Όσο οι στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ρωσίας στην Ουκρανία μοιάζουν να φτάνουν σε ένα τέλμα, τόσο πυκνώνουν τα σενάρια για μια νέα κλιμάκωση. Το ερώτημα πλέον είναι αν και πώς ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος πιέζεται στο πεδίο των επιχειρήσεων, θα επιχειρήσει να σπάσει το αδιέξοδο.
Θα ρίξει περισσότερους στρατιώτες στην πολεμική μηχανή; Θα προχωρήσει σε μια νέα, μαζική επιστράτευση; Και, κυρίως, θα αποφασίσει να χτυπήσει έδαφος χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ;
Τα σενάρια που επεξεργάζεται το Κρεμλίνο, όπως αναλύθηκαν στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, προκαλούν έντονη κινητικότητα και επί ευρωπαϊκού εδάφους. Μάλιστα, σε συγκεκριμένες χώρες της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, η προετοιμασία παραπέμπει σε μια μορφή πολέμου που η Ευρώπη είχε σχεδόν ξεχάσει.
Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία και Πολωνία προετοιμάζονται για το ενδεχόμενο μιας μεγάλης συμβατικής σύγκρουσης, ακόμη και για μάχες χαρακωμάτων. Πρόκειται για εικόνες που δύσκολα θα μπορούσε κανείς να φανταστεί πριν από λίγα χρόνια. Οι χώρες αυτές έχουν πλέον απέναντί τους τη ρωσική απειλή και οργανώνουν την άμυνά τους.
Η «ανατολική ασπίδα»
Στο επίκεντρο βρίσκεται η λεγόμενη «ανατολική ασπίδα»: ένα σύστημα αμυντικών υποδομών και εμποδίων κατά μήκος των ανατολικών συνόρων, με έναν βασικό στόχο: να ανακόψει μια πιθανή ρωσική επιθετική ενέργεια και, κυρίως, μια προέλαση εντός νατοϊκού εδάφους.
Οι εικόνες από την περιοχή είναι χαρακτηριστικές. Γέφυρες ενισχύονται με μεταλλικά πλέγματα και προστατευτικές κατασκευές, ενώ σε στρατηγικά σημεία τοποθετούνται αντιαρματικά εμπόδια, τα γνωστά «δόντια του δράκου». Παράλληλα, κατασκευάζονται αμυντικές θέσεις, καταφύγια και οχυρωματικά έργα. Η λογική είναι απλή: στο σύγχρονο πεδίο μάχης, ό,τι βρίσκεται εκτεθειμένο μπορεί να εντοπιστεί και, στη συνέχεια, να στοχοποιηθεί.
Το αμυντικό σχέδιο περιλαμβάνει πολλαπλές ζώνες. Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται ο φράχτης. Ακολουθούν αντιαρματικές τάφροι, σχεδιασμένες να εμποδίζουν την προέλαση τεθωρακισμένων. Πιο πίσω τοποθετούνται εμπόδια, συρματοπλέγματα και αντιαρματικές κατασκευές, ενώ σε επόμενες γραμμές δημιουργούνται θέσεις μάχης και ατομικά καταφύγια για τους στρατιώτες.
Πρόκειται, σε μεγάλο βαθμό, για μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί η εμπειρία του πολέμου στην Ουκρανία, όπου οι εκτεταμένες οχυρώσεις και οι αμυντικές γραμμές έχουν αποδειχθεί κρίσιμο στοιχείο της σύγκρουσης. Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη διαφορά. Η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο. Οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία όχι...
Κι όμως, σήμερα βλέπουμε να κατασκευάζονται τέτοιου είδους οχυρωματικά έργα μέσα ή κοντά σε κατοικημένες περιοχές, σε χώρες που δεν έχουν γνωρίσει πραγματικές πολεμικές επιχειρήσεις από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακόμη και στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου δεν είχαμε δει επί ευρωπαϊκού εδάφους μια τόσο εμφανή επιστροφή στην προετοιμασία για συμβατικό πόλεμο.
Γιατί τώρα; Τι έχει αλλάξει;
Οι πληροφορίες που συγκλίνουν από διαφορετικές πλευρές τροφοδοτούν την εκτίμηση ότι η Ρωσία ενδέχεται να επιχειρήσει μια νέα κίνηση, προκειμένου να σπάσει το αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Ένα από τα σενάρια που εξετάζονται είναι μια νέα, μαζική επιστράτευση, της τάξης των 300.000 έως 600.000 ανδρών, οι οποίοι θα εκπαιδευτούν και στη συνέχεια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε μία ή περισσότερες επιθετικές κατευθύνσεις.
Το πρώτο σενάριο αφορά το ουκρανικό μέτωπο: τη δημιουργία ενός νέου βόρειου άξονα επίθεσης, με κατεύθυνση προς το Κίεβο, σε μια προσπάθεια να παρακαμφθούν οι ισχυρές αμυντικές γραμμές που έχουν δημιουργηθεί στα υπάρχοντα μέτωπα.
Ήδη, εδώ και ημέρες, η ουκρανική πρωτεύουσα βρίσκεται αντιμέτωπη με συνεχείς επιθέσεις, γεγονός που ενισχύει την ανησυχία για το ενδεχόμενο μιας νέας μεγάλης ρωσικής επιχείρησης.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο σενάριο, πολύ πιο εφιαλτικό για την Ευρώπη...
Το σενάριο που αφορά το ΝΑΤΟ
Το δεύτερο σενάριο αφορά μια πιθανή επιθετική ενέργεια εντός ΝΑΤΟϊκού εδάφους, με τις τρεις χώρες της Βαλτικής να θεωρούνται από τους πλέον ευάλωτους κρίκους της ανατολικής πτέρυγας: την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία.
Ο λόγος είναι προφανής. Οι τρεις χώρες διαθέτουν περιορισμένο στρατηγικό βάθος και, παρά την παρουσία συμμαχικών δυνάμεων, δεν έχουν τη δυνατότητα να απορροφήσουν εύκολα μια μεγάλης κλίμακας συμβατική επίθεση.
Ακριβώς γι' αυτό οι αμυντικές προετοιμασίες δεν είναι πλέον θεωρητικές.
Η κατασκευή αντιαρματικών τάφρων, εμποδίων, οχυρωμένων θέσεων και καταφυγίων αποτελεί μήνυμα ότι οι χώρες της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ προετοιμάζονται για ένα ενδεχόμενο που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε αδιανόητο: έναν μεγάλο συμβατικό πόλεμο επί ευρωπαϊκού εδάφους.
Η Ευρώπη, ύστερα από δεκαετίες σχετικής ασφάλειας, μαθαίνει ξανά να πολεμά όπως στον 20ό αιώνα. Μόνο που αυτή τη φορά τα χαρακώματα, τα «δόντια του δράκου» και οι αμυντικές γραμμές δεν είναι απομεινάρια ενός πολέμου του παρελθόντος. Είναι μέρος της προετοιμασίας για έναν πόλεμο που η Ευρώπη ελπίζει ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ να δώσει.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
