Νέα αρχαιολογική έρευνα φέρνει στο προσκήνιο την πιθανότητα να πραγματοποιούνταν ανθρωποθυσίες στην αρχαία Αίγυπτο μετά τον θάνατο των πρώτων Φαραώ, καθώς σε κρανία ανθρώπων που είχαν ταφεί κοντά σε βασιλικούς τάφους εντοπίστηκαν σοβαρά τραύματα.
Η έρευνα επικεντρώθηκε στο βασιλικό νεκροταφείο του Ουμ ελ-Καάμπ, κοντά στην Άβυδο, έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Αιγύπτου. Στην περιοχή βρίσκονται οι τάφοι και τα ταφικά συγκροτήματα των ηγεμόνων της Πρώτης Δυναστείας, που χρονολογούνται περίπου στο 3000 π.Χ.
Γύρω από τους βασιλικούς τάφους έχουν εντοπιστεί εκατοντάδες μικρότεροι τάφοι, στους οποίους είχαν ταφεί άνθρωποι που φαίνεται ότι συνδέονταν με τη βασιλική αυλή. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονταν γυναίκες, κάτοχοι σφραγίδων, επιθεωρητές και τεχνίτες.
Η αρχαιολόγος Ρόζελιν Κάμπελ από το Πανεπιστήμιο Purdue στις Ηνωμένες Πολιτείες επανεξέτασε 46 κρανία ανθρώπων που είχαν ταφεί κοντά στα ταφικά συγκροτήματα τριών ηγεμόνων: του βασιλιά Τζερ, του βασιλιά Τζετ και της βασίλισσας Μερνέιθ.
Από την ανάλυση προέκυψε ότι 18 από τα κρανία έφεραν ενδείξεις δυνητικά θανατηφόρων τραυματισμών, μεταξύ των οποίων κατάγματα. Σε μία περίπτωση, οι ερευνητές εντόπισαν τραύμα από αιχμηρό ή βαρύ αντικείμενο στην περιοχή του ματιού.
Τα ευρήματα επαναφέρουν μια συζήτηση που διαρκεί περισσότερο από έναν αιώνα. Ο Βρετανός αιγυπτιολόγος Φλίντερς Πίτρι, ο οποίος ανέσκαψε τους τάφους τη δεκαετία του 1920, είχε υποστηρίξει ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι ενδέχεται να είχαν αποτελέσει θύματα ανθρωποθυσίας. Ωστόσο, δεν είχε εντοπίσει σαφείς ενδείξεις τραυματισμών στα οστά και είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να είχαν ταφεί ζωντανοί.
Άλλοι ερευνητές είχαν υποστηρίξει ότι οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να είχαν πεθάνει από φυσικά αίτια και να μεταφέρθηκαν αργότερα στην Άβυδο για να ταφούν κοντά στον νεκρό ηγεμόνα τους.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Environmental Archaeology, υποστηρίζει ότι ορισμένα από τα κατάγματα ενδέχεται να είχαν προκληθεί λίγο πριν ή γύρω από τη στιγμή του θανάτου και όχι να αποτελούν μεταγενέστερες φθορές των οστών.
Οι ερευνητές εκτιμούν, πάντως, ότι τα τραύματα δεν φαίνεται να προκλήθηκαν από το χαρακτηριστικό πολεμικό ρόπαλο που απεικονίζεται συχνά στην αρχαία αιγυπτιακή τέχνη. Πιθανότερη θεωρείται η χρήση επίπεδων και πλατιών αντικειμένων από ξύλο ή κέρατο.
Η Κάμπελ επισημαίνει ότι δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα πως όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονταν στους συγκεκριμένους τάφους θυσιάστηκαν. Είναι πιθανό, όπως αναφέρει, ένα μέρος των νεκρών να υπέστη βίαιο θάνατο, ενώ άλλοι να πέθαναν από διαφορετικές αιτίες.
Το γεγονός ότι η πρακτική των λεγόμενων «ταφών ακολούθων» περιορίστηκε γρήγορα και φαίνεται να εξαφανίστηκε στις αρχές της Δεύτερης Δυναστείας αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο. Αργότερα, οι άνθρωποι φαίνεται ότι αντικαταστάθηκαν από μικρά αγαλματίδια, τα οποία συμβόλιζαν την υπηρεσία προς τον νεκρό ηγεμόνα.
Η αιγυπτιολόγος Σαλίμα Ικράμ, καθηγήτρια στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου, σημειώνει ότι η θεωρία της ανθρωποθυσίας δεν είναι καινούργια, όμως η συγκεκριμένη έρευνα χρησιμοποιεί σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους για την εξέταση των ίδιων των ανθρώπινων καταλοίπων.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι το δείγμα παραμένει μικρό και δεν επιτρέπει ασφαλή συμπεράσματα για το σύνολο των ανθρώπων που είχαν ταφεί γύρω από τα βασιλικά συγκροτήματα. Ωστόσο, τα ευρήματα ενισχύουν την υπόθεση ότι, τουλάχιστον σε ορισμένες περιπτώσεις, άνθρωποι που υπηρετούσαν τη βασιλική αυλή μπορεί να έχασαν τη ζωή τους με βίαιο τρόπο μετά τον θάνατο του ηγεμόνα τους.
Πηγή: skai.grΔιαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.