Η Γαλλία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις μεγαλύτερες μαθητικές κινητοποιήσεις των τελευταίων δεκαετιών, οι οποίες ξεκίνησαν από μία διαμαρτυρία υπέρ απεργών εκπαιδευτικών σε λύκειο στα βόρεια προάστια του Παρισιού και εξελίχθηκαν σε κρίση εθνικής εμβέλειας, μεταδίδει το CNN.
Εκατοντάδες σχολεία έχουν αναγκαστεί να κλείσουν, ενώ περισσότεροι από 5.000 άνθρωποι έχουν τεθεί υπό αστυνομική κράτηση, στην πλειονότητά τους ανήλικοι χωρίς προηγούμενο ποινικό μητρώο. Μαθητές, εκπαιδευτικοί και αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί.
Στη Λανς, στη βορειοανατολική Γαλλία, ένας μαθητής έχασε το χέρι του, αφού, σύμφωνα με πληροφορίες, σήκωσε μια χειροβομβίδα, ενώ στην Τουρ ένας άλλος μαθητής έχασε την όρασή του από το ένα μάτι, αναφέρει το CNN.
Η επόμενη μεγάλη δοκιμασία για τη γαλλική κυβέρνηση έρχεται σήμερα, Τρίτη, καθώς χιλιάδες άνθρωποι αναμένεται να συμμετάσχουν σε πορείες διαμαρτυρίας σε ολόκληρη τη χώρα.
Πώς ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις
Η αρχική διαμαρτυρία στο λύκειο Saint-Exupéry, σε προάστιο του Παρισιού, στις 21 Σεπτεμβρίου είχε περάσει σχεδόν απαρατήρητη. Οι μαθητές είχαν ενώσει τη φωνή τους με τους εκπαιδευτικούς, διαμαρτυρόμενοι για τις ελλείψεις σε προσωπικό και πόρους.
Όταν τα αιτήματά τους ικανοποιήθηκαν και ενισχύθηκε το προσωπικό του σχολείου, η απεργία έληξε. Ωστόσο, μέχρι τότε η σπίθα είχε ήδη ανάψει. Όπως ανέφερε ο εκπρόσωπος των μαθητών Μανές Ναντέλ (Manès Nadel), οι κινητοποιήσεις εξαπλώθηκαν «σαν πυρκαγιά».
«Ο αριθμός των σχολείων που συμμετέχουν πλέον είναι πρωτοφανής», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι το γαλλικό υπουργείο Παιδείας έχει «κατακλυστεί πλήρως από την κρίση».
Μαθητές σε λύκεια του Παρισιού και της ευρύτερης περιοχής άρχισαν να αποκλείουν τις εισόδους των σχολείων και, μέσα σε λίγες ημέρες, ανάλογες εικόνες καταγράφηκαν σε ολόκληρη τη χώρα, από τη Λιλ στον βορρά έως τη Μασσαλία στον νότο.
Εικόνες με μαθητές να βάζουν φωτιά σε κάδους απορριμμάτων, να στήνουν οδοφράγματα, να επιτίθενται σε εκπαιδευτικούς και να συγκρούονται με την αστυνομία προκάλεσαν ερωτήματα τόσο για την αντίδραση των αστυνομικών δυνάμεων όσο και για την εμπλοκή της άκρας Αριστεράς. Περισσότερα από 100 λύκεια έχουν υποστεί ζημιές από την έναρξη των κινητοποιήσεων.
Επικριτές της αστυνομίας την κατηγορούν για υπέρμετρη χρήση βίας. Σε βίντεο καταγράφηκε αστυνομικός στην Αλανσόν να ακινητοποιεί ένα κορίτσι με λαβή στον λαιμό, τεχνική η οποία πλέον απαγορεύεται από τον νόμο.
Η βία και η ταχύτητα με την οποία εξαπλώθηκαν οι διαμαρτυρίες αιφνιδίασαν πολλούς. Ωστόσο, τα αιτήματα των μαθητών αφορούν προβλήματα που υφίστανται εδώ και χρόνια: ένα υπερπλήρες εκπαιδευτικό σύστημα, με ανεπαρκείς υποδομές και ελλείψεις προσωπικού, το οποίο πολλοί μαθητές θεωρούν ότι δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες τους.
Εδώ και χρόνια κυκλοφορούν βίντεο που δείχνουν αίθουσες χωρίς αρκετά θρανία ή καρέκλες, καθώς και μαθητές των οποίων τα μαθήματα ακυρώνονται όταν δεν αντικαθίσταται εκπαιδευτικός που απουσιάζει.
Η αύξηση των γεννήσεων που καταγράφηκε στη Γαλλία το 2010 έχει οδηγήσει σε αύξηση του αριθμού των μαθητών λυκείου, την ώρα που τα σχολεία έχουν υποστεί επί σειρά ετών περικοπές στη χρηματοδότησή τους σε πραγματικούς όρους. Τα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης διαθέτουν σήμερα λιγότερους εκπαιδευτικούς από ό,τι το 2008, παρά το γεγονός ότι φοιτούν σε αυτά επιπλέον 250.000 μαθητές. Στη δημόσια εκπαίδευση, το 70% των τάξεων έχει περισσότερους από 30 μαθητές ανά τάξη.
Η αντίδραση της κυβέρνησης
Επικριτές της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι η αντίδρασή της ήταν αργή και δεν ανταποκρίθηκε στις ανησυχίες των μαθητών. Αρχικά, μεγάλο μέρος της προσοχής επικεντρώθηκε στο ακροαριστερό κόμμα της Ανυπότακτης Γαλλίας (LFI) και στην παρουσία του στα οδοφράγματα.
Το κόμμα, υπό τον Ζαν-Λικ Μελανσόν (Jean-Luc Mélenchon), ο οποίος αναμένεται να έχει ισχυρή παρουσία στις προεδρικές εκλογές της χώρας την επόμενη άνοιξη, έχει επανειλημμένα υπερασπιστεί τόσο το δικαίωμα των μαθητών να διαδηλώνουν, όσο και το δικαίωμα του κόμματός του να βρίσκεται εκεί.
Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στην ανάγκη αποφασιστικής αστυνομικής αντίδρασης και στο κόστος των κινητοποιήσεων. Μόνο στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού, οι ζημιές στα σχολεία εκτιμώνται σε 7 εκατ. ευρώ.
Η κυβέρνηση προχώρησε αρχικά σε υποχώρηση σχετικά με τα δίδακτρα στα τεχνολογικά λύκεια που προβλέπονταν για το 2027, τα οποία πλέον αφαιρέθηκαν από τον προϋπολογισμό.
«Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν ανεύθυνη και επιβεβαιώνει ακριβώς γιατί οι μαθητές είναι οργισμένοι, επειδή ποτέ δεν τους ακούει κανείς», δήλωσε ο Μανές Ναντέλ. «Απαντούν μόνο με καταστολή».
Οι διαδηλωτές έχουν πλέον την πλήρη προσοχή της κυβέρνησης, ιδιαίτερα μετά την έξαρση της βίας στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, όταν ο υπουργός Εσωτερικών έκανε λόγο για μετάβαση από τις μαθητικές διαμαρτυρίες σε επεισόδια αστικής βίας, ενώ περίπου 2.000 άνθρωποι τέθηκαν υπό κράτηση μέσα σε μία ημέρα.
Την Παρασκευή, ο υπουργός Παιδείας Εντουάρ Ζεφρέ (Edouard Geffray) συναντήθηκε με εκπροσώπους των μαθητών. Ωστόσο, δεν επιτεύχθηκε συμφωνία και αμέσως μετά οι εκπρόσωποι κάλεσαν σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της Τρίτης.
Η πίεση στα δημόσια οικονομικά
Η αντίδραση της κυβέρνησης δυσχεραίνεται από την κακή κατάσταση των δημόσιων οικονομικών. Η κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει τον προϋπολογισμό του 2027, με στόχο τη μείωση του ελλείμματος περίπου στο 5% του ΑΕΠ, κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με επώδυνη δημοσιονομική περιστολή.
Την περασμένη εβδομάδα, η απόδοση του δεκαετούς γαλλικού ομολόγου ξεπέρασε πρόσκαιρα το 5%, φθάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο από το 2002, καθώς οι κινητοποιήσεις ενίσχυσαν τις ανησυχίες για τις δημοσιονομικές προοπτικές της χώρας.
Η αναταραχή έχει ουσιαστικά σηματοδοτήσει την έναρξη μιας προεδρικής κούρσας που προμηνύεται ιδιαίτερα σκληρή μεταξύ της άκρας δεξιάς και της άκρας αριστεράς, την ώρα που μεγάλο μέρος του πολιτικού κέντρου καταγράφει χαμηλές επιδόσεις στις δημοσκοπήσεις. Για την άκρα αριστερά, οι μαθητές αποτελούν ένα φυσικό εκλογικό ακροατήριο. Για την κυβέρνηση, αποτελούν πηγή αναταραχής και πρόσθετης πίεσης για δαπάνες, στη χειρότερη δυνατή συγκυρία, σημειώνει το CNN.
Η σκιά του Μάη του 1968
Ιστορικά, οι μαθητικές και φοιτητικές κινητοποιήσεις δεν έχουν εξελιχθεί ευνοϊκά για τις γαλλικές κυβερνήσεις. Οι φοιτητικές διαμαρτυρίες του Μαΐου του 1968 εξελίχθηκαν στη μεγαλύτερη απεργία στην ιστορία της Γαλλίας, μιας χώρας με μακρά παράδοση στις απεργιακές κινητοποιήσεις. Ένα από τα συνθήματα της εποχής ήταν: «Να είστε ρεαλιστές, ζητήστε το αδύνατο».
Η διαφορά σήμερα είναι ότι οι μαθητές που έχουν βγει ξανά στους δρόμους και στα οδοφράγματα θεωρούν ότι δεν ζητούν πολλά. Αντιθέτως, όπως λένε, διεκδικούν το απολύτως αυτονόητο: ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να τους επιτρέπει να μαθαίνουν.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
