ΚΑΙΡΟΣ

Κόουτς Κομπανί: Από τον θρίαμβο στην κατάρρευση

Η κατάρρευση του Βινσέντ Κομπανί στην Μπάγερν αναδεικνύει τη μεγάλη πίεση στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Προπονητές και παράγοντες τονίζουν τη σημασία της υγείας και της αλληλοϋποστήριξης, θέτοντας ερωτήματα για τις απαιτήσεις του χώρου.

Η κατάρρευση του προπονητή Βίνσεντ Κομπανί στον πάγκο της Μπάγερν προκαλεί ανησυχία για τις απαιτήσεις του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Υπερβολικό το αντίτιμο της επιτυχίας;«Η υγεία είναι το πιο σημαντικό απ' όλα» προειδοποιεί ο βετεράνος Γερμανός ποδοσφαιριστής και σημερινός προπονητής Μίροσλαβ Κλόζε. «Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσέχουμε ο ένας τον άλλον» λέει ο αθλητικός διευθυντής της Μπάγερν Μονάχου, Μαξ Έμπερλ. «Υπάρχουν στιγμές που σε φθείρουν πραγματικά» παραδέχεται ο προπονητής της Φράιμπουργκ, Γιούλιαν Σούστερ.

Το πρόσφατο περιστατικό με τον Βέλγο προπονητή της Μπάγερν, Βίνσεντ Κομπανί, ο οποίος την περασμένη εβδομάδα είχε καταρρεύσει παρακολουθώντας προπόνηση των Βαυαρών, για να μεταφερθεί εσπευσμένα στο νοσοκομείο και να πάρει εξιτήριο μετά από πέντε ημέρες, πυροδοτεί μία έντονη συζήτηση για τις απαιτήσεις, στις οποίες καλούνται να ανταποκριθούν οι προπονητές κορυφαίων ομάδων. Πόσο απάνθρωπο είναι τελικά το σύστημα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου σε κορυφαίο επίπεδο;

«Δουλειά, δουλειά και πάλι δουλειά»

Όταν ο Βινσέντ Κομπανί έφτασε για πρώτη φορά στη Βαυαρία, τον Μάιο του 2024, είχε πει κάποια πράγματα που ακούγονταν «κλισέ», αλλά σήμερα αποκτούν διαφορετικό νόημα, αν αναλογιστεί κανείς την περιπέτεια της υγείας του: «Το μόνο λάιφσταϊλ που ξέρω είναι η δουλειά», «στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο η δουλειά του προπονητή διαρκεί επτά ημέρες την εβδομάδα, 24 ώρες το 24ωρο», «βάζουμε τους υψηλότερους δυνατούς στόχους».

Με αυτή τη νοοτροπία ο 40χρονος Κομπανί, πατέρας τριών παιδιών, κατάφερε να χαλυβδώσει και πάλι τους μόνιμους πρωταθλητές Γερμανίας, οι οποίοι μάλλον «παραπατούσαν» πριν την άφιξή του στο Μόναχο. Κέρδισε τίτλους και δημιούργησε ένα ομοιογενές σύνολο με τεχνική υπεροχή, που κυριαρχεί στον αγωνιστικό χώρο.

Ποιο ήταν όμως το αντίτιμο; Μήπως θυσίασε την υγεία του; Θα μπορούσε κάποιος να τον είχε προστατεύσει από την ίδια του τη φιλοδοξία; Να του επιβάλει τα διαλείμματα εκείνα που δεν ήθελε να επιβάλει ο ίδιος στον εαυτό του;

Ακόμη και για τους ειδικούς, η απάντηση δεν είναι εύκολη, όταν μάλιστα δεν υπάρχει ολοκληρωμένη ιατρική εικόνα. Αρχικά γινόταν λόγος για σοβαρή ίωση, στη συνέχεια για μηνιγγίτιδα. Ο αθλητικός διευθυντής της Μπάγερν, Μαξ Έμπερλ, λέει ότι «η δουλειά μας έχει μεγάλη πίεση, το γνωρίζουμε αυτό. Είναι σαν να βρισκόμαστε διαρκώς κάτω από έναν μεγεθυντικό φακό. Δουλεύουμε στη Μπάγερν Μονάχου, έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους παγκοσμίως». Παρ' όλα αυτά, στην περίπτωση του Κομπανί «δεν μιλάμε για πίεση, μιλάμε για ασθένεια».

Όπως εξηγεί ο Όλιβερ Στολ, καθηγητής Αθλητικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βίτεμπεργκ, «ο προπονητής ποδοσφαίρου είναι εκτεθειμένος σε κάποιους ιδιαίτερα επιβλαβείς παράγοντες. Όταν δέχεται πολύ μεγάλη πίεση και διαταράσσεται η ισορροπία ανάμεσα στην καταπόνηση και την αποκατάσταση του οργανισμού, η κατάρρευση μπορεί να έρθει πολύ γρήγορα...» Δεν έχει σημασία, αν ο στόχος του είναι να κερδίσει το πρωτάθλημα ή να αποφύγει τον υποβιβασμό. Αυτό που μετράει είναι οι προσδοκίες στο άμεσο περιβάλλον του.

Κόβατς: «Πολλή ένταση» στο επάγγελμα

Παρόμοια άποψη εκφράζει ο προπονητής της Μπορούσια Ντόρτμουντ, Νίκο Κόβατς. «Όταν βρίσκεσαι στη ζώνη του υποβιβασμού, έχεις τεράστιο άγχος» λέει. «Κι όταν βρίσκεσαι στην κορυφή, προσπαθείς να κερδίσεις τα πάντα, κάτι που είναι φύσει αδύνατο. Πρόκειται για ένα επάγγελμα με πολλή, πολλή ένταση, την οποία ασφαλώς υποδαυλίζουν οι έξωθεν πιέσεις». Ό,τι βιώνει ο προπονητής, το μεταφέρει και στο σπίτι του, σημειώνει ο Νίκο Κόβατς.

Για τον καθηγητή Στολ, υπάρχουν τρεις παράγοντες αποφασιστικής σημασίας για να διατηρεί τις ισορροπίες του ένας κορυφαίος προπονητής: «Επαρκής ύπνος, ισορροπημένη διατροφή, ψυχολογικά διαλείμματα». Ακούγεται απλό, αλλά είναι δύσκολο να το εφαρμόσει όποιος δίνει εννέα αγώνες σε τέσσερις εβδομάδες, όπως συμβαίνει με τους συλλόγους που μετέχουν σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Άλλωστε η πίεση δεν εκδηλώνεται μόνο την ώρα του παιχνιδιού ή της προπόνησης. Μπορεί να προέρχεται και από αναπληρωματικούς παίκτες, παράγοντες της ομάδας, βοηθούς του προπονητή, μέσα ενημέρωσης. Κάθε παιχνίδι και κάθε αντίπαλος απαιτεί ανάλυση, κάθε τόσο ζητούνται εξηγήσεις για τη συγκρότηση της εντεκάδας ή για μία ήττα. «Υπάρχουν μέρες που δεν έχεις καμία ενέργεια για όλα αυτά, αλλά πρέπει να βρεις την ενέργεια και αυτό φυσικά σε φθείρει» λέει ο Γιούλιαν Σούστερ, προπονητής της Φράιμπουργκ.

«Υπάρχει υποκρισία»

Ωστόσο, η συζήτηση που πυροδότησε η «υπόθεση Κομπανί» για την υγεία των προπονητών έχει και μία «υποκριτική διάσταση», λέει ο Μίχαελ Χένκε, επί σειρά ετών βοηθός του προπονητή των επιτυχιών Ότμαρ Χίτσφελντ. Ο Χένκε αναφέρει το παράδειγμα του πρώην προπονητή της Μπάγερν και της Εθνικής Γερμανίας, Γιούλιαν Νάγκελσμαν, ο οποίος, μετά από μία ήττα των Βαυαρών απέναντι στην Μπάγερ Λεβερκούζεν, είχε πάει για σκι στην Αυστρία, προφανώς για να ξεκουραστεί.

Αντιμετώπισε τη γενική κατακραυγή. «Όταν χάνει στο Λεβερκούζεν δεν μπορεί να πηγαίνει διακοπές» έλεγε την εποχή εκείνη ο «ισχυρός άνδρας» της Μπάγερν, Ούλι Χένες. «Τι δουλειά έχει στο σκι ένας προπονητής, όταν δεν πάνε καλά τα πράγματα και έχει προηγηθεί μία ήττα; Απορώ με αυτά που γίνονται» είχε αποφανθεί ο βετεράνος άσος των Βαυαρών, Μάρκους Μπάμπελ.

«Πολλοί αγανακτούσαν και έλεγαν 'πως μπορεί να το κάνει αυτό;'» υπενθυμίζει ο Μίχαελ Χένκε «και τώρα όλοι λένε ότι θα έπρεπε να προσέχουμε με τον Κομπανί». Για την ιστορία: Μόλις επέστρεψε από τις σύντομες διακοπές στην Αυστρία, ο Νάγκελσμαν απολύθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Σε κλίμα «κανιβαλισμού» κινήθηκαν και πολλά σχόλια στα ΜΜΕ την εποχή εκείνη. Κι όμως, λέει ο αθλητικός ψυχολόγος Όλιβερ Στολ, ο Γιούλιαν Νάγκελσμαν τα έκανε όλα όπως πρέπει. Διότι «ένα τέτοιο διάλειμμα ειναι ακριβώς αυτό που χρειάζεσαι, μερικές φορές...»

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

Πηγή: Deutsche Welle