Του Αντώνη Αντζολέτου
Βρίσκεται το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος στις προτεραιότητες του Τραμπ; Ο ρόλος του ειρηνοποιού είναι κάτι στο οποίο επενδύει. Και δεν το έκρυψε στην Αίγυπτο στη συμφωνία για τη Γάζα ούτε στη στροφή που εμφανίζεται να κάνει στο Ουκρανικό.
Το σίγουρο είναι πως πλέον του έχει ανοίξει η όρεξη. Αν στην ατζέντα του περιλαμβάνονται διευθετήσεις και για τις πολύ δύσκολες περιπτώσεις της Λιβύης και της Συρίας θα φανεί το επόμενο διάστημα. Δεν πέρασαν απαρατήρητα πρόσφατα τα θερμά του λόγια για τον Ταγίπ Ερντογάν, ωστόσο στην ελληνική πλευρά γνωρίζουν πως έχουν ένα ισχυρό χαρτί στα χέρια τους σε σχέση με την Ουάσιγκτον.
Η συμμετοχή αμερικανικών εταιριών στη ευρύτερη περιοχή το επόμενο διάστημα για έρευνες υδρογονανθράκων που προκάλεσε τον εκνευρισμό της Τουρκίας. Τραμπ και Ερντογάν τα είπαν στον Λευκό Οίκο, αλλά κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο προχώρησε αυτή η συζήτηση. Με αυτά τα δεδομένα μια διαμεσολάβηση των ΗΠΑ σχετικά σύντομα και στα ελληνοτουρκικά δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Η διάσκεψη για την Ανατολική Μεσόγειο που επανέφερε στο τραπέζι ο Κυριάκος Μητσοτάκης την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή δείχνει την προσπάθεια της Αθήνας να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα. Δεν είναι κάτι απλό. Αντιθέτως είναι ιδιαιτέρως δύσκολο να λειτουργήσει, καθώς από την Τουρκία επιμένουν στην παρουσία και του ψευδοκράτους από τη στιγμή που στις συζητήσεις θα βρεθεί η Κύπρος.
Από το υπουργείο Εξωτερικών θα διερευνήσουν τα περιθώρια που υπάρχουν που είναι, όμως μικρά. Ίσως το πιο ρεαλιστικό σενάριο, κατά πολλούς αναλυτές, θα ήταν να συγκροτηθεί ένα πλαίσιο ή ένα κοινό όργανο μέσα από το οποίο οι πέντε χώρες (Ελλάδα, Τουρκία, Αίγυπτος, Λιβύη, Κύπρος) θα μπορούσαν να έχουν έναν συνεχή ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας και ενημέρωσης. Αυτά που τους χωρίζουν, όμως είναι πολύ περισσότερα από όσα έχουν να κερδίσουν. Και αν ξεκινήσει ένας διάλογος για το ποια ζητήματα θα έχουν προτεραιότητα στην ατζέντα είναι δύσκολο να βρεθεί άκρη.
Ανάλογη πρόταση, άλλωστε έχει θέσει στο τραπέζι και ο Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και ο Σάρλ Μισέλ από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από περίπου πέντε χρόνια. Και τίποτα δεν προχώρησε.
Το σίγουρο είναι πως η Άγκυρα εξακολουθεί να κινείται κάτω από τα ραντάρ. Εκμεταλλεύτηκε όσο μπορούσε τη «Διακήρυξη των Αθηνών» για να μπορέσει να παραπλανήσει και να εφαρμόσει τη στρατηγική της. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προσπάθειά της να κλείσει αμυντικές συμφωνίες με την Ευρώπη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντέδρασε από την πρώτη στιγμή γνωρίζοντας πως τυχόν συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE θα κοστίσει σημαντικά και στην Ελλάδα, αλλά και στο δικό του πολιτικό κεφάλαιο. Τώρα οι γείτονες περνούν στην αντεπίθεση και δεν ήταν καθόλου τυχαία η χθεσινή επίθεση του Χακάν Φιντάν.
Οι εξελίξεις είναι συνεχείς σε όλα τα επίπεδα. Η Γάζα – αν και οι εχθροπραξίες συνεχίζονται – θα μπορούσε να αποτελέσει μια καλή βάση πάνω στην οποία θα μπορούσε να πατήσει η Λευκωσία για το κυπριακό σε συνδυασμό με την προσπάθεια που καταβάλει ο ΟΗΕ. Η επισήμανση της ανάγκης για σταθερότητα και τα κοινά ευρωπαϊκά συμφέροντα αποτελούν μια καλή αρχή.
Τα δεδομένα στα ελληνοτουρκικά έτσι και αλλιώς αλλάζουν συνεχώς. Από το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας που τελικά δεν έγινε ποτέ μέχρι και την αναβολή του ραντεβού Μητσοτάκη – Ερντογάν στη Νέα Υόρκη η επικράτηση του Τουφάν Ερχιουρμάν στα κατεχόμενα αλλάζει σε ένα βαθμό το τοπίο. Δεν ήταν μια καλή εξέλιξη για τον Ερντογάν που είδε τον εκλεκτό του, Ερσίν Τατάρ, να χάνει.
Η Αννίτα Δημητρίου, πρόεδρος της κυπριακής Βουλής ανέφερε πως «οι Τουρκοκύπριοι με την ψήφο τους γύρισαν την πλάτη στη λύση των δυο κρατών. Συγχαρητήρια στον Τουφάν Ερχιουρμάν για την επικράτηση του. Ευχόμαστε η ανάδειξη του ως ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας να ανοίξει τον δρόμο σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις για λύση του κυπριακού στο συμφωνημένο πλαίσιο». Και το «πόκερ» στην ευρύτερη περιοχή συνεχίζεται…
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
