ΚΑΙΡΟΣ

Βόλτα στον Κήπο των Ηρώων

Στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου βρίσκεται ένας κήπος αφιερωμένος σε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την εθνική ανεξαρτησία 

Του Νικόλα Μπάρδη

Στη βόρεια πλευρά του Μεσολογγίου συναντούμε τον ιστορικό Κήπο των Ηρώων, μία έκταση περίπου 14 στρεμμάτων όπου θάφτηκαν οι μαχητές της φρουράς της Ιερής Πόλης, που έδωσαν τη ζωή τους για την ανεξαρτησία. Ήταν Οκτώβριος του 1838, όταν με παρουσία του Όθωνα και της Αμαλίας πραγματοποιήθηκε η ανακομιδή των οστών των θανόντων και η επίσημη τοποθέτησή τους στον τύμβο, που είχε φτιαχτεί γι’ αυτόν τον σκοπό. Παράλληλα, ανακατασκευάστηκε το πέτρινο τείχος περιμετρικά του ηρώου, το οποίο βλέπουμε μέχρι και σήμερα. Την ίδια περίοδο μεταφέρθηκαν εκεί και τα οστά του Μάρκου Μπότσαρη, από το σημείο όπου είχε ενταφιασθεί πριν από τη δεύτερη πολιορκία, και τοποθετήθηκαν σε ένα υπερυψωμένο μνημείο, ενώ στη συνέχεια επάνω στο τάφο τοποθετήθηκε και το άγαλμα της «Ελληνοπούλας».

Το 1858 ο Όθωνας και η Αμαλία, αφού βοήθησαν στη δενδροφύτευση και τη διαμόρφωση του χώρου, δώρισαν το μαρμάρινο λιοντάρι, που τοποθετήθηκε στο πάνω μέρος του τύμβου. Από τον Απρίλιο του 1859 μέχρι και σήμερα πραγματοποιείται κάθε χρόνο το βράδυ του Λαζάρου και το πρωί των Βαΐων πένθιμη πομπή, που ξεκινά από τον Άγιο Σπυρίδωνα και καταλήγει στο Μνημείο των Πεσόντων. Σήμερα στον Κήπο των Ηρώων βρίσκονται συνολικά 69 μνημεία Ελλήνων και Φιλελλήνων, καθώς και πάρα πολλοί σταυροί πεσόντων Μεσολογγιτών. Το ηρώο αυτό έχει ως στόχο να τιμήσει όλους εκείνους που αγωνίστηκαν με αυταπάρνηση για την πατρίδα, και θυσιάστηκαν για το μεγαλύτερο αγαθό: την ελευθερία. Σε ανάμνηση της περίφημης Εξόδου του Μεσολογγίου του 1826 το εν λόγω ηρώο είναι ένα από τα τρία πιο αξιόλογα που έχουμε στη χώρα μας, μαζί με το ηρώο των Ιερολοχιτών του Δραγανατσίου στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα και το ηρώο του Ζαλόγγου στην Πρέβεζα.

Ο Κήπος βρίσκεται στην είσοδο της πόλης του Μεσολογγίου, ακριβώς μετά την Πύλη. Στο χώρο αυτό οι Μεσολογγίτες έθαβαν τους νεκρούς τους κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Μεσολογγίου, αφού το νεκροταφείο της πόλης ήταν αποκλεισμένο. Το 1830 ο Ιωάννης Καποδίστριας αποφάσισε να δημιουργηθεί σ’ αυτόν τον χώρο ο εμβληματικός Κήπος των Ηρώων. Οχτώ χρόνια αργότερα, ο βασιλιάς Όθωνας διέταξε να φτιαχτεί το τείχος που υπάρχει ως και σήμερα, πάνω στα ερείπια του αρχικού τείχους του Μεσολογγίου. Η πρώτη δενδροφύτευση πραγματοποιήθηκε το 1858, με δέντρα που έστειλε η βασίλισσα Αμαλία από την Αθήνα. Στον ιστορικό αυτό χώρο και στη γύρω περιοχή βλέπουμε πανύψηλους φοίνικες, πεύκα και ευκαλύπτους, ενώ το εσωτερικό του Κήπου υπάρχουν λιθόστρωτα μονοπάτια, παγκάκια και γκαζόν.

Περπατώντας εκεί, τη ματιά κλέβει ο τύμβος των πεσόντων, ο ανδριάντας του Λόρδου Βύρωνα και το μνημείο του Μάρκου Μπότσαρη, ωστόσο υπάρχουν πολλά αφιερώματα και σε Φιλέλληνες όλου του κόσμου, όπως από την Ελβετία, τη Γαλλία και την Ολλανδία. Κάθε χρόνο στις Εορτές της Εξόδου μία τιμώμενη χώρα εκπροσωπείται στις εκδηλώσεις μνήμης, και τιμά με τη σειρά της τους πολίτες της που έχασαν τη ζωή τους στη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα στο πλευρό των Μεσολογγιτών. Οι Εορτές Εξόδου αποτελούν το κορυφαίο ιστορικό και πολιτιστικό γεγονός της πόλης, που συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών από όλη την Ελλάδα.

Μία φορά τον χρόνο οι Μεσολογγίτες μαζί με τα σχολεία, τους τοπικούς συλλόγους, έναν μεγάλο αριθμό ετεροδημοτών, αλλά και δεκάδες επισκεπτών φορούν παραδοσιακές φορεσιές και τιμούν με μία ξεχωριστή παρέλαση - μνημόσυνο την ζωή και τον αγώνα των Εξοδιτών. Επιστέγασμα δε των εορτών χαρακτηρίζεται η αναπαράσταση της ανατίναξης του ανεμόμυλου του προύχοντα Χρήστου Καψάλη, ο οποίος μη μπορώντας να λάβει μέρος στην έξοδο, ανατίναξε την πυριτιδαποθήκη του προμαχώνα του Μάρκου Μπότσαρη, οδηγώντας στον θάνατο γέρους, γυναικόπαιδα και ανάπηρους, αλλά και μεγάλο αριθμό Τούρκων. Το μέρος αυτό κουβαλά αναμφίβολα μία βαριά και σημαίνουσα ιστορία, και εκπέμπει μία ιδιαίτερη ενέργεια, που όμοιά της δεν συναντούμε πουθενά. Το Μεσολόγγι από μία απλή πόλη της Δυτικής Ελλάδας εξελίχθηκε σε ένα διαχρονικό σύμβολο αγωνιστικού πνεύματος και πατριωτισμού. Εκεί χτυπάει η καρδιά του ελληνισμού και καίει ασίγαστη η φλόγα της ελευθερίας.
 

Πηγή: skai.gr