Βλαστοκύτταρα: Ανθρώπινος ιστός υπόφυσης λειτούργησε για πρώτη φορά σε πίθηκο

Τα οργανοειδή αύξησαν ACTH και κορτιζόλη για έξι εβδομάδες - Η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε προκλινικό στάδιο

Πίθηκος

Ένα σημαντικό βήμα προς μια μελλοντική αναγεννητική θεραπεία για την ανεπάρκεια της υπόφυσης έκαναν επιστήμονες στην Ιαπωνία, μεταμοσχεύοντας για πρώτη φορά σε πρωτεύον ανθρώπινα κύτταρα υπόφυσης που είχαν δημιουργηθεί από βλαστοκύτταρα και καταγράφοντας λειτουργική παραγωγή ορμονών.

Η ομάδα του Πανεπιστημίου της Ναγκόγια δημιούργησε στο εργαστήριο μικροσκοπικά οργανοειδή υπόφυσης-υποθαλάμου από ανθρώπινα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα. Οι δομές αυτές περιείχαν κύτταρα που παράγουν αδρενοκορτικοτρόπο ορμόνη (ACTH), μία από τις κρίσιμες ορμόνες της υπόφυσης.

Τα οργανοειδή μεταμοσχεύθηκαν κάτω από το δέρμα ενός μακάκου του είδους Macaca fascicularis, στον οποίο είχε προκληθεί ανεπάρκεια της υπόφυσης. Για τουλάχιστον έξι εβδομάδες μετά τη μεταμόσχευση καταγράφηκε αύξηση των επιπέδων της ACTH και της κορτιζόλης, ένδειξη ότι τα ανθρώπινα κύτταρα είχαν εμφυτευθεί και παρέμεναν λειτουργικά. s13287-026-05098-y

Η εξέλιξη εντάσσεται στο ταχέως αναπτυσσόμενο πεδίο των κυτταρικών θεραπειών, όπου οι επιστήμονες επιχειρούν να αντικαταστήσουν κύτταρα που έχουν χάσει τη λειτουργία τους, αντί να αντιμετωπίζουν αποκλειστικά τις συνέπειες μιας νόσου.

Γιατί η υπόφυση είναι τόσο σημαντική

Η υπόφυση είναι ένας μικρός αδένας στη βάση του εγκεφάλου, αλλά διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στον έλεγχο του ενδοκρινικού συστήματος. Όταν υπολειτουργεί, μπορεί να μειωθεί ή να σταματήσει η παραγωγή ορμονών που επηρεάζουν μεταξύ άλλων τα επινεφρίδια, τον θυρεοειδή, την ανάπτυξη και την αναπαραγωγή.

Ιδιαίτερα επικίνδυνη είναι η ανεπάρκεια της ACTH, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε επινεφριδιακή ανεπάρκεια και, σε σοβαρές περιπτώσεις, σε απειλητική για τη ζωή επινεφριδιακή κρίση.

Η σημερινή θεραπεία βασίζεται στην εφ' όρου ζωής χορήγηση ορμονών. Το πρόβλημα είναι ότι μια σταθερή φαρμακευτική δόση δεν μπορεί πάντα να αναπαράγει τις φυσιολογικές μεταβολές των αναγκών του οργανισμού κατά τη διάρκεια της ημέρας ή σε περιόδους έντονου στρες.

Η ιδέα των ερευνητών είναι διαφορετική: να δημιουργήσουν ζωντανά κύτταρα υπόφυσης που θα μπορούν να αντιλαμβάνονται τις ανάγκες του οργανισμού και να προσαρμόζουν αναλόγως την παραγωγή ορμονών.

Τα αποτελέσματα σε ποντίκια και πίθηκο

Πριν προχωρήσουν στο πρωτεύον, οι επιστήμονες δοκίμασαν τη μέθοδο σε ποντίκια με ανεπάρκεια της υπόφυσης. Τα μεταμοσχευμένα οργανοειδή παρέμειναν ενεργά για περισσότερο από έξι μήνες, αύξησαν σημαντικά την ACTH στο αίμα και τα ζώα που τα έλαβαν επέζησαν περισσότερο από εκείνα της ομάδας ελέγχου.

Στο πείραμα με τον πίθηκο μεταμοσχεύθηκαν 1.440 οργανοειδή στον υποδόριο ιστό της πλάτης. Η ορμονική υποκατάσταση με υδροκορτιζόνη διακόπηκε έξι ημέρες αργότερα, ενώ στη συνέχεια καταγράφηκε αύξηση τόσο της ACTH όσο και της κορτιζόλης.

Η μέση βασική συγκέντρωση ACTH αυξήθηκε από 1,5 pg/ml πριν από τη μεταμόσχευση σε 6,33 pg/ml μετά, ενώ για τις πρώτες έξι εβδομάδες υπήρχαν ενδείξεις ενεργής λειτουργίας του μοσχεύματος.

Τρεις μήνες αργότερα, ιστολογική εξέταση έδειξε ότι ανθρώπινα κύτταρα παρέμεναν στο σημείο της μεταμόσχευσης και εξακολουθούσαν να εκφράζουν ACTH. Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης αγγειακές συνδέσεις με το μόσχευμα.

Η έρευνα συνδέεται με την ευρύτερη προσπάθεια δημιουργίας λειτουργικών ιστών και οργανοειδών από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα, τα οποία χρησιμοποιούνται τόσο για τη μελέτη ασθενειών όσο και ως πιθανή βάση μελλοντικών μεταμοσχεύσεων.

Πολύ νωρίς ακόμη για εφαρμογή σε ανθρώπους

Παρά το αποτέλεσμα, οι ίδιοι οι ερευνητές τονίζουν ότι πρόκειται για προκλινική απόδειξη αρχής και όχι για θεραπεία έτοιμη για ανθρώπους.

Το πείραμα σε πρωτεύον πραγματοποιήθηκε σε μόλις έναν πίθηκο, ενώ η λειτουργία του μοσχεύματος καταγράφηκε για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Η ανοσολογική απόρριψη παρέμεινε επίσης σημαντικό πρόβλημα, παρά τη χορήγηση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων.

Οι ιστολογικές εξετάσεις έδειξαν διήθηση του μοσχεύματος από κύτταρα του ανοσοποιητικού, στοιχείο που πιθανότατα συνέβαλε στη σταδιακή μείωση της λειτουργίας του.

Οι επιστήμονες θα πρέπει τώρα να βελτιώσουν τη μέθοδο μεταμόσχευσης, να καθορίσουν την κατάλληλη ποσότητα κυττάρων, να περιορίσουν την ανοσολογική απόρριψη και να συγκεντρώσουν περισσότερα δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σε μεγάλα ζωικά μοντέλα πριν εξεταστούν κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους.

Οι συγγραφείς χαρακτηρίζουν τη μελέτη ως την πρώτη που καταγράφει λειτουργική βελτίωση της παραγωγής ACTH μετά από μεταμόσχευση ανθρώπινων κυττάρων υπόφυσης σε μη ανθρώπινο πρωτεύον.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Stem Cell Research & Therapy.

Πηγή: skai.gr
0 0 Bookmark

Απόρρητο