Συνέντευξη στον Στέφανο Νικολαΐδη
Η ελληνική κοινωνία βιώνει μια αθόρυβη αλλά βαθιά πολιτισμική επανάσταση. Τα ζώα συντροφιάς δεν θεωρούνται πλέον απλώς «φύλακες» ή διακοσμητικά στοιχεία της καθημερινότητας, αλλά αναγνωρίζονται ως μέλη της οικογένειας. Αυτή η θεαματική μεταστροφή της νοοτροπίας δημιούργησε την επιτακτική ανάγκη για υπηρεσίες υγείας που δεν υπολείπονται σε τίποτα από εκείνες της ανθρώπινης ιατρικής. Στην εμπροσθοφυλακή αυτής της προσπάθειας βρίσκεται ο Όμιλος Κλινικών Πλακεντία, το μεγαλύτερο οργανωμένο κτηνιατρικό δίκτυο στα Βαλκάνια, το οποίο ξεκίνησε το ταξίδι του το 2022 με την εξαγορά της ιστορικής κλινικής στην Αγία Παρασκευή και σήμερα αποτελεί πρότυπο επιστημονικής αριστείας και επιχειρηματικής πρωτοπορίας.
Το εγχείρημα αυτό, το οποίο στηρίζεται και καθοδηγείται από το επενδυτικό ταμείο SMERemediumCap (SMERC) υπό την ηγεσία του Νίκου Καραμούζη, υλοποιείται μέσω της Four Feet Ventures. Η συνολική επένδυση, που αγγίζει τα 22 εκατομμύρια ευρώ, χρηματοδοτήθηκε με 15 εκατομμύρια κεφάλαια και 7 εκατομμύρια από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Τα αποτελέσματα αυτής της κεφαλαιακής ενίσχυσης είναι ήδη εντυπωσιακά: ο κύκλος εργασιών του δικτύου, ο οποίος πριν από λίγα χρόνια ανερχόταν σε μόλις 1,8 εκατομμύριο ευρώ, αναμένεται να αγγίξει τα 12 εκατομμύρια ευρώ το 2026, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της αγοράς και την εμπιστοσύνη των κηδεμόνων.
Σήμερα, ο Όμιλος αριθμεί εννέα μονάδες σε στρατηγικά σημεία της χώρας, καλύπτοντας την Αττική (Αγία Παρασκευή, Άλιμος, Παιανία), τη Θεσσαλονίκη, τον Βόλο και τις Κυκλάδες (Σύρος, με παραρτήματα σε Τήνο, Ιό και Σίφνο), ενώ διαθέτει και το κορυφαίο εργαστήριο κτηνιατρικών εξετάσεων Vet In Progress. Με συνολική δυναμικότητα 200 κλινών νοσηλείας, 130 έμπειρους κτηνιάτρους και περισσότερους από 230 εργαζόμενους, το δίκτυο λειτουργεί σε εικοσιτετράωρη βάση, 365 ημέρες τον χρόνο. Οι υποδομές του περιλαμβάνουν 10 χειρουργικές αίθουσες, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και εξοπλισμό τεχνολογίας αιχμής, όπως αξονικούς και μαγνητικούς τομογράφους, που επιτρέπουν τη διενέργεια εξαιρετικά πολύπλοκων επεμβάσεων.
Σε αυτή τη συνέντευξη, ο ιδρυτής και επιστημονικός καθοδηγητής του ομίλου, Ιγνάτιος Λιαπής, ξετυλίγει το νήμα μιας πορείας που ξεκίνησε με την απλή αλλά τολμηρή σκέψη «Γιατί όχι και εμείς;», όταν ως νεαρός κτηνίατρος αντίκρισε για πρώτη φορά το επίπεδο της επιστήμης και της κτηνιατρικής περίθαλψης στο εξωτερικό. Αναλύει τη φιλοσοφία της δευτεροβάθμιας περίθαλψης, τη σημασία της συνεργασίας με τους κτηνιάτρους πρώτης γνώμης, αλλά και τις μεγάλες θεσμικές προκλήσεις.
Θα ήθελα να ξεκινήσουμε πηγαίνοντας λίγο πίσω στο χρόνο, στη γέννηση της Πλακεντίας. Ποια ήταν η ανάγκη που ήρθε να καλύψει στην ελληνική αγορά και ποια φιλοσοφία πρεσβεύει από την πρώτη μέρα της ίδρυσής της;
Η Πλακεντία σχεδιάστηκε και ιδρύθηκε πριν από περίπου δέκα με δώδεκα χρόνια, με σκοπό να αποτελέσει μια ολοκληρωμένη κτηνιατρική κλινική για ζώα συντροφιάς. Στην πραγματικότητα, ήρθε να καλύψει ένα πολύ συγκεκριμένο κενό που εντοπίσαμε τότε στην ελληνική φιλοζωική κοινότητα και στην κτηνιατρική περίθαλψη. Η ανάγκη αυτή βασιζόταν σε τρεις κεντρικούς πυλώνες, όπως τους είχαμε ανιχνεύσει μέσα από την εμπειρία μας –μια εμπειρία που τότε μετρούσε ήδη είκοσι πέντε χρόνια ενεργής παρουσίας στο επάγγελμα.
Ο πρώτος πυλώνας ήταν η εξειδίκευση. Βλέπαμε ότι το επάγγελμά μας ακολουθεί πλέον κατά πόδας την ανθρώπινη ιατρική. Οι απαιτήσεις των ασθενών, μέσω των κηδεμόνων τους, αυξάνονταν ραγδαία. Έπρεπε, λοιπόν, να προσφέρουμε υπηρεσίες υψηλής εξειδίκευσης ανά ειδικότητα, όπου αυτό ήταν εφικτό, προκειμένου να αντιμετωπίζουμε περιστατικά που ξεφεύγουν από την καθημερινή ρουτίνα ενός ιατρείου. Ο δεύτερος πυλώνας ήταν η ανάγκη για μια πραγματική, αξιόπιστη 24ωρη κάλυψη, 365 ημέρες το χρόνο. Θέλαμε ο κηδεμόνας να νιώθει ασφάλεια ότι οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας ή της νύχτας, σε μια έκτακτη ανάγκη, θα βρει μια οργανωμένη δομή έτοιμη να αντιμετωπίσει το πρόβλημα σε υψηλό επίπεδο. Και ο τρίτος πυλώνας ήταν η διάχυση της επιστημονικής γνώσης και η στενή συνεργασία με τους κτηνιάτρους πρώτης γνώμης. Θέλαμε να χτίσουμε μια σχέση εμπιστοσύνης, όπου εμείς θα λειτουργούμε ως νοσοκομείο αναφοράς, ως μια δομή δευτεροβάθμιας περίθαλψης στην οποία οι συνάδελφοι θα παραπέμπουν τα δύσκολα περιστατικά τους, γνωρίζοντας ότι το ζώο θα λάβει την καλύτερη δυνατή φροντίδα και στη συνέχεια θα επιστρέψει σε αυτούς.
Αναφέρετε τον όρο «δευτεροβάθμια περίθαλψη». Πώς μεταφράζεται αυτό στην πράξη και πώς διαχωρίζεται η λειτουργία σας από τα παραδοσιακά κτηνιατρεία;
Είναι εξαιρετικά κρίσιμο να γίνει κατανοητός αυτός ο διαχωρισμός. Η δευτεροβάθμια κλινική δεν ανταγωνίζεται τον κτηνίατρο της γειτονιάς. Αντίθετα, λειτουργεί συμπληρωματικά και υποστηρικτικά προς αυτόν. Για παράδειγμα, στην Πλακεντία δεν θα έρθει κάποιος για ένα απλό εμβόλιο ή για μια τυπική αποπαρασίτωση. Αυτά είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του κτηνιάτρου πρώτης γνώμης, ο οποίος έχει την ευθύνη της προληπτικής υγείας του ζώου. Σε εμάς θα παραπεμφθεί το ζώο όταν χρειάζεται εξειδικευμένες διαγνωστικές εξετάσεις, όπως μια αξονική ή μαγνητική τομογραφία, όταν απαιτείται μια πολύπλοκη χειρουργική επέμβαση ή όταν η κατάστασή του επιβάλλει εντατική νοσηλεία και 24ωρη παρακολούθηση σε ΜΕΘ.
Σκεφτείτε το όπως το ανθρώπινο σύστημα υγείας: ο οικογενειακός γιατρός παραπέμπει τον ασθενή σε ένα μεγάλο, εξειδικευμένο νοσοκομείο όταν η κατάσταση απαιτεί χειρουργείο ή εξειδικευμένη θεραπεία. Αυτό ακριβώς κάνουμε. Και το γεγονός ότι από τους περίπου 1.300 κτηνιάτρους στην Ελλάδα που ασχολούνται με τα ζώα συντροφιάς, οι 800 μας έχουν παραπέμψει περιστατικά, αποδεικνύει ότι η κοινότητα αγκάλιασε αυτό το μοντέλο και αναγνώρισε την αναγκαιότητά του.
Ξεκινήσατε ως μια ισχυρή, πρότυπη κλινική στην Αγία Παρασκευή κατά τη διάρκεια της κρίσης. Πώς φτάσαμε σήμερα στη δημιουργία αυτού του εντυπωσιακού δικτύου και ποιος ήταν ο ρόλος του επενδυτικού κεφαλαίου SMERC σε αυτή τη ραγδαία ανάπτυξη;
Η αλήθεια είναι ότι ξεκινήσαμε το 2015, σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για τη χώρα. Σταδιακά, η κλινική της Αγίας Παρασκευής μεγάλωσε, φτάνοντας να απασχολεί 45 με 50 άτομα προσωπικό. Εκεί όμως συναντήσαμε τα φυσικά όρια αυτού του εγχειρήματος. Αντιληφθήκαμε ότι οι ανάγκες της κοινωνίας αυξάνονταν με ρυθμό που εμείς, με τις υπάρχουσες υποδομές και τα τότε κεφάλαιά μας, δεν μπορούσαμε πλέον να εξυπηρετήσουμε στο επίπεδο που επιθυμούσαμε. Θέλαμε να επεκταθούμε, να φέρουμε νέο, υπερσύγχρονο εξοπλισμό, να δημιουργήσουμε νέες κλινικές.
Σε εκείνο το σημείο αναζητήσαμε έναν στρατηγικό σύμμαχο, έναν επενδυτή που θα πίστευε στο όραμά μας και θα μοιραζόταν τις ίδιες αξίες για την επιστημονική εξέλιξη της κτηνιατρικής. Η συνάντησή μας με το SMERC ήταν καθοριστική. Η είσοδος του fund και η χρηματοδότηση των 22 εκατομμυρίων ευρώ, με τη συμμετοχή και του Ταμείου Ανάκαμψης, ήταν ο καταλύτης που μας επέτρεψε να κάνουμε το μεγάλο άλμα. Μέσω αυτών των πόρων, μπορέσαμε να προχωρήσουμε τόσο σε οργανική ανάπτυξη όσο και σε στρατηγικές εξαγορές. Εξαγοράσαμε την πρότυπη κλινική στη Σύρο, η οποία διαθέτει παραρτήματα σε Τήνο, Ιό και Σίφνο, καλύπτοντας τις αυξημένες ανάγκες των Κυκλάδων. Στη συνέχεια εντάξαμε στο δίκτυο μια εξαιρετική κλινική στο Βόλο, το Αττικό Νοσοκομείο Ζώων στην Πικέρμη, καθώς και το Vet In Progress, το μεγαλύτερο και πλέον εξελιγμένο κτηνιατρικό εργαστήριο στην Ελλάδα, το οποίο λειτουργεί ως η κεντρική μας εργαστηριακή βάση. Παράλληλα, δημιουργήσαμε νέες, υπερσύγχρονες κλινικές από το μηδέν, όπως αυτή στη Θεσσαλονίκη και τον Άλιμο. Με αυτόν τον τρόπο, το όραμά μας απέκτησε πανελλαδική εμβέλεια.
Μιλάτε για υποδομές που θυμίζουν μεγάλα νοσοκομεία ανθρώπινης ιατρικής. Μπορείτε να μας δώσετε μια εικόνα των ιατρικών δυνατοτήτων και των τεχνολογιών που εφαρμόζετε σήμερα στον Όμιλο;
Οι υποδομές μας έχουν σχεδιαστεί με αυστηρά νοσοκομειακά πρότυπα. Διαθέτουμε πλέον 10 πλήρως εξοπλισμένες χειρουργικές αίθουσες, Μονάδες Εντατικής Θεραπείας με δυνατότητα παροχής οξυγόνου και συνεχή monitoring των ζωτικών λειτουργιών, καθώς και διαγνωστικό εξοπλισμό τελευταίας γενιάς, όπως αξονικούς και μαγνητικούς τομογράφους. Αυτή η τεχνολογική υπεροχή μάς επιτρέπει να πραγματοποιούμε επεμβάσεις που μέχρι πριν από λίγα χρόνια φάνταζαν αδιανόητες για τα ελληνικά δεδομένα.
Σήμερα, στις κλινικές μας εκτελούνται εξαιρετικά πολύπλοκα χειρουργεία. Πραγματοποιούμε θωρακοχειρουργικές επεμβάσεις, νευροχειρουργικές επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη και τον εγκέφαλο, ορθοπεδικές αποκαταστάσεις με τη χρήση προηγμένων υλικών, καθώς και εξειδικευμένες οφθαλμολογικές επεμβάσεις, όπως η αφαίρεση καταρράκτη με τη μέθοδο της φακοθρυψίας. Επιπλέον, διενεργούμε επεμβατικές διαδικασίες, όπως η τοποθέτηση βηματοδοτών σε σκύλους με καρδιολογικά προβλήματα ή η διενέργεια μπαλονάκι σε περιπτώσεις στενώσεων των βαλβίδων της καρδιάς. Όλα αυτά υποστηρίζονται από το δικό μας κεντρικό εργαστήριο, το οποίο μας επιτρέπει να έχουμε αξιόπιστα αποτελέσματα για τις καθημερινές εξετάσεις σε λιγότερο από μία ώρα, κάτι που είναι ζωτικής σημασίας για τα επείγοντα περιστατικά. Η ταχύτητα και η ακρίβεια στη διάγνωση σώζουν ζωές, και σε αυτό το κομμάτι είμαστε πιο γρήγοροι και ευέλικτοι ακόμη και από πολλές δομές της ανθρώπινης υγείας.
Πέρα από τα μηχανήματα, ο παράγοντας που κάνει τη διαφορά είναι οι άνθρωποι. Πώς καταφέρνετε να προσελκύετε και να διατηρείτε επιστήμονες τόσο υψηλού επιπέδου;
Αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία μας. Ο εξοπλισμός αγοράζεται με κεφάλαια, αλλά η επιστημονική ψυχή της κλινικής χτίζεται με κόπο και όραμα. Σήμερα, ο Όμιλός μας απασχολεί περίπου 120 κτηνιάτρους. Ανάμεσά τους υπάρχει μια εξαιρετική διαστρωμάτωση: από μάχιμους γιατρούς που στελεχώνουν τα επείγοντα και τις εφημερίες, μέχρι επιστήμονες με τον ανώτατο ευρωπαϊκό τίτλο ειδικότητας, τους λεγόμενους Diplomates.
Για να καταλάβετε, ένας Diplomate έχει ολοκληρώσει πολυετείς, εξαιρετικά επίπονες σπουδές και κλινική άσκηση στο εξωτερικό, περνώντας από πολύ αυστηρές διεθνείς εξετάσεις. Μέχρι πρόσφατα, αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν κανένα κίνητρο να επιστρέψουν στην Ελλάδα, καθώς δεν υπήρχαν οι κατάλληλες νοσοκομειακές δομές για να εξασκήσουν την επιστήμη τους στο επίπεδο που είχαν μάθει. Εμείς τους προσφέρουμε ακριβώς αυτό: ένα περιβάλλον εργασίας ευρωπαϊκών προδιαγραφών, πρόσβαση σε τεχνολογία αιχμής, ένα οργανωμένο νοσηλευτικό προσωπικό και τη δυνατότητα να επικεντρωθούν αποκλειστικά στο εξειδικευμένο αντικείμενό τους. Αυτό αποτελεί ένα πραγματικό «Brain Gain» για τη χώρα μας. Δημιουργούμε τις συνθήκες ώστε κορυφαίοι Έλληνες επιστήμονες να επιστρέφουν από το εξωτερικό και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εδώ, αναβαθμίζοντας συνολικά το επίπεδο της κτηνιατρικής στην πατρίδα μας. Παράλληλα, επενδύουμε διαρκώς στην εσωτερική εκπαίδευση των νεότερων γιατρών μας, καλλιεργώντας μια κουλτούρα συνεχούς μάθησης που δεν σταματά ποτέ.
Αναφέρατε προηγουμένως τη θεαματική αλλαγή στη νοοτροπία των Ελλήνων απέναντι στα ζώα. Πώς βιώσατε εσείς προσωπικά αυτή τη μετάβαση από το ξεκίνημα της καριέρας σας μέχρι σήμερα;
Η αλλαγή αυτή είναι πραγματικά συγκλονιστική, σχεδόν επαναστατική. Θα σας πω μια ιστορία που αποτυπώνει ανάγλυφα αυτή τη διαδρομή. Η καταγωγή μου είναι από την Καρδίτσα. Όταν άνοιξα το πρώτο μου ιατρείο στην Αθήνα, το 1987, συνάντησα μετά από καιρό έναν ξάδελφό μου από το χωριό. Όταν τον ενημέρωσα ότι έγινα κτηνίατρος και άνοιξα κλινική στην Αθήνα για σκύλους και γάτες, με κοίταξε με απόλυτη απορία και με ρώτησε με ειλικρινή αφέλεια: «Δηλαδή, ξάδελφε, τρέφουν σκυλιά στην Αθήνα;». Για εκείνη την εποχή, στην ελληνική επαρχία, το σκυλί είχε μόνο χρηστική αξία –ήταν για το κοπάδι ή για τη φύλαξη της αυλής. Δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι κάποιος θα είχε ένα ζώο μέσα στο σπίτι του, θα το φρόντιζε και θα πλήρωνε για την υγεία του.
Σήμερα, η Καρδίτσα, αυτή η ίδια πόλη, διαθέτει οκτώ ιδιωτικά κτηνιατρεία, μια υπερσύγχρονη Πανεπιστημιακή Κτηνιατρική Κλινική, και αν περπατήσει κανείς στους δρόμους της, θα δει παντού πολίτες να βγάζουν βόλτα τα σκυλιά τους, κρατώντας μάλιστα το ειδικό σακουλάκι για να μαζέψουν τις ακαθαρσίες τους. Αυτό δείχνει πώς μια κοινωνία μπορεί να μεταμορφωθεί μέσα σε τρεις δεκαετίες. Τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει γίνει ένα πραγματικό «μπαμ». Τα ζώα συντροφιάς ήρθαν να καλύψουν ένα μεγάλο συναισθηματικό κενό στη σύγχρονη, αποξενωμένη ζωή της πόλης. Και είναι λάθος να πιστεύουμε ότι αποτελούν απλώς υποκατάστατα των παιδιών. Έχουμε πελάτες με υγιέστατες, πολύτεκνες οικογένειες που αγαπούν και φροντίζουν το κατοικίδιό τους ως ισότιμο μέλος, όπως έχουμε και ηλικιωμένους ανθρώπους για τους οποίους το ζωάκι τους είναι η μοναδική, πολύτιμη συντροφιά και το στήριγμά τους στη ζωή.
Αυτή η αλλαγή φέρνει και πιο εξεζητημένες απαιτήσεις. Υπάρχουν περιστατικά που σας έχουν αποτυπωθεί στη μνήμη και αναδεικνύουν αυτό το υψηλό επίπεδο φροντίδας;
Είναι αμέτρητα τα περιστατικά, καθώς η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη από μικρά και μεγάλα θαύματα. Για παράδειγμα, στην κλινική μας στο Βόλο, ο συνάδελφος Φιλήμονας πραγματοποίησε μια εξαιρετικά πρωτοποριακή επέμβαση: αντικατέστησε το σπασμένο ράμφος μιας κότας με ένα ειδικά σχεδιασμένο μεταλλικό ράμφος, επιτρέποντας στο πτηνό να τρέφεται ξανά κανονικά και να ζήσει μια ποιοτική ζωή. Σε άλλες περιπτώσεις, πραγματοποιούμε επεμβάσεις καταρράκτη σε ηλικιωμένους σκύλους που έχουν χάσει εντελώς την όρασή τους, και είναι συγκλονιστικό να βλέπεις την αντίδραση του ζώου –αλλά και του κηδεμόνα του– όταν ξυπνά από το χειρουργείο και μπορεί να δει ξανά καθαρά το περιβάλλον του.
Αυτά τα περιστατικά δείχνουν ότι η επιστήμη μας δεν έχει πλέον όρια. Και το πιο όμορφο σε αυτή τη δουλειά είναι η συναισθηματική ανταμοιβή. Η ικανοποίηση που νιώθεις όταν βλέπεις ένα ζώο που ήρθε σε κρίσιμη κατάσταση, σχεδόν ετοιμοθάνατο, να φεύγει από την κλινική περπατώντας και κουνώντας την ουρά του, είναι ένα συναίσθημα που δεν ανταλλάσσεται με τίποτα. Είναι αυτό που κρατά όλους εμάς τους κτηνιάτρους όρθιους, παρά τις εξαντλητικές ώρες και το μεγάλο ψυχικό βάρος που κουβαλάμε.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας ρωτήσω για τη δική σας προσωπική παρακαταθήκη. Όταν κοιτάζετε πίσω, αλλά και προς το μέλλον, τι είναι αυτό που θα θέλατε να αφήσετε ως «legacy» στην ελληνική κτηνιατρική;
Αν μου επιτρέπετε, θα κάνω μια αναδρομή. Θυμάμαι τον εαυτό μου, έναν νεαρό κτηνίατρο περίπου τριάντα ετών, όταν ταξίδεψα για πρώτη φορά στο εξωτερικό για να παρακολουθήσω ένα παγκόσμιο κτηνιατρικό συνέδριο. Ήταν η πρώτη φορά που έβγαινα έξω από τα ελληνικά σύνορα και αυτό που αντίκρισα εκεί με συγκλόνισε. Είδα μια κτηνιατρική επιστήμη που λειτουργούσε σε επίπεδα που εμείς στην Ελλάδα τότε δεν μπορούσαμε καν να φανταστούμε. Είδα τη χρήση προηγμένων τεχνολογιών, την εξειδίκευση, την οργάνωση των νοσοκομείων ζώων.
Επιστρέφοντας τότε στην Ελλάδα, με το μυαλό μου γεμάτο από εικόνες και γνώσεις, η πρώτη μου σκέψη ήταν μια απλή ερώτηση: «Γιατί όχι και εμείς;». Γιατί να μην έχουμε και στη χώρα μας αυτό το επίπεδο φροντίδας; Γιατί οι Έλληνες κηδεμόνες να στερούνται αυτών των υπηρεσιών και οι Έλληνες κτηνίατροι να μην μπορούν να εξασκήσουν την επιστήμη τους στο ανώτατο επίπεδο; Αυτή η σκέψη έγινε το μόνιμο κίνητρό μου, το όραμα που με καθοδήγησε σε όλη μου τη διαδρομή. Αν, λοιπόν, μπορώ να αφήσω μια παρακαταθήκη, αυτή είναι να δω αυτό το όνειρο να γίνεται πλήρης πραγματικότητα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Θέλω ο Όμιλος Πλακεντία να αποτελέσει τον φάρο που θα δείξει τον δρόμο για το πώς πρέπει να παρέχεται η κτηνιατρική φροντίδα. Θέλω να γνωρίζω ότι βάλαμε τα θεμέλια ώστε η χώρα μας να διαθέτει ένα σύστημα περίθαλψης ζώων συντροφιάς που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα κορυφαία νοσοκομεία της Ευρώπης και της Αμερικής. Αυτό είναι το δικό μου legacy και για αυτό θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με την ίδια αφοσίωση κάθε μέρα.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
