Και μόνο που τίθεται το ερώτημα, προκαλεί προβληματισμούς για εκείνον που το θέτει. Καθώς δεν είναι δυνατόν ακόμη να απασχολεί έστω και έναν, η θεωρία περί ύπαρξης λυκανθρώπων, που, όπως ορίζει ο σχετικός μύθος μετατρέπονται την νύχτα του ολόγιομου φεγγαριού!
Ποιοι πιστεύουν σε ανάλογες ιστορίες, ποιοι τρέφονται από μύθους, που ξεπερνούν ακόμη και την πιο αχαλίνωτη φαντασία; Μέχρι που φτάνει η υπόθεση του ανεξήγητου και υπεισέρχεται πλέον στην αρρωστημένη αντίληψη; Και από εκεί στον ιδεολογικό πειθαναγκασμό και ακόμη και στην ψυχολογική βία;
Πως μπορεί ένας σύγχρονος άνθρωπος να στήνεται σε μια ουρά δεκάδων μέτρων από τις 5 το πρωί για να προλάβει να αλλάξει την αστυνομική του ταυτότητα έτσι ώστε με βάση τη θεωρία του, δεν θα μπορούν να τον παρακολουθούν και για αρκετούς δεν θα έχει εισβάλει εντός της οικίας τους, το παγκόσμιο σύστημα και φυσικά ο εχθρός του Θεού.
Ο σεβασμός απέναντι στην πίστη είναι ανθρώπινο στοιχείο και δείγμα υψηλού πολιτισμού. Η ανθρωπότητα δεν δύναται να γυρίσει στην εποχή των δήθεν μαγισσών ούτε στις μαζικές δολοφονίες των γελωτοποιών που βαφτίζονταν δαίμονες και τους κρεμούσαν. Δεν δύναται η σύγχρονη ανθρωπότητα να αλληθωρίζει σε άκυρες επιστημονικά και πραγματικά αντιλήψεις που μετατρέπουν τους πολίτες σε κατευθυνόμενες μάζες με εξωπραγματικές συνομωσίες.
Το «κακό» στην σύγχρονη θεολογία και χριστιανική πίστη, δεν αποτελεί σχέδιο απολύτως οργανωμένο. Αλλά είναι η διαρκής προσωπική μάχη με την ηθική και την πίστη. Είναι ο προσωπικός γολγοθάς και η επικράτηση των υψηλότερων μορφών του ανθρώπου, που έτσι αγγίζουν και έρχονται πλησίον του Θεού.
Η άρνηση της αστυνομικής ταυτότητας δεν είναι επαναστατική θεολογική πράξη. Δεν αντιγράφουμε τους πρώτους χριστιανούς. Ούτε η μίμηση αποτελεί ηρωισμό. Γιατί τα «στρατεύματα του κακού», δεν είναι σε κάποιο τσιπάκι ενταγμένα αλλά στις προσωπικές επιλογές. Ο ιδεολογικός πειθαναγκασμός οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στις ακραίες μηδενιστικές αντιλήψεις που αγγίζουν τα όρια του ρατσισμού και του μίσους. Η εκμετάλλευση της πίστης είναι το πρώτο στάδιο του λαϊκισμού και έτσι ανοίγει ο δρόμος για τον σκοταδισμό.
Μόνον η γνώση απελευθερώνει που προϋποθέτει ενημέρωση συνεχή και συγκεκριμένη. Η κοινωνία δεν θα πισωγυρίσει σε αντιλήψεις που προκάλεσαν πολέμους εμφύλιους και μη. Γιατί η νέα γενιά απλώς έχει ξεπεράσει τους όποιους σκοταδισμούς. «Δεν μας νοιάζει τι λέει ο κόσμος», είναι η μεγαλύτερη κοινωνική επανάσταση που πέταξε στα σκουπίδια την ιδεολογική αντίληψη της συγκράτησης των ονείρων αφού η γειτονιά και ο «κόσμος» είχε μεγαλύτερη αξία από τις προσωπικές ανάγκες και επιθυμίες.
Και αυτό είναι μια μεγάλη αλλαγή και μήνυμα και σε εκείνους που επιδιώκουν να μετατρέψουν τα παιδιά τους σε θρησκόληπτους γενίτσαρους. Η άρνηση για τις ταυτότητες απλώς αποτελεί ένα ακόμη βήμα πριν το οριστικό τέλος των φραγμών. Σαν τους μύθους για τους λυκάνθρωπους.
Των όποιων φραγμών…
