Η κατάθεση της υποψηφιότητας της Έφης Αχτσιόγλου για τη θέση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί καινοτομία για τα ειωθότα της αριστεράς. Ως είθισται η ηγεσία στο συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, κρίνεται στα συνέδρια που κατατίθενται και οι υποψηφιότητες. Ομοίως και του Ευκλείδη Τσακαλώτου.
Η Έφη Αχτσιόγλου, όπως λένε στην Κουμουνδούρου, αποτελεί το αδιαφιλονίκητο φαβορί. Μένοντας αλώβητη από τη εσωτερική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ, διατηρώντας αποστάσεις από την αριστερή τάση στην οποία γαλουχήθηκε, χάραξε τη δική της πολιτική και κομματική διαδρομή.
Πολλοί λένε πως αποτελεί το χαρτί του Αλέξη Τσίπρα που «μέριασε» για να αφήσει το κόμμα στη νέα γενιά. Και η Έφη Αχτσιόγλου είναι ένα από τα πρόσωπα της νέας γενιάς. Εφόσον εκλεγεί η δύσκολη, προσώρας, διαδρομή της, γίνεται ακόμη δυσκολότερη καθώς έχει να συνενώσει όλες αυτές τις τάσεις, απόψεις και ιδεολογικές συμπεριφορές που κατά πολλούς προκάλεσαν την πρόσφατη συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ.
Και, όμως, φαίνεται πως πολλοί εξ αυτών, που στήριξαν στα πρώτα του βήματα τον πρώην πρόεδρο του κόμματος, όπως ο Νικος Βουτσης, ο Νίκος Φιλης, ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Γιάννης Δραγασάκης, υποστηρίζουν την υποψηφιότητα της. Πολλοί λένε πως θα επιδιώξουν να βρεθούν πλησίον της νέας προέδρου, προκειμένου να την υποστηρίξουν στα βήματα της αλλά και με ένα τρόπο να την ελέγξουν. Το δεύτερο, όμως, θα ήταν καταστροφικό και ενδεχομένως αυτοκτονικό και για εκείνους που θα θελήσουν να το κάνουν πράξη. Διότι πάντα ισχύει η βασική αρχή της πολιτικής: στην παγίδα που στήνεις, πέφτεις πρώτος μέσα.
Είναι γεγονός πως η Έφη Αχτσιόγλου είναι το απόλυτο φαβορί. Για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Τόσο επικοινωνιακά όσο και αξιοκρατικά. Δεν είναι η ώρα να αναλυθούν οι λόγοι. Εξάλλου εκ του αποτελέσματος κρίνονται όλα. Διαθέτει καθώς φαίνεται μια άλλη αντίληψη για το νέο ΣΥΡΙΖΑ. «Δημιουργική αντιπολίτευση σήμερα, κυβέρνηση αύριο». Η επιλογή του χώρου της ανακοίνωσης της υποψηφιότητας στον προαύλιο χώρο του Ωδείου Αθηνών, στη Ρηγίλλης, δηλαδή, μόνον τυχαία δεν χαρακτηρίζεται. Έχει σημασία δηλαδή και ο χώρος; Προφανώς και η εικόνα στη σύγχρονη πολιτική έχει σημασία. Όπως και ο τρόπος παρουσίασης που δεν θυμίζει σε τίποτα του παρελθόντος.
Πολλοί διερωτώνται αν η Έφη Αχτσιόγλου θα στρέψει το πολιτικό καράβι του ΣΥΡΙΖΑ προς τα ευρωπαϊκά νερά. Αν «η δημιουργική αντιπολίτευση» που εξαγγέλει, συνδυάζεται και με «δημιουργικές προτάσεις» και όχι αποκλειστική εμμονή στην αντί-πρόταση. Το δεύτερο αποδείχτηκε ολέθριο για να μην πως «οκνηρό». Το πρώτο θέλει δουλειά, στόχους και σοβαρούς συνεργάτες. Τους έχει, με τους οποίους συνεργάζεται εδώ και χρόνια. Στελέχη που θητεύουν πλέον στον χώρο του επιχειρείν και της ελεύθερης αγοράς.
Άλλοι πάλι αμφισβητούν τις ηγετικές της ικανότητες. Είναι οι ίδιοι, πάνω κάτω που αμφισβητούσαν χρόνια τις ικανότητες του Αλέξη Τσίπρα.
Αξίζει, τέλος να σημειωθεί πως εφόσον εκλεγεί πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, η Έφη Αχτσιόγλου θα είναι και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δηλαδή θα έχει απέναντι της τον πρωθυπουργό, ενδεχομένως τον Νίκο Ανδρουλάκη, τον Δημήτρη Κουτσούμπα.
Οι ηγέτες στα δύσκολα αναδεικνύονται και κρίνονται…
