ΚΑΙΡΟΣ

Τέσσερις τρόποι με τους οποίους ο Τραμπ θα επιχειρήσει να αλλάξει την κοινή γνώμη μετά την ήττα του

Αντιεμβολιαστική ρητορική, μείωση συμφωνιών για δασμούς, μέση οδό στο μεταναστευτικό και μεταρρυθμίσεις στο Medicaid

Ο Ντόναλντ Τραμπ σύνδεσε το όνομά του με τη μεγαλύτερη ήττα των Ρεπουμπλικανών σε ενδιάμεσες εκλογές, βοηθώντας τους Δημοκρατικούς να ανακτήσουν τόσο τη Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και τη Γερουσία. Πώς μπορεί αυτό να επηρεάσει τις πολιτικές του θέσεις κατά το δεύτερο μισό της θητείας του;

Ενίσχυση της αντιεμβολιαστικής ρητορικής

Τα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών είναι πιθανό να περιορίσουν μεγάλο μέρος της ατζέντας της κυβέρνησης Τραμπ, αλλά ο Λευκός Οίκος ετοιμάζεται να ανεβάσει τους τόνους για τα... εμβόλια.

Η επιλογή του Στίβεν Μίλερ ως επικεφαλής του προσωπικού του από τον Τραμπ είναι το πιο δυσοίωνο σημάδι. Σε αντίθεση με την προκάτοχό του, Σούζι Γουάιλς, ο Μίλερ είναι στενός σύμμαχος του υπουργού Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ. Είναι επίσης σφοδρός επικριτής του προγράμματος εμβολιασμών για παιδιά, το οποίο έχει χαρακτηρίσει «ιατρική παρωδία».

Η πλειοψηφία των Δημοκρατικών στη Γερουσία μπορεί να βοηθήσει στη ματαίωση αυτών των φιλοδοξιών, αλλά ο Κένεντι και οι σύμμαχοί του στις υγειονομικές υπηρεσίες της χώρας μπορούν ακόμα να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά.

Η κυβέρνηση θα ενισχύσει την αντιεμβολιαστική ρητορική της, υπονομεύοντας περαιτέρω την εμπιστοσύνη του κοινού στα εμβόλια. Αυτό και μόνο θα ήταν μια παρωδία.

Μείωση συμφωνιών για δασμούς

Ο Τραμπ θα κάνει στροφή προς τους δασμούς, όχι επειδή έχει σταματήσει να πιστεύει σε αυτούς, αλλά επειδή περιορίζεται από ένα Δημοκρατικό Κογκρέσο και του αρέσει να κλείνει συμφωνίες που μπορεί να αποκαλεί νίκες. Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι ο όρος «δασμός» είναι μια από τις αγαπημένες του λέξεις και επιμένει ότι οι συγκεκριμένοι φόροι κάνουν την Αμερική πλουσιότερη. Η αλήθεια είναι ότι οι δασμοί αυξάνουν τις τιμές, τιμωρούν τις αμερικανικές εταιρείες που βασίζονται σε εισαγόμενα προϊόντα και προκαλούν αντίποινα κατά των εξαγωγέων. Το Εργαστήριο Προϋπολογισμού του Γέιλ εκτιμά ότι οι δασμοί θα κοστίσουν στο μέσο νοικοκυριό περισσότερα από 1.000 δολάρια ετησίως.

Ο πρόεδρος επέδειξε ευελιξία πριν από τις εκλογές, θεσπίζοντας εξαιρέσεις για να βοηθήσει ευάλωτους γερουσιαστές του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, όπως ο Κόλινς στο Μέιν. Αυτό δεν λειτούργησε.

Αλλά το παιχνίδι προσφέρει έναν οδικό χάρτη για τα επόμενα δύο χρόνια. Ο Τραμπ μπορεί να χρησιμοποιήσει τους δασμούς ως διαπραγματευτικά ατού, διαπραγματευόμενος συμφωνίες που μειώνουν τα ξένα εμπόδια στα αμερικανικά αγαθά και στη συνέχεια μειώνοντας τους αμερικανικούς δασμούς σε αντάλλαγμα. Δεν θα χρειαζόταν ποτέ να παραδεχτεί ότι ο εμπορικός του πόλεμος απέτυχε. Θα μπορούσε να δηλώσει ότι οι δασμοί λειτούργησαν επειδή ανάγκασαν άλλες χώρες να συμμετάσχουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο πρόεδρος θα πρέπει να ξεκινήσει με τον Καναδά, τερματίζοντας έναν εμπορικό πόλεμο που έχει κάνει τα αγαθά πιο ακριβά και στις δύο πλευρές.

Εύρεση μέσης οδού στο μεταναστευτικό

Υπάρχει λόγος που λίγοι Δημοκρατικοί τέθηκαν αντιμέτωποι με τα μέτρα ασφάλειας του Τραμπ για τα σύνορα. Οι πολιτικές των ανοιχτών συνόρων της κυβέρνησης Μπάιντεν δημιούργησαν μια εσωτερική κρίση που έκανε το κόμμα να φαίνεται επιεικής απέναντι στο έγκλημα. Κλείνοντας τα σύνορα, ο Τραμπ έκανε άθελά του μια χάρη στους Δημοκρατικούς. Ο Τζέιμς Ταλαρίκο έθεσε μάλιστα υποψηφιότητα για τη Γερουσία των ΗΠΑ ως «Δημοκρατικός υπέρμαχος της ασφάλειας των συνόρων». Αλλά έχει επίσης καταδικάσει τις θανατηφόρες επιχειρήσεις της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων και έχει ζητήσει «περισσότερες νόμιμες οδούς για τους εργατικούς μετανάστες να έρθουν σε αυτή τη χώρα».

Αυτές οι θέσεις μπορεί να αποτελούν ανάθεμα για την εθνικιστική πτέρυγα του κινήματος MAGA του Τραμπ, αλλά ο ίδιος ο πρόεδρος έχει εκφράσει παρόμοιες απόψεις. Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην εκπομπή «60 Minutes», ο Τραμπ δήλωσε ότι είναι «δύσκολο πράγμα» όταν απελαύνονται εργαζόμενοι. Έχει επανειλημμένα εκφράσει την υποστήριξή του στους «ονειροπόλους» και έχει εκφράσει τη συμπάθειά του προς τους εργοδότες και τους εργαζόμενους σε κλάδους όπως η φιλοξενία και η γεωργία.

Διαφημίζοντας τις μεταρρυθμίσεις του Medicaid

Ένας από τους τομείς πολιτικής στους οποίους οι Δημοκρατικοί θα αυξήσουν την πίεση στον Τραμπ είναι οι μεταρρυθμίσεις του Medicaid που υπέγραψε με το νομοσχέδιο One Big Beautiful Bill Act το 2025. Αυτές ήταν ως επί το πλείστον δημιούργημα των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο και δεν αποτέλεσαν ποτέ προτεραιότητα για τον Τραμπ.

Ο νόμος περιορίζει τους φόρους παρόχων Medicaid. Οι κυβερνήσεις των πολιτειών φορολογούν τα νοσοκομεία και ορισμένες άλλες εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης και στη συνέχεια δαπανούν τα έσοδα για την υγειονομική περίθαλψη, η οποία τα στέλνει πίσω στα νοσοκομεία. Το μόνο που συμβαίνει είναι ότι τα χρήματα μετακινούνται, αλλά οι πολιτείες χρεώνουν την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για αποζημίωση σαν να ήταν γνήσιες οι δαπάνες. Οι φόροι παρόχων θα πρέπει να καταργηθούν εντελώς, όχι απλώς να περιοριστούν.

Ο νόμος απαιτεί επίσης οι περισσότεροι ικανοί για εργασία ενήλικες χωρίς εξαρτώμενα ή ανάπηρα μέλη, να εργάζονται ή να προσφέρουν εθελοντικά 80 ώρες το μήνα για να λαμβάνουν Medicaid. Αυτή είναι μια αρκετά ήπια εργασιακή απαίτηση που δεν θα επηρέαζε κανένα άτομο με αναπηρία ή παιδί. Η μεταφορά ατόμων από την κοινωνική πρόνοια στην εργασία ήταν ένα επίτευγμα για το οποίο ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον καυχιόταν. Θα ήταν χρήσιμο στον Τραμπ να το υπενθυμίσει αυτό στους Δημοκρατικούς.