Κανείς δεν δύναται να αμφισβητήσει το αποτέλεμα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Ακόμη και οι πιο «κομματικοί» αντιλαμβάνονται πως εκλογές δεν κερδίζονται, πλέον, μόνο με συνθήματα. Ουδείς, επίσης, μπορεί να αμφισβητήσει για τις επιτυχημένες επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι του κ. Χαρδαλιά.
Αυτό είναι το πολιτικό δεδομένο. Η αλήθεια των αριθμών που συνδυάζεται και με το πολιτικό μήνυμα. Ένα μήνυμα, όμως, που ξεπερνάει κατά πολύ τα στενά όρια των κομματικών ορίων και αποστέλλεται απευθείας στην κεντρική διοίκηση της χώρας αλλά ταυτοχρόνως και στους εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης: περιφερειάρχες και δημάρχους: αλλαγή του κράτους. Σε δομές, σε πρακτικές, σε διοίκηση, σε κουλτούρα. Και εδώ δεν χωρούν κομματικές ερμηνείες. Μπορεί κάποιος να διαφωνεί με τον τρόπο διοικήσεως αλλά δεν μπορεί στο 2023 να διαφωνεί για τις ριζικές αλλαγές. Η αντίληψη των γραφειοκρατικών μηχανισμών, η ατιμώρητη παράβαση των νόμων, η προσέλκυση κεφαλαίων, ο εκσυχρονισμός των περιφερειών σε μικρά λειτουργικά «κράτη», δεν είναι πλέον ανάγκη, είναι υποχρέωση.
Η χώρα εμφανίζει βήματα προόδου. Από τη φτωχοποίηση των μνημονίων έχουμε εισέλθει στην προσέλκυση επενδύσεων. Από την νοοτροπία του ωχαδερφισμού, στην ανάγκη της σύγχρονης εργασίας και από την κουλτούρα του πελατειακού κράτους, στην υποχρέωση των ριζοσπαστικών αλλαγών των δομών. Κανείς βουλευτης δεν πείθει, πλέον, ως σύγχρονος «Μαυρογιαλούρος». Ούτε ο περιφερειάρχης πείθει αν δεν κάνει έργα, ούτε ο δήμαρχος φτάνει αν παραμένει στο στολισμό των δρόμων, Χριστούγεννα και Πάσχα. Ούτε αν είναι δεξιός, αριστερός, ΚΚΕ, όμορφος ή άσχημος, αν δεν είναι δίπλα στον πολίτη, στη γειτονιά. Αν δεν μειώνει την ανεργία στον τόπο του, με τις ευέλικτες δημοτικές επιχειρήσεις, αν δεν προσελκύει επενδυτές, αν δεν αλλάζει το ξεπερασμένο μοντέλο του τουρισμού.
Και, πλέον, δεν ισχύει το δίλημμα «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε». Γιατί και βουλιάξαμε και καήκαμε. Ο μόνος δρόμος είναι η δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους. Δημιουργικού, αποτελεσματικού, με φθηνές υπηρεσίες, με φροντίδα στη δημόσια υγεία και παιδεία με οραματιστές δημάρχους. Όποιος συνεχίζει να επιμένει κλεισμένος στων «μανιφέστων τις κλεισούρες», βρίσκει, πια, απέναντι του, τον ίδιον τον πολίτη. Όπως απεδείχθη και στις εθνικές εκλογές και στις αυτοδιοικητικές.
Το μήνυμα εστάλη…
