Του Scott Solomon, βιολόγου και καθηγητή στο Rice University
Όταν οι αστροναύτες του NASA, Νιλ Άρμστρονγκ (Neil Armstrong) και Μπαζ Άλντριν (Buzz Aldrin), πάτησαν στη Σελήνη το 1969 κατά την αποστολή Apollo 11 Moon Landing, άλλαξαν την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας.
Η γεωπολιτική νίκη των Ηνωμένων Πολιτειών ως η πρώτη χώρα που έφτασε στη Σελήνη ακολουθήθηκε από τεχνολογικές εξελίξεις και από την ενίσχυση του περιβαλλοντικού κινήματος, που εν μέρει εμπνεύστηκε από τις φωτογραφίες της Γης από το διάστημα. Όσο σημαντικές κι αν ήταν αυτές οι εξελίξεις για το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, το "Artemis program" της NASA θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη πιο καθοριστικό.
Το Artemis, το οποίο περιλαμβάνει και την τρέχουσα αποστολή σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ξεκίνησε κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ (Donald Trump) με στόχο την επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη. Παρότι τα αρχικά σχέδια διατηρήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τη διοίκηση του Τζο Μπάιντεν (Joe Biden), το πρόγραμμα έλαβε πρόσφατα σημαντική ώθηση. Σε εκδήλωση με τίτλο "Ignition" στις 24 Μαρτίου, ο διοικητής της NASA, Τζάρεντ Άισακμαν (Jared Isaacman) ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να δημιουργήσουν μια βάση στη Σελήνη έως τη δεκαετία του 2030.
Ένας βασικός στόχος της βάσης είναι η ανάπτυξη τεχνολογιών που θα επιτρέπουν μια μόνιμη παρουσία στο διάστημα με μικρότερη εξάρτηση από ανεφοδιασμό από τη Γη. Αυτό περιλαμβάνει τη χρήση σεληνιακού εδάφους για κατασκευές και παγωμένου νερού για πόση και καλλιέργεια τροφίμων. Το νερό μπορεί επίσης να διασπαστεί σε υδρογόνο και οξυγόνο για αναπνοή και καύσιμα πυραύλων. Όλα αυτά είναι κρίσιμα για τον απώτερο στόχο του Artemis: την εγκαθίδρυση ανθρώπινης παρουσίας στον Άρη.
Οι επιπτώσεις αυτών των σχεδίων θα είναι μακροχρόνιες. Ως εξελικτικός βιολόγος, μπορώ να δω παραλληλισμούς ανάμεσα στη δημιουργία μόνιμων ανθρώπινων πληθυσμών σε άλλα ουράνια σώματα και στις διαδικασίες με τις οποίες είδη φυτών και ζώων εξελίσσονται όταν απομονώνονται, όπως στα νησιά Γκαλαμπάγκος. Εκεί, οι διάσημοι σπίνοι εξελίχθηκαν σε 18 διαφορετικά είδη από έναν κοινό πρόγονο.
Τα περιβάλλοντα της Σελήνης και του Άρη είναι εντελώς ξένα για την ανθρώπινη εξέλιξη. Οι μελλοντικές γενιές που θα ζουν εκεί θα προσαρμοστούν και θα αλλάξουν. Η παραμονή στο διάστημα επηρεάζει ήδη το ανθρώπινο σώμα: αποδυναμώνει μύες και οστά, μεταβάλλει τα σωματικά υγρά και μπορεί να επηρεάσει την όραση.
Κατά τη διάρκεια της αποστολής του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (International Space Station), ο αστροναύτης Σκοτ Κέλι (Scott Kelly) παρουσίασε αλλαγές στο σώμα του, όπως επιγενετικές τροποποιήσεις και μεταβολές στα χρωμοσώματα, πιθανώς λόγω ακτινοβολίας. Αν τέτοιες αλλαγές επηρεάσουν τα αναπαραγωγικά κύτταρα, μπορούν να περάσουν στις επόμενες γενιές.
Η αποστολή Artemis II εκθέτει τους αστροναύτες σε υψηλότερα επίπεδα ακτινοβολίας, καθώς η Σελήνη δεν διαθέτει μαγνητικό πεδίο όπως η Γη. Αντίστοιχες συνθήκες επικρατούν και στον Άρη. Οι άνθρωποι που θα ζουν εκεί και θα αποκτήσουν παιδιά ίσως μεταβιβάσουν μεταλλάξεις που προκαλούνται από την ακτινοβολία. Αν και μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν ενδείξεις αυξημένου κινδύνου για τα παιδιά αστροναυτών, η κατάσταση μπορεί να αλλάξει με τη μακροχρόνια παραμονή στο διάστημα.
Επιπλέον, παιδιά που γεννιούνται στη Σελήνη ή στον Άρη ενδέχεται να μην μπορούν να επιστρέψουν στη Γη. Η χαμηλή βαρύτητα μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη των οστών, την καρδιά και το ανοσοποιητικό σύστημα.
Αν δημιουργηθούν μόνιμοι πληθυσμοί εκτός Γης, η φυσική επιλογή και οι μεταλλάξεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σταδιακή διαφοροποίηση από τους ανθρώπους της Γης ίσως ακόμη και στη δημιουργία νέων ανθρώπινων ειδών.
Η αποστολή Artemis II μπορεί να είναι ένα μικρό βήμα προς τη ζωή στο βαθύ διάστημα, αλλά ίσως αποτελέσει το πρώτο βήμα για ένα τεράστιο άλμα για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
