Ο Αραφάτ, πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής και ηγέτης της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, είχε σπουδάσει πολιτικός μηχανικός στο πανεπιστήμιο του Καΐρου. Το 1933, μετά το θάνατο της μητέρας του, πηγαίνει να ζήσει με τον αδερφό του στην Ιερουσαλήμ, ενώ το 1944 γίνεται μέλος της Ένωσης Παλαιστίνιων φοιτητών και το 1950 μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ένωσης Παλαιστίνιων Φοιτητών. Την τετραετία 1952 - 1956 θα διατελέσει πρόεδρος της Ένωσης Παλαιστίνιων Φοιτητών.
Μία από τις ημερομηνίες «σταθμούς» στη ζωή του είναι στις 12/1/1953 που υποβάλει έγγραφη διαμαρτυρία, γραμμένη με αίμα, προς τον αιγύπτιο ηγέτη, στρατηγό Ναγκίμπ, που αναφέρει «Μην ξεχνάς την Παλαιστίνη».
Το 1959 ο Αραφάτ ιδρύει το κίνημα ΦΑΤΑΧ που σημαίνει «Κίνημα Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης» και το 1968 εκλέγεται πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Φάταχ.
Από το 1968 διατέλεσε πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, ΟΑΠ, (Palestine Liberation Organisation, PLO), ενώ από το 1973 Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΑΠ και υπεύθυνος του Πολιτικού Τμήματος, καθώς και Γενικός Διοικητής των Παλαιστινιακών Επαναστατικών Δυνάμεων.
Το Νοέμβριο του 1988 το Εθνικό Παλαιστινιακό Συμβούλιο προβαίνει στην ανακήρυξη ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους, στο Αλγέρι, ενώ στις 12/12/1988 ο Αραφάτ το δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ και αποκηρύσσει την τρομοκρατία.
Στις 2/4/1989 ορίζεται Πρόεδρος του ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους μετά από ομόφωνη απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου της ΟΑΠ, στην Τύνιδα και στις 8/8/1989 εκλέγεται ομόφωνα Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής της οργάνωσης «Φάταχ», στο πλαίσιο των εργασιών του 5ου Συνεδρίου της οργάνωσης αυτής.
Στις 3/2/1992 ο Αραφάτ παντρεύτηκε μυστικά την 28άχρονη γραμματέα του, από την Ιερουσαλήμ, Σούχα Ταουίλ.
Την 1/6/1992 εισάγεται εσπευσμένα σε νοσοκομείο του Αμμάν και υποβάλλεται σε επιτυχή επέμβαση για την αφαίρεση θρόμβου από τον εγκέφαλο, αποτέλεσμα αεροπορικού ατυχήματος που είχε πάνω από τη Σαχάρα, τον Απρίλιο.
Στις 13/9/1993 υπογράφεται στο Λευκό Οίκο, ειρηνευτική συμφωνία με το Ισραήλ, που προβλέπει την αυτοδιοίκηση στη Δυτική Όχθη και τη λωρίδα της Γάζας, ενώ είχε προηγηθεί συμφωνία αμοιβαίας αναγνώρισης Ισραήλ-ΟΑΠ. Ο ίδιος είναι παρών στο Λευκό Οίκο, δεδομένου ότι έχουν επαναληφθεί οι επαφές ΗΠΑ-ΟΑΠ, δεν υπογράφει το κείμενο της συμφωνίας, αλλά ανταλλάσσει χειραψία με την Ισραηλινή αντιπροσωπεία.
Στις 12/10/1993το Κεντρικό Συμβούλιο της ΟΑΠ εγκρίνει τη συμφωνία ειρήνης με το Ισραήλ και τον διορίζει επικεφαλής της πρώτης κυβέρνησης στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη.
Στις 18/5/1994 τα ισραηλινά στρατεύματα αποχωρούν από τη Γάζα και την Ιεριχώ, παραδίδοντας την εξουσία στην Παλαιστινιακή Αρχή.
Την 1/7/1994 επιστρέφει στη Γάζα έπειτα από 27 χρόνια εξορίας. Οι Παλαιστίνιοι του επιφυλάσσουν θερμή υποδοχή. Συγκαλεί την πρώτη σύνοδο της κυβέρνησής του, στην οποία κατέχει επίσης το αξίωμα του υπουργού Εσωτερικών.
Στις 20/1/1996 εκλέγεται πρόεδρος με 88,1% των ψήφων, στις πρώτες παλαιστινιακές εκλογές που διεξάγονται στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. 52 από τα 88 εκλεγμένα μέλη του Εκτελεστικού Συμβουλίου ανήκουν στην Φάταχ.
Στις 15/1/1997 συνάπτει με τον ισραηλινό πρωθυπουργό συμφωνία, η οποία προβλέπει την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τα 4/5 της πόλης της Χεβρώναςστη Δυτική Οχθη.
Στις 24/10/1998 υπογράφει στο Ουέι Πλαντέισον των ΗΠΑ, συμφωνία η οποία προβλέπει την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από το 13% της Δυτικής Οχθης, με αντάλλαγμα την επιβολή μέτρων ασφαλείας από τους Παλαιστινίους για την αντιμετώπιση των ακραίων στοιχείων. Η συμφωνία προβλέπει, επίσης, την απελευθέρωση εκατοντάδων παλαιστινίων κρατουμένων από τις ισραηλινές φυλακές και την έναρξη των διαδικασιών για την τροποποίηση της παλαιστινιακής Χάρτας και την απάλειψη των άρθρων που ζητούν την καταστροφή του κράτους του Ισραήλ.
Στις 13/12/2001 το Ισραήλ διακόπτει κάθε επαφή μαζί του και του απαγορεύει την έξοδο από τη Ραμάλα της Δυτικής Όχθης, όπου βρίσκεται το αρχηγείο του.
Στις 11/9/2003 το υπουργικό συμβούλιο του Ισραήλ αποφασίζει κατ‹αρχήν την εκδίωξή του από τα παλαιστινιακά εδάφη.
Στις 5/10/2003 κηρύσσει τα παλαιστινιακά εδάφη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Στις 29/10/2004 μεταφέρεται με ελικόπτερο από το αρχηγείο του στη Ραμάλα στην Ιορδανία και από εκεί με αεροπλάνο στο Παρίσι, προκειμένου να νοσηλευθεί σε στρατιωτικό νοσοκομείο, ειδικευμένο σε παθήσεις του αίματος.
11/11/2004: Πεθαίνει στο στρατιωτικό νοσοκομείο όπου είχε μεταφερθεί.
14/10/1994: Του απονέμεται το Νόμπελ Ειρήνης από κοινού με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Γιτζάκ Ράμπιν, και τον υπουργό Εξωτερικών Σιμόν Πέρες.
11/10/2001: Κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, με την ευκαιρία του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, του απονέμεται το χρυσό κλειδί της πόλης των Αθηνών.
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.