Μέσα από το πρίσμα της ιστορίας, η ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ άλλαξε εν μέρει τα δεδομένα στην αμερικανική στρατηγική. Το σχέδιο των Ιαπώνων, το οποίο εκδηλώθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1941, έστρεψε τις ΗΠΑ στην αλλαγή στρατηγικής και στην κατασκευή αεροπλανοφόρων για τις αποστολές τους. Ωστόσο, τόσο η επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, όσο και η επίθεση που ακολούθησε στο αμερικανικό αεροδρόμιο, στις Φιλιππίνες, δεν ήταν αρκετές για να ανατραπεί η βάση της αμερικανικής στρατηγικής για τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό, δηλαδή η δημιουργία βάσεων σε εμβέλεια κρούσης προς τις δυνάμεις του εχθρού.
Για να πραγματοποιήσουν, λόγου χάρη, την επίθεση στην Ιαπωνία, ως ανταπόδοση του Περλ Χάρμπορ, χρησιμοποίησαν βάσεις σε πολλά νησιά, απόβαση πεζοναυτών και κατασκευή αεροπορικών βάσεων.
Παρά το Περλ Χάρμπορ, λοιπόν, οι ΗΠΑ όχι μόνο δεν εγκατέλειψαν τη στρατηγική των βάσεων του εξωτερικού, αλλά την ενίσχυσαν σε υπερθετικό βαθμό. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, σήμερα οι ΗΠΑ διαθέτουν 750 στρατιωτικές βάσεις σε 80 χώρες. Ακολουθούν, δε, μία πάγια τακτική πριν τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, καθώς συγκεντρώνουν υλικά σε μεγάλες ποσότητες και ενισχύουν τις άμυνες των βάσεων που θα χρησιμοποιήσουν.
Στη διάρκεια των πολέμων σε Ιράκ και Αφγανιστάν, οι αμερικανικές βάσεις ήταν ασφαλείς, παρ΄ότι συνάντησαν ισχυρή αντίσταση από τις εχθρικές δυνάμεις.
Στο Ιράν, όμως, η εικόνα που παρουσιάζεται, είναι διαφορετική. Το Ιράν, που διαθέτει μεγάλο αριθμό drones και πυραύλων, κατάφερε να «σπάσει» την ασφάλεια των αμερικανικών βάσεων στην περιοχή του Κόλπου και να προκαλέσει μεγάλης έκτασης ζημιές κα9ι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Όπως ανέφερε πρόσφατη έκθεση του γενικού επιθεωρητή του υπουργείου Άμυνας, «οι ιρανικές επιθέσεις προκάλεσαν ζημιές και κατέστρεψαν εκατοντάδες κτίρια και κατασκευές σε αμερικανικές βάσεις στο Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, τα ΗΑΕ, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, το Ομάν και την Ιορδανία κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Επιπλέον, δεκάδες αμερικανικά αεροσκάφη καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές».
Εκτός από τις βάσεις ξηράς, το Ιράν κατάφερε να πετύχει στόχους και να προκαλέσει εξίσου σημαντικές απώλειες στις ΗΠΑ και σε ναυτικές βάσεις, ιδιαίτερα στο Μπαχρέιν. «Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε εκεί σύντομα», δήλωσε ο ναύαρχος Ντάριλ Κοντλ, επικεφαλής των ναυτικών επιχειρήσεων.
Επειδή το λιμάνι του Μπαχρέιν ήταν εκτός λειτουργίας, το Ναυτικό έπρεπε να βασίζεται στη βάση του στο Ντιέγκο Γκαρσία, 2.200 μίλια μακριά, για να προμηθεύει τον αμερικανικό στόλο στη Μέση Ανατολή. Αυτό αύξησε το κόστος και μείωσε τη συχνότητα των προμηθειών που έφταναν στα πλοία, ενώ παράλληλα καθιστούσε τις προσεγγίσεις σε λιμάνια πολύ πιο επικίνδυνες.
Ακριβώς λόγω της κατάστασης που δημιουργήθηκε, το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln πέρασε εννέα εξαντλητικούς μήνες στη θάλασσα. Η πίεση έγινε τόσο έντονη, που οκτώ μέλη του προσωπικού που συμμετείχαν στην ομάδα κρούσης αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν, ως αποτέλεσμα του πολύμηνου εγκλεισμού τους.
Όλα τα παραπάνω με τις δυνάμεις του Ιράν. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συνέβαινε, αν απέναντι στις ΗΠΑ ήταν η Κίνα, λόγου χάρη, με πολλαπλάσια και πιο προηγμένα drones και πυραυλικά συστήματα. Τι θα μπορούσαν να έχουν υποστεί οι αμερικανικές βάσεις σε Ιαπωνία, Νότια Κορέα, Αυστραλία, Φιλιππίνες, Γκουάμ, ακόμη και τη Χαβάη.
Τα drones και οι πύραυλοι αποδείχθηκε ότι αντιμετωπίζουν τη στρατηγική των βάσεων εξωτερικού, την οποία οι ΗΠΑ εφαρμόζουν για πολλές δεκαετίες. Το κλείσιμο των βάσεων είναι ένας τρόπος για να αποτραπεί η στόχευσή τους, αλλά αυτό θα είχε αρνητικό πολιτικό αντίκτυπο, επειδή θα σηματοδοτούσε την αποδέσμευση των ΗΠΑ. Οι αμερικανικές βάσεις εξυπηρετούν μια σημαντική λειτουργία, καθώς ειδοποιούν τους εχθρούς ότι εάν επιτεθούν σε έναν σύμμαχο των ΗΠΑ, θα πρέπει να επιτεθούν και σε αμερικανικά στρατεύματα. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ δεν θα ήθελαν τίποτα περισσότερο από το να δουν τις αμερικανικές βάσεις κοντά στις χώρες τους να κλείνουν.
Ο δρόμος, λοιπόν, που φαίνεται να προσφέρει μία διασφάλιση, είναι οι βάσεις-καταφύγια. Οι υπόγειες βάσεις. Το Ιράν, με τις ατελείωτες υπόγειες βάσεις του, απέδειξε ότι με αυτόν τον τρόπο διέσωσε τα οπλικά του συστήματα από το σφυροκόπημα των Αμερικανών και των Ισραηλινών.
Μια μελέτη του Ινστιτούτου Hudson διαπίστωσε ότι, από τις αρχές της δεκαετίας του 2010, η Κίνα έχει κατασκευάσει περισσότερα από 3.000 ενισχυμένα και μη ενισχυμένα καταφύγια αεροσκαφών, ενώ οι ΗΠΑ έχουν κατασκευάσει μόνο 43 καταφύγια αεροσκαφών σε απόσταση 1.000 ναυτικών μιλίων από την Ταϊβάν, εξαιρουμένης της Νότιας Κορέας. Ωστόσο, τα χρήματα που απαιτούνται για την ενίσχυση των βάσεων καταναλώνονται από τον δαπανηρό και περιττό πόλεμο με το Ιράν, το κόστος του οποίου έχει ανέλθει στα 43,6 δισεκατομμύρια δολάρια και αυξάνεται.
Επίσης, οι δαπανηρές άμυνες με αντιπυραυλικά συστήματα και τεράστιο κόστος, φαίνεται να μην αποδίδουν απέναντι στα σμήνη των drones και σε βάθος χρόνου, προκαλούν οικονομικές τρύπες και έλλειψη πυρομαχικών. Το Ιράν εκμεταλλεύθηκε και τη συγκεκριμένη στρατηγική, αναγκάζοντας τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους να χρησιμοποιούν πανάκριβους πυραύλους, προκειμένου να αναχαιτίσουν πάμφθηνα drones. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μία μόνο επίθεση των Ιρανών στην Ιορδανία, οι ΗΠΑ εκτόξευσαν 60-70 πυραύλους Patriot, καθώς και μεγάλο αριθμό αναχαιτιστικούς πυραύλους THAAD. Αποτέλεσμα; Ένα ασύλληπτο κόστος και παράλληλα, μεγάλη απώλεια δύσκολων, ακριβών και χρονοβόρων στην κατασκευή τους οπλικών συστημάτων, με συνέπεια την επιδείνωση των ήδη τρωτών σημείων των ΗΠΑ, έναντι πιθανών εχθρών όπως η Κίνα, η Ρωσία ή η Βόρεια Κορέα. Παράλληλα, η Ουάσινγκτον έχει αφήσει «κρεμασμένη» την Ουκρανία, απέναντι στα ρωσικά κύματα επιθέσεων.
Η αύξηση των προμηθειών drones από τις ΗΠΑ είναι επίσης σημαντική, ειδικά των drones μεγάλης εμβέλειας που δεν χρειάζεται να εκτοξεύονται από βάσεις κοντά στον στόχο. Το καλό με τα drones είναι ότι δεν απαιτούν τροφή ή νερό. Θα μπορούσαν ακόμη και να εκτοξευθούν από υποβρύχια ή από μικρό αριθμό κινητών στρατευμάτων που θα ήταν δύσκολο να εντοπιστούν.
Πάνω απ' όλα, ο αμερικανικός στρατός χρειάζεται μια ριζική αλλαγή στον τρόπο σκέψης του: Δεν μπορεί πλέον να περιμένει να επιχειρεί από «άτρωτες» βάσεις κοντά στο μέτωπο. Αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι ένοπλες δυνάμεις μπορούν να επικεντρωθούν σε έναν τόσο σημαντικό στρατηγικό αναπροσανατολισμό, όταν έχουν να κάνουν με τις αποσταθεροποιητικές πολιτικές εκκαθαρίσεις του υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και τις οπισθοδρομικές απαιτήσεις του για αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης...
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
