Του Νικόλα Μπάρδη
Η Σύμη είναι ένα μικρό και άκρως γραφικό νησί στο σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων, που απέχει περίπου 12 μίλια βορειοδυτικά της Ρόδου. Ξεχωρίζει για το αρχιτεκτονικό της ύφος, με τα πολύχρωμα νεοκλασικά, τη δαντελωτή ακτογραμμή της, τους σπουδαίους αρχαιολογικούς χώρους και φυσικά για τον θαυματουργό Πανορμίτη, που συγκεντρώνει πλήθος πιστών από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με την μυθολογία, στη Σύμη γεννήθηκαν οι τρεις Χάριτες. Το όνομά της προέρχεται από τη Νύμφη Σύμη, που κατά τον μύθο ζευγάρωσε με τον Ποσειδώνα, θεό της θάλασσας. Καρπός του έρωτά τους υπήρξε ο Χθόνιος, που έγινε βασιλιάς των πρώτων κατοίκων του νησιού. Μια άλλη εκδοχή υποστηρίζει πως η Σύμη ήταν κόρη του Ιαλυσού και της Δωρίδας, και ήταν η επώνυμη ηρωίδα του νησιού.
Καθώς το καράβι πλησιάζει στο λιμάνι του νησιού, τον Γιαλό, ο επισκέπτης μαγεύεται από τον παραδοσιακό και διατηρητέο οικισμό, που είναι χτισμένος αμφιθεατρικά και μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από κάποια ζωγραφιά. Τα χρωματιστά σπίτια με τα μικρά μπαλκόνια, τα ασβεστωμένα σκαλιά και τα φιδίσια καλντερίμια, οι εκκλησιές, οι ανθισμένες μπουκαμβίλιες και οι βάρκες στο λιμάνι δημιουργούν ένα αυθεντικό ελληνικό σκηνικό, χωρίς καμία παραφωνία. Τόσο οι αναπαλαιώσεις, όσο και οι νέες οικοδομές πάνω στο νησί χτίζονται με συγκεκριμένες και πολύ αυστηρές προδιαγραφές, για να μην αλλοιωθεί η εικόνα και η ταυτότητα του νησιού.
Τα περισσότερα από τα αρχοντικά που βλέπουμε σήμερα χτίστηκαν από τα μέσα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Οι Συμιακοί ήταν ανέκαθεν καραβοκύρηδες και σφουγγαράδες, και πολλοί από αυτούς πήγαν για δουλειά στην Μασσαλία της Γαλλίας, αναζητώντας μία καλύτερη τύχη. Μόλις απέκτησαν λεφτά, γύρισαν πίσω στο αγαπημένο τους νησί, και φανερά επηρεασμένοι από την νεοκλασική αρχιτεκτονική που κυριαρχούσε τότε στην Ευρώπη, αποφάσισαν να χτίσουν τα σπίτια τους με παρόμοιο τρόπο. Η κοινή αρχιτεκτονική γραμμή, τα ζωηρά χρώματα και το βαθύ μπλε της θάλασσας καθιστούν τη Σύμη μοναδική, ενώ η εικόνα της έχει ταξιδέψει στα πέρατα της οικουμένης, μέσα από τις διαφημιστικές καμπάνιες του ΕΟΤ.
Μάλιστα, δεν είναι λίγοι οι επισκέπτες, που αποφάσισαν να μείνουν μόνιμα εκεί, αφότου πήγαν για διακοπές. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή στο νησί μένουν περίπου 3.000 κάτοικοι, το 5% των οποίων είναι από το εξωτερικό και κυρίως την Αγγλία. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο για τη Σύμη, είναι πως ολόκληρο το νησί έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος, όπως και τα νησάκια που την περιβάλλουν, καθώς μετρά περισσότερα από 159 σημεία ενδιαφέροντος (χώρους και μνημεία) από την προϊστορική εποχή έως τα νεότερα χρόνια! Είναι αρκετά ορεινό νησί, με υψηλότερη κορυφή τη Βίγλα στα 550 μέτρα, ενώ κατά μήκος της ακτογραμμής της σχηματίζονται πολλοί κόλποι, όρμοι με γαλαζοπράσινα νερά και μικρά λιμανάκια, γεγονός που την καθιστά κορυφαία για θαλασσινές εξορμήσεις.
Αν βρεθείτε στο νησί, σίγουρα θα δοκιμάσετε το ξακουστό συμιακό γαριδάκι, που είναι αρκετά μικρό (περίπου 7 εκατοστά), έχει ζωηρό πορτοκαλί – κόκκινο χρώμα, μακρύ ρύγχος, τηγανίζεται και τρώγεται ολόκληρο μαζί με το κέλυφος, και είναι ότι πιο νόστιμο έχετε δοκιμάσει σε γαρίδα. Εκεί θα βρείτε και τα ακούμια, που είναι παραδοσιακό γλυκό της Σύμης. Προσιδιάζουν αρκετά με τους λουκουμάδες, όμως κατά την παρασκευή τους, εκτός από τα βασικά υλικά των λουκουμάδων, αλεύρι, μαγιά, ζάχαρη, αλάτι και νερό, χρησιμοποιείται και βρασμένο ρύζι, το οποίο αρωματίζεται με πορτοκάλι και ούζο. Είθισται να τα μοιράζουν στα εξωκλήσια, στις μεγάλες γιορτές της ορθοδοξίας.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
