«Έζησα μια σκοτεινή ζωή. Λέω σκοτεινά πράγματα». Ο Μάικ Τάισον (Mike Tyson) δεν αναζητεί πιο ήπιες λέξεις για να περιγράψει το παρελθόν του. Στα 60 του, ο άλλοτε νεότερος πρωταθλητής βαρέων βαρών στην ιστορία της πυγμαχίας επιστρέφει στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του μέσα από το «Tyson», το νέο ντοκιμαντέρ τεσσάρων επεισοδίων του Netflix.
Μπροστά στην κάμερα κλαίει, σκουπίζει τα δάκρυά του με μια πετσέτα και δυσφορεί με την ίδια του τη συγκίνηση. Μιλώντας στο «The Athletic», ωστόσο, εμφανίζεται πιο αποστασιοποιημένος και κυνικός όταν εξηγεί γιατί δέχθηκε να αφηγηθεί ξανά την ιστορία του. «Είμαι πάντα πρόθυμος να βγάλω λίγα χρήματα, οπότε, αν θέλουν μια ιστορία, τους τη δίνω», λέει. «Ο κόσμος θα πιστεύει έτσι κι αλλιώς ό,τι θέλει για σένα».
Η διαδρομή του περιλαμβάνει την παιδική φτώχεια, τη βία, την εκτόξευση στην κορυφή και τις αμοιβές εκατομμυρίων. Περιλαμβάνει, όμως, και τις εξαρτήσεις, τις καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία, την καταδίκη για βιασμό και τον θάνατο της 4χρονης κόρης του σε δυστύχημα το 2009.
Η καταδίκη και η συζήτηση που θέλει να τελειώσει
Μία από τις στιγμές κατά τις οποίες ο Τάισον δυσκολεύεται εμφανώς στο ντοκιμαντέρ είναι όταν ο σκηνοθέτης, Φλόιντ Ρας, τον ρωτά για την υπόθεση της Ντεζιρέ Ουάσινγκτον, της 18χρονης που γνώρισε το 1991, σε πρόβα για τα καλλιστεία Miss Black America.
Ο Τάισον καταδικάστηκε για τον βιασμό της σε έξι χρόνια φυλάκισης και αποφυλακίστηκε, αφού εξέτισε τρία. Στο ντοκιμαντέρ εξακολουθεί να αρνείται ότι τη βίασε, υποστηρίζοντας ότι η επαφή ήταν συναινετική. «Είναι μια πολύ άσχημη περίοδος της ζωής μου και δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτήν», λέει στον σκηνοθέτη, δείχνοντας την επιθυμία του να τελειώσει η συζήτηση.
Το δάγκωμα στον Χόλιφιλντ και η άρνηση της μεταμέλειας
Εξίσου άβολα αντιδρά βλέποντας ξανά πλάνα από τον αγώνα του με τον Εβάντερ Χόλιφιλντ το 1997, όταν του δάγκωσε και του έκοψε μέρος του αυτιού. «Είναι δικό μου λάθος. Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν άλλον. Είμαι ένα κακομαθημένο παιδί, ειδικά στην πυγμαχία», παραδέχεται στο ντοκιμαντέρ. Όσο για το αν έχει μετανιώσει, ο ίδιος απαντά: «Θα ήθελα να το μετανιώνω, αλλά τότε δεν θα είχα τη ζωή που έχω σήμερα. Πρέπει να αποδεχθώ ότι με οδήγησε στην υπέροχη ζωή που έχω», υποστηρίζει.
Λέει ότι πλέον είναι διαφορετικός άνθρωπος, αλλά αναγνωρίζει πως εξακολουθεί να κουβαλά ένα κενό: «Έχω μέσα μου μια από αυτές τις βαθιές, σκοτεινές τρύπες που δύσκολα γεμίζουν. Έτσι ένιωθα όλη μου τη ζωή. Ποτέ δεν είμαι αρκετός. Πρέπει να γίνω κάτι περισσότερο».
«Ήθελα ο κόσμος να με φοβάται»
Η ανασφάλεια διατρέχει την αφήγησή του. Από το παιδί που δεχόταν εκφοβισμό για τα βρόμικα ρούχα του μέχρι τον διάσημο πυγμάχο που επιδίωκε να τρομάζει τους αντιπάλους του, ο Τάισον συνδέει την επιθετικότητά του με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση.
«Ήθελα να είμαι ο νεαρός πρωταθλητής, ο πρώτος, ο νταής. Ήθελα ο κόσμος να με φοβάται. Ήμουν τόσο ανασφαλής. Είχα ανάγκη να με φοβούνται», λέει. Ακόμη και σήμερα, θεωρεί τον φόβο της αποτυχίας βασικό κίνητρό του. Τον περιγράφει ως «υπερδύναμη», επειδή τον ωθεί να προσπαθεί να γίνει καλύτερος. Ο Τάισον δηλώνει περήφανος που, όπως λέει, έχει συμπληρώσει δέκα χρόνια χωρίς κοκαΐνη και αλκοόλ. «Έκανα κατάχρηση και αυτός ήταν ο λάθος τρόπος. Δεν βοηθάς τον εαυτό σου έτσι», αναφέρει.
Η οικογένεια και το ενδεχόμενο επιστροφής στο ρινγκ
Σήμερα περιγράφει τον εαυτό του ως αφοσιωμένο στον ρόλο του πατέρα και ανυπομονεί να γίνει παππούς. Η σκέψη της επιστροφής στην πυγμαχία, ωστόσο, δεν έχει φύγει. Μετά τον αγώνα του με τον Τζέικ Πολ το 2024, στον οποίο ηττήθηκε με ομόφωνη απόφαση, το σώμα του τον έκανε να αναρωτηθεί γιατί το είχε επιχειρήσει. Παρ’ όλα αυτά, δηλώνει ότι θα το ξανάκανε, εφόσον συμφωνούσαν η σύζυγος και τα παιδιά του. «Εγωισμός. Τίποτα άλλο από εγωισμό. Αλλά θα χρησιμοποιούσα ως δικαιολογία τα χρήματα, γιατί αυτό το καταλαβαίνουν όλοι», λέει. «Θέλω απλώς να είμαι ο καλύτερος. Έχω εμμονή με αυτό».
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
