Η ανθεκτικότητα του Αμερικανού εργαζόμενου είναι μία από τις πιο υποτιμημένες ιστορίες της δεκαετίας του 2020. Από τη γραφειοκρατία μέχρι τους δασμούς στις εισαγωγές, διαδοχικές κυβερνήσεις έχουν υψώσει εμπόδια στην επιτυχία. Κι όμως, οι εργαζόμενοι στις Ηνωμένες Πολιτείες άντεξαν, προσαρμόστηκαν και βρήκαν τρόπους να προοδεύσουν.
Ένα νέο εργαλείο, ο American Abundance Index, το αποτυπώνει ξεκάθαρα. Η πρωτοβουλία του Human Progress, ενός προγράμματος του Cato Institute, δείχνει τη σταθερή αύξηση της αγοραστικής δύναμης του μέσου εργαζόμενου. Η λογική του δείκτη είναι απλή: πόσες ώρες χρειάζεται να δουλέψει κάποιος, σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα ή έτος, για να μπορεί να αγοράσει το «καλάθι αγαθών», δηλαδή το τυπικό σύνολο προϊόντων και υπηρεσιών που χρησιμοποιείται και στον υπολογισμό του πληθωρισμού.
Η λεγόμενη «τιμή σε χρόνο» δείχνει πόσες ώρες εργασίας απαιτούνται για την αγορά αυτού του καλαθιού. Η «αφθονία» δείχνει πόσο από το καλάθι μπορεί να αγοράσει κανείς με μία ώρα δουλειάς. Και το συμπέρασμα του δείκτη είναι ιδιαίτερα θετικό: από τότε που τηρούνται σχετικά στοιχεία, η «αφθονία» για τον μέσο εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα έχει αυξηθεί συνολικά κατά 13,8%.
Η αύξηση συνεχίστηκε και τον τελευταίο χρόνο. Σύμφωνα με τον δείκτη, από τον Δεκέμβριο του 2024 έως τον Δεκέμβριο του 2025, οι τιμές αυξήθηκαν κατά 2,7%, ενώ οι ωριαίοι μισθοί αυξήθηκαν κατά 3,8%. Με απλά λόγια, ο εργαζόμενος χρειάστηκε να δουλέψει περίπου 1% λιγότερο για να αγοράσει το ίδιο καλάθι αγαθών – ή, αλλιώς, μπορούσε να αποκτήσει 1% περισσότερα αγαθά με τον ίδιο χρόνο εργασίας.
Η εξήγηση είναι σαφής: τα εισοδήματα συνέχισαν να αυξάνονται ταχύτερα από τον πληθωρισμό. Όσο οι μισθοί «τρέχουν» πιο γρήγορα από τις τιμές, ο εργαζόμενος βγαίνει κερδισμένος. Και αυτό δεν αφορά μόνο τα λεγόμενα «λευκά κολάρα». Το όφελος για τους παραδοσιακούς εργαζόμενους της χειρωνακτικής εργασίας είναι ακόμη μεγαλύτερο: συνολική αύξηση αγοραστικής δύναμης 18,4% από το 2006.
Βέβαια, τα τελευταία πέντε χρόνια άφησαν πληγές. Η αυτοπροκαλούμενη κρίση της μαζικής εκτύπωσης χρήματος κατά την πανδημία εκτόξευσε τον ετήσιο πληθωρισμό πάνω από το 9% το 2022, πολύ πιο γρήγορα από τις αυξήσεις μισθών. Παρότι ο πληθωρισμός σήμερα έχει σε μεγάλο βαθμό τιθασευτεί, χρειάστηκε χρόνος για να κλείσει ξανά η ψαλίδα μεταξύ μισθών και τιμών, και οι εργαζόμενοι μόλις τώρα αρχίζουν να ανακτούν τις απώλειες εκείνης της περιόδου.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αμερικανοί συνεχίζουν να κατατάσσουν το κόστος ζωής στις κορυφαίες ανησυχίες τους και θεωρούν πως η κυβέρνηση δεν κάνει αρκετά για να το αντιμετωπίσει. Αυτές οι ανησυχίες είναι απολύτως κατανοητές. Οι τιμές εξακολουθούν να αυξάνονται, ενώ οι δασμοί και η αβεβαιότητα πιέζουν τις επιχειρήσεις και έχουν ρίξει την καταναλωτική εμπιστοσύνη στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 12 ετών.
Η ιστορία της αμερικανικής ανάπτυξης ήταν πάντα γεμάτη κύκλους ανόδου και κάμψης, και οι εργαζόμενοι δικαίως απαιτούν από το κράτος να πάψει να τους βάζει εμπόδια. Ωστόσο, τα νέα δεδομένα δείχνουν καθαρά ότι οι Αμερικανοί του 21ου αιώνα έχουν λόγους να νιώθουν ικανοποίηση για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί – και αισιοδοξία για το πόσο μακριά μπορούν ακόμη να φτάσουν.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
