτάχυνση του ρυθμού τους, ή στην εντατικοποίηση των προσπαθειών και στην προσδοκία για νέες συναντήσεις. Ωστόσο, η άτολμη διπλωματία μπορεί να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό. Και η μοίρα μπορεί επίσης να παρέμβει, με απρόβλεπτες εξελίξεις να ενισχύουν τη διαπραγματευτική θέση του ενός από τους δύο εμπόλεμους.

Δυστυχώς, αυτό το τελευταίο σενάριο μπορεί να εκτυλίσσεται τώρα στον πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Οι πρόσφατες επισκέψεις στη Μόσχα και το Κίεβο των απεσταλμένων της κυβέρνησης Τραμπ (Donald Trump), Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ, έδιναν μία αίσθηση απελπισίας, παρά τον συνήθη καταιγισμό δημοσιότητας από τα ΜΜΕ. Οι προηγούμενες προσπάθειές τους για την Ουκρανία απέτυχαν νωρίτερα φέτος, ίσως λίγο πριν ο πόλεμος στο Ιράν αποσπάσει την προσοχή τους.

Ενώ ο Γουίτκοφ και ο Κούσνερ συναντήθηκαν με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν το Σάββατο, οι ψηφοφόροι στο ανατολικό γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ έδιναν την Κυριακή στο κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) τη μεγαλύτερη εκλογική του νίκη στη σύντομη ιστορία του. Το AfD, που αντιτίθεται στη στρατιωτική υποστήριξη προς την Ουκρανία, χαρακτηρίζεται συχνά φιλορωσικό, αντιατλαντικό και ακόμη και αντιαμερικανικό. Η νίκη του στη Σαξονία-Άνχαλτ θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην εθνική γερμανική πολιτική, προμηνύοντας παρόμοιες συνέπειες στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας του χρόνου, σε μια ήπειρο οδυνηρά στερημένη από ισχυρούς και αποτελεσματικούς διεθνείς ηγέτες.

Αυτή η σύγκλιση εξελίξεων θα μπορούσε να ενισχύσει την πεποίθηση του Πούτιν ότι εξακολουθεί να ασκεί πολιτική επιρροή στον Tραμπ και ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση παραπαίει, καθώς η σύγκρουση πλησιάζει σε έναν δυνητικά μακρύ χειμώνα καταστροφής στο πεδίο της μάχης και βαθιά μέσα στην Ουκρανία και τη Ρωσία.

Ο Γουίτκοφ είπε ότι άκουσε «νέες ιδέες» από τη Ρωσία, αλλά δεν είπε ποιες ήταν αυτές. Ο ίδιος και ο Κούσνερ δήλωσαν ότι οι συνομιλίες ήταν «ουσιαστικές», αλλά δεν εξήγησαν γιατί. Ο Πούτιν θα πρέπει ασφαλώς να έμεινε ικανοποιημένος ακούγοντας τον Γουίτκοφ να δηλώνει ότι, όταν συνταξιοδοτηθεί, θα έχει «όλες αυτές τις απίστευτες ιστορίες και απίστευτες αναμνήσεις, και η δική σας θα βρίσκεται ακριβώς στην κορυφή όλων αυτών».

Ο Γουίτκοφ είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έφεραν στο Κίεβο «σημαντικές, συνεκτικές ιδέες» - στην πρώτη επίσημη επίσκεψη του ίδιου και του Κούσνερ - με σημαντικότερη την άποψη ότι η Ουκρανία πρέπει να κάνει «συμβιβασμούς». Μετά τη συνάντησή του με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο Γουίτκοφ δήλωσε ότι ήταν «βέβαιος πως θα υπάρξει μια καλή λύση». Ο Ζελένσκι είπε απλώς: «Ο πόλεμος θα συνεχιστεί».

Τα λιγότερο αισιόδοξα Μέσα Ενημέρωσης, ωστόσο, ανέφεραν ότι οι εκπρόσωποι του Τραμπ απλώς έφεραν «επικαιροποιημένες εκδοχές παλαιότερων εγγράφων», «λίγες νέες ιδέες» και «επιδίωκαν να αναβιώσουν προηγούμενες προτάσεις». Ο Πούτιν, προφανώς, τόνισε - όπως κάνει δημόσια και ιδιωτικά εδώ και περισσότερα από τέσσερα χρόνια - ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν οι «γενεσιουργές αιτίες» του πολέμου. Για τον Πούτιν, οι «γενεσιουργές αιτίες» σημαίνουν πλήρη αποχώρηση της Ουκρανίας από το Ντονμπάς και τερματισμό της περαιτέρω δυτικής πορείας του Κιέβου, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε προσπάθειας ένταξης στο ΝΑΤΟ. Δεν είναι λοιπόν περίεργο που ο Ζελένσκι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο πόλεμος θα συνεχιστεί.

Όλα αυτά τα διπλωματικά στοιχεία λένε στον Πούτιν ότι ο Τραμπ εξακολουθεί να θεωρεί πως είναι φίλοι, άρα, γιατί να συμβιβαστεί τώρα; Το Κρεμλίνο γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Τραμπ πιστεύει πως οι σχέσεις μεταξύ κρατών αντανακλούν τις προσωπικές σχέσεις μεταξύ των ηγετών τους, με τον Αμερικανό πρόεδρο να καυχιέται επανειλημμένα για την καλή του σχέση με αυταρχικές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων ο Πούτιν, ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ και ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν. Ο Πούτιν δεν τα πιστεύει αυτά, αλλά είναι έτοιμος να εκμεταλλευτεί την απλοϊκή αντίληψη του Τραμπ προς όφελος της Ρωσίας.

Είναι ακόμη χειρότερο από ειρωνικό το γεγονός ότι οι εσφαλμένες αντιλήψεις του Τραμπ για τις διεθνείς σχέσεις τον υποχρεώνουν να υποβαθμίζει απειλητικές ή απαράδεκτες συμπεριφορές του Κρεμλίνου, ώστε να μη φανεί ότι χάνει τη μαγική του ικανότητα. Η Ευρώπη αντιμετωπίζει αυξανόμενο ρωσικό υβριδικό πόλεμο, με πυραύλους και drones να πλήττουν την Πολωνία, τη Ρουμανία και τις δημοκρατίες της Βαλτικής. Πιο πρόσφατα, ένα οπλισμένο drone, το οποίο οι αρχές απέδωσαν στη Ρωσία, εμφανίστηκε στο αεροδρόμιο της Λειψίας στη Γερμανία. Ο Τραμπ, στο μεταξύ, δηλώνει ότι δεν ανησυχεί. Πρόσφατα είπε για τον Πούτιν: «Μιλάω μαζί του. Τον γνωρίζω πολύ καλά. Ο Πούτιν δεν επιδιώκει να επιτεθεί σε έδαφος του ΝΑΤΟ». Φυσικά, κάθε φορά που ο Πούτιν ακούει τέτοια λόγια, ενισχύεται η πεποίθησή του - σωστή ή λανθασμένη - ότι έχει τον Τραμπ ακριβώς εκεί που τον θέλει, μειώνοντας έτσι ακόμη περισσότερο τις προοπτικές για σοβαρές διαπραγματεύσεις, πόσο μάλλον για ειρήνη.

Μέσα σε αυτές τις δυσάρεστες συνθήκες έρχεται να προστεθεί η Σαξονία-Άνχαλτ. Ο Τραμπ δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά του και έσπευσε να αναρτήσει τα αποτελέσματα στο Truth Social. Πρόσθετες εκλογές στη Γερμανία θα διεξαχθούν στις 20 Σεπτεμβρίου και οι πολιτικές επιπτώσεις για τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς είναι τεράστιες. Ήταν ήδη σε δύσκολη θέση πριν από τις εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ, γεγονός που πυροδότησε συζητήσεις για «ανταλλαγή καγκελαρίου», σε ένα από τα πιο καθοριστικά κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πέρα από τη Γερμανία, η Βρετανία μόλις έζησε τη δική της «ανταλλαγή καγκελαρίου», αποκτώντας έναν νέο πρωθυπουργό χωρίς δοκιμασμένη εμπειρία στις διεθνείς υποθέσεις. Η φιλορωσική Μαρίν Λεπέν θα μπορούσε να κερδίσει τις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας το 2027. Υπάρχουν επίσης ισχυρισμοί ότι η Ρωσία προσπαθεί να επηρεάσει τις εθνικές εκλογές της Σουηδίας την ερχόμενη Κυριακή. Η γενικότερη απουσία ισχυρών Ευρωπαίων ηγετών σημαίνει ότι ο Πούτιν έχει ελάχιστα να φοβηθεί από αυτή την πλευρά, καθώς βασικές κυβερνήσεις κινδυνεύουν να διολισθήσουν προς μια φιλομοσχοβίτικη κατεύθυνση.

Η επιτακτική ανάγκη για το ΝΑΤΟ είναι, επομένως, να επιταχύνει τώρα τη βοήθεια προς την Ουκρανία, ώστε να καταστήσει τη ρωσική χειμερινή επίθεση τόσο μάταιη όσο και οι προηγούμενες προσπάθειές της. Πέρα από αυτό, η αποφασιστικότητα των Ουκρανών είναι το μόνο που θα συγκρατήσει τη Μόσχα, μέχρι να εμφανιστεί κάποιος νέος ηγέτης από την Ουάσινγκτον, ή την Ευρώπη, που θα μπορέσει να συσπειρώσει τη Δύση. Και ο Πούτιν το γνωρίζει αυτό.

Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.