Οι πυρκαγιές και οι ανούσιες πολιτικές κόντρες

Οι συζητήσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς στη Βουλή δεν έχουν συνεισφέρει στο να βρεθεί μια κοινή συνισταμένη για την επόμενη αντιπυρική περίοδο

Οι πυρκαγιές κι οι ανούσιες πολιτικές κόντρες

Του Αντώνη Αντζολέτου

Ίσως η πιο ανούσια πολιτική κόντρα κάθε καλοκαιριού να αφορά τις πυρκαγιές. Και για αυτό, άλλωστε με το που περάσουν οι πρώτες κρίσιμες ημέρες η συζήτηση αφήνεται πίσω και η οικονομία ενόψει και της ΔΕΘ μπαίνει και πάλι στο προσκήνιο. Το σκηνικό δεν αλλάζει και έτσι γίνεται και φέτος. Όσα συνέβησαν χθες στη Σαλαμίνα ταρακούνησαν για άλλη μια φορά τον κρατικό μηχανισμό με τους πυροσβέστες να δίνουν και πάλι μια «τιτάνια μάχη». Ποιο είναι το γνώριμο σκηνικό κάθε χρόνου;  

Η αντιπολίτευση σύσσωμη κατηγορεί την κυβέρνηση για ανετοιμότητα και ανεπάρκεια με την εκάστοτε πλειοψηφία να «ορκίζεται» πως έκανε την καλύτερη δυνατή προετοιμασία. Κάθε καλοκαίρι αποδεικνύεται πως τίποτα δεν είναι αρκετό. Όταν η πολιτική προστασία εκδίδει έναν χάρτη με πορτοκαλί και κόκκινο χρώμα ο κρατικός μηχανισμός ετοιμάζεται για τα χειρότερα. Και η καταστροφή δύσκολα αποτρέπεται. Η κλιματική αλλαγή είναι γεγονός, όμως δεν αποτελεί δικαιολογία για όποιον βρίσκεται στην εξουσία.

Η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι η απόλυτη προτεραιότητα και έγινε βίωμα στην κοινωνία, στους πολιτικούς και υπηρεσιακούς υπεύθυνους ειδικά μετά την τραγωδία στο Μάτι.

Τα στρέμματα δάσους που καίγονται κάθε χρόνο είναι ένα ηχηρό «καμπανάκι» για την ανάγκη αλλαγής του συνολικού σχεδιασμού. Και δεν αποτελεί επίσης δικαιολογία πως τα ίδια συμβαίνουν σε άλλες χώρες εντός και εκτός Ευρώπης.

Δεν είναι τυχαίο πως πλέον η πορεία του καλοκαιριού καθορίζει έως ένα βαθμό τις αποφάσεις της εκάστοτε κυβέρνησης. Ένα ήρεμο και πετυχημένο θερινό τρίμηνο μπορεί να αποτελέσει «όπλο» στα χέρια ενός πρωθυπουργού ακόμα και για προσφυγή σε κάλπες. Το κακό είναι πως κανένα από τα τελευταία καλοκαίρια δεν είχε αυτά τα χαρακτηριστικά.

Όχι πως τα συγκεκριμένα φαινόμενα δεν αποτελούν και πεδίο πολιτικής εκμετάλλευσης από την αντιπολίτευση. Είναι γεγονός πως οι κάτοικοι των πληγεισών περιοχών που περιμένουν τις αποζημιώσεις τους έχουν βαρεθεί τις επισκέψεις κομμάτων στα σημεία της καταστροφής. Οι υποσχέσεις όλων των πολιτικών δυνάμεων δεν τους λένε απολύτως τίποτα.

Το Μάτι το 2018 είχε καθοριστική συμβολή στην πτώση του ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία έστω και έναν χρόνο μετά. Το 2007 ο Κώστας Καραμανλής παρά τις φονικές πυρκαγιές στην Ηλεία κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές. Αυτές βέβαια είχαν προκηρυχθεί από τις 17 Αυγούστου και επτά ημέρες αργότερα η πύρινη λαίλαπα κόστισε τη ζωή σε 67 ανθρώπους με τεράστιες εκτάσεις τόσο στην Πελοπόννησο όσο και στην Εύβοια να παραδίδονται στις φλόγες. 

Η Νέα Δημοκρατία δυο χρόνια μετά δεν τα κατάφερε.

Το 2009 οι μεγάλες φωτιές στην Αττική συγκλόνισαν το πανελλήνιο από το βράδυ της 21ης Αυγούστου. Με αρχή την περιοχή του Γραμματικού έκαψαν συνολικά 210.000 στρέμματα, κυρίως πευκοδάσους. Η πυρκαγιά επεκτάθηκε σε ολόκληρη τη βορειοανατολική Αττική κατακαίγοντας στο ενδιάμεσο, τμήμα της Πεντέλης στην περιοχή του Διονύσου. Και πάλι οι φωτιές πραγματοποίησαν το καταστροφικό τους έργο λίγο πριν δρομολογηθούν πολιτικές εξελίξεις. Η προκήρυξη πρόωρων εκλογών ανακοινώθηκε αιφνίδια από τον Κώστα Καραμανλή στις 2 Σεπτεμβρίου του 2009.

Ο ένας βασικός λόγος ήταν η δυσχερής κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 2008 και ο δεύτερος  η άρνηση του ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί στο θέμα της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Βεβαίως, μέσα σε όλο αυτό το κλίμα οι μνήμες από τις φωτιές στην Αττική ήταν πολύ νωπές με τη ΝΔ να χάνει περίπου με 9 μονάδες διαφορά.

Οι συζητήσεις που έχουν γίνει κατά καιρούς στη Βουλή δεν έχουν συνεισφέρει στο να βρεθεί μια κοινή συνισταμένη και ένας δρόμος συναίνεσης, ώστε ο σχεδιασμός για την επόμενη αντιπυρική περίοδο να είναι διακομματικός. Την αντιπολίτευση δεν τη συμφέρει γιατί θα χάσει την καλοκαιρινή «ευκαιρία» να επιτεθεί στην κυβέρνηση.  Και δεν θέλει να χρεωθεί τυχόν λάθη του κυβερνητικού σχεδιασμού.

Θα καθίσουν κάποια στιγμή όλοι γύρω από το ίδιο τραπέζι; Μήπως είναι ώρα και ανάγκη η ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου να μην αλλάζει και να τοποθετούνται πρόσωπα κοινής αποδοχής;

Η πρόταση αυτή είχε ακουστεί και στο παρελθόν και για άλλα χαρτοφυλάκια, όπως αυτό του παιδείας. Ίσως, να είναι μια από τις λίγες περιπτώσεις που το θέμα της εκπαίδευσης δεν αποτελεί προτεραιότητα. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής, η φύση και οι περιουσίες που καταστρέφονται έχουν τον πρώτο λόγο αν ανοίξει μια τέτοια κουβέντα. Χωρίς να έχει τελειώσει ακόμα το καλοκαίρι το φετινό πάθημα οφείλει να γίνει μάθημα.

Πηγή: skai.gr
14 0 Bookmark

Απόρρητο