Ξεχάστε τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτή είναι η εκτίμηση που έχει επιλέξει το Πεντάγωνο να δώσει στη δημοσιότητα για το άμεσο κόστος της σύγκρουσης με το Ιράν, ένα ποσό που οι αναλυτές θεωρούν γελοία χαμηλό. Το πραγματικό κόστος αυτού του πολέμου -επιλογής του Τραμπ- είναι πολύ υψηλότερο. Πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο τις παγκόσμιες οικονομικές και ανθρωπιστικές επιπτώσεις, αλλά και το στρατηγικό κόστος, αλλά και προβλημάτων που δεν αντιμετωπίστηκαν και ίσως τώρα είναι πλέον αδύνατη η αντιμετώπισή τους. Ένα παράδειγμα είναι η Βόρεια Κορέα.
Για δεκαετίες, η Βόρεια Κορέα αποτελεί αναμφισβήτητα τη μεγαλύτερη απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους, όπως τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία.
Κάθε φορά που οι ΗΠΑ έστρεφαν τη στρατιωτική τους ισχύ εναντίον αυτών των άλλων στόχων, όπως το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τώρα το Ιράν - η Πιονγκιάνγκ ενίσχυε την πεποίθησή της ότι ο μόνος τρόπος για να αποτρέψει μια αμερικανική επίθεση θα ήταν να έχει τα δικά της πυρηνικά όπλα. Και όχι λίγα, αλλά αρκετά για να κατακλύσουν την πυραυλική άμυνα της Αμερικής.
Θυμάμαι ακόμα να παρακολουθώ τηλεόραση τον Δεκέμβριο του 2002, όταν μεταδίδονταν πλάνα από τις επιχειρήσεις στο Ιράκ, ενώ έπαιζαν ζωντανά πλάνα από την απέλαση πυρηνικών επιθεωρητών του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας από τη Βόρεια Κορέα. Τον επόμενο μήνα, η Πιονγιάνγκ αποχώρησε από τη Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων και δοκίμασε το πρώτο της πυρηνικό όπλο πέντε χρόνια αργότερα.
Οι πυρηνικές δυνατότητες της Πιονγκγιάνγκ
Σήμερα, μετά από άλλα είκοσι χρόνια αποτυχημένων αμερικανικών προσπαθειών «αποπυρηνικοποίησης» της κορεατικής χερσονήσου, ο Κιμ Γιονγκ Ουν διαθέτει ένα εντυπωσιακό οπλοστάσιο. Έχει περίπου 50 ατομικές κεφαλές και αρκετό εμπλουτισμένο ουράνιο για να κατασκευάσει άλλες 50. Η Βόρεια Κορέα παράγει επίσης αρκετό υλικό για να προσθέτει περίπου 20 κεφαλές ετησίως επ' αόριστον. Φαίνεται ότι στοχεύει τουλάχιστον στην ισοτιμία με πυρηνικές δυνάμεις όπως η Γαλλία ή η Βρετανία, οι οποίες έχουν η καθεμία πάνω από 200.
Τα όπλα του Κιμ κυμαίνονται από σχετικά «μικρά» τακτικά πυρηνικά όπλα (ισοδύναμα με την έκρηξη της Χιροσίμα, ας πούμε) που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει στη μάχη εναντίον της Νότιας Κορέας έως τεράστιες θερμοπυρηνικές βόμβες που θα μπορούσαν να καταστρέψουν ολόκληρες αμερικανικές πόλεις. Η Βόρεια Κορέα έχει επίσης αναπτύξει ή δοκιμάζει περίπου 20 συστήματα εκτόξευσης, τα οποία περιλαμβάνουν διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους που μπορούν να φτάσουν στις ΗΠΑ και υποβρύχια που μπορούν να επιπλέουν απαρατήρητα και να εκτοξεύσουν τα πυρά τους ακόμη και μετά από μια προληπτική αμερικανική επίθεση στα επίγεια σιλό εκτόξευσης της Βόρειας Κορέας.
Γνωρίζοντας ότι η Βόρεια Κορέα είναι στρατιωτικά πολύ αδύναμη για να αντιμετωπίσει σε μεγάλο βαθμό μια συμβατική μάχη εναντίον των ΗΠΑ και της Νότιας Κορέας, ο Κιμ έχει σαφώς καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το ατομικό οπλοστάσιο είναι αυτό που χρειάζεται για να αποτρέψει τους εχθρούς του, επιτρέποντάς του να ασκήσει επιρροή στην περιοχή με άλλους τρόπους. Έχει επίσης αλλάξει το δόγμα της Βόρειας Κορέας για να επιτρέψει την πρώτη επιθετική χρήση πυρηνικών όπλων.
Αντιθέτως, το Ιράν δεν διέθετε πυρηνικά όπλα όταν οι ΗΠΑ του επιτέθηκαν, ούτε τον περασμένο Ιούνιο ούτε τον Φεβρουάριο. Ούτε η Τεχεράνη επιδίωκε ενεργά να κατασκευάσει κάποιο, σύμφωνα με εκτιμήσεις των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών.
Αυτά τα αντικρουόμενα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά τις υποθέσεις του Κιμ. Η Βόρεια Κορέα, δεν θα είναι μια Ουκρανία (η οποία τη δεκαετία του 1990 εγκατέλειψε τα πυρηνικά της όπλα σε αντάλλαγμα για εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Ρωσία). Ούτε θα είναι ένα Ιράκ ή Λιβύη, οι οποίες κάποτε είχαν δικτάτορες που εγκατέλειψαν τα πυρηνικά τους προγράμματα και αργότερα πλήρωσαν με τη ζωή τους. Ούτε το καθεστώς του Κιμ θα γίνει... Ιράν. Ό,τι είναι το Στενό του Ορμούζ για την Τεχεράνη, είναι τα πυρηνικά για την Πιονγιάνγκ.
Οι ενέργειες που... ενισχύουν τον Κιμ Γιονγκ Ουν
Ο Κιμ Γιονγκ Ουν έχει πολλούς λόγους να είναι ευχαριστημένος.
Πρώτα απ' όλα, το Πεντάγωνο αναγκάστηκε να μετακινήσει στρατεύματα και πυρομαχικά από τη Νότια Κορέα και άλλα μέρη της Ασίας στο ιρανικό μέτωπο. Αυτά τα πυρομαχικά περιλάμβαναν πολύτιμα συστήματα αναχαίτισης πυραυλικής άμυνας, όπως τα συστήματα THAAD, τα οποία τώρα είναι περίπου μισοεξαντλημένα. Ακόμα κι αν ο πόλεμος στο Ιράν τελειώσει φέτος και η Αμερική ανασυνταχθεί, οι ΗΠΑ είναι απίθανο να αφιερώσουν τόσους πόρους για την υπεράσπιση των συμμάχων τους στην Ανατολική Ασία, προκειμένου να καλύψουν τις υποσχέσεις-δεσμεύσεις τους.
Τόσο ο Κιμ, όσο και ο Σι Τζινπίνγκ, αλλά και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν βλέπουν το τέλμα του Ιράν ως επιβεβαίωση ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε παρακμή ως υπερδύναμη και ηγεμόνας, αφήνοντας ένα κενό εξουσίας στο οποίο η Ρωσία, η Κίνα, ακόμη και η Βόρεια Κορέα, μπορούν να επεκταθούν. Ο Κιμ, ο Σι και ο Πούτιν έχουν τα δικά τους προβλήματα και κοιτάζουν ο ένας τον άλλον με επιφύλαξη. Προς το παρόν, όμως, έχουν αποφασίσει ότι μπορούν να είναι ισχυρότεροι, μένοντας ενωμένοι ενάντια στις ΗΠΑ.
Μετά τη σύνοδο κορυφής με τον Τραμπ το 2018 και το 2019, ο Κιμ τερμάτισε την απομόνωση της χώρας του και καλλιέργησε ένα επίπεδο συνεννόησης με τη Ρωσία και την Κίνα. Υπέγραψε ένα σύμφωνο αμοιβαίας άμυνας με τη Ρωσία το 2024 και έστειλε Βορειοκορεάτες στρατιώτες να πολεμήσουν εναντίον των Ουκρανών (αποκτώντας εμπειρία στον σύγχρονο πόλεμο με μη επανδρωμένα αεροσκάφη ως υποπροϊόν). Η Μόσχα έχει ανταποδώσει με εμπόριο και τεχνολογική τεχνογνωσία για όλα αυτά τα έξυπνα όπλα, συμπεριλαμβανομένων των ICBM.
Η Κίνα έχει επίσης ενισχύσει το εμπόριό της με τη Βόρεια Κορέα. Τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία, ως μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών με δικαίωμα βέτο, έχουν αρχίσει να προστατεύουν τη Βόρεια Κορέα από την επιβολή κυρώσεων του ΟΗΕ. Στο παρελθόν, είχαν συνεργαστεί με τις ΗΠΑ στην προσπάθεια αποπυρηνικοποίησης της κορεατικής χερσονήσου. Τώρα αποδέχονται την Πιονγιάνγκ ως μέλος της ατομικής λέσχης.
Και οι τρεις ηγέτες δεν μπορούν επίσης να μην παρατηρήσουν τον θανατηφόρα αποτελεσματικό και σχεδόν αδιάφορο τρόπο με τον οποίο οι ΗΠΑ «αποκεφαλίζουν» ξένα καθεστώτα, πρώτα με την απαγωγή του δικτάτορα της Βενεζουέλας και στη συνέχεια δολοφονώντας τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν και πολλούς διοικητές.
Ο Κιμ έχει εμμονή με τέτοια σενάρια εδώ και χρόνια. Οι Ρώσοι έχουν εδώ και καιρό στη διάθεσή τους συστήματα που θα μπορούσαν να εξαπολύσουν αντίποινα εναντίον των ΗΠΑ ακόμη και μετά την απομάκρυνση της ηγεσίας της Μόσχας. Ο Κιμ έχει φτιάξει ένα παρόμοιο σύστημα.
Ο άστοχος αμερικανικός πόλεμος εναντίον του Ιράν φαίνεται, επομένως, να έχει επιδεινώσει το πρόβλημα της Βόρειας Κορέας. Ένας δικτάτορας που ήδη ένιωθε ισχυρότερος από ό,τι ήταν κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ, τώρα ασκεί μεγαλύτερη διπλωματική επιρροή και στρατιωτική ισχύ, ακόμη και αν έχει λόγους να είναι ακόμη πιο παρανοϊκός για τη δυνητικά θανατηφόρα απρόβλεπτη ικανότητα του ομολόγου του στον Λευκό Οίκο. Ο Κιμ Γιονγκ Ουν είναι πιο επικίνδυνος από ποτέ. Και οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να μην μπορούν να κάνουν τίποτα γι' αυτό.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
