Του Αντώνη Αντζολέτου
Η εικόνα της αντιπολίτευσης έχει κουράσει τον κόσμο που ζητεί μια πολιτική αλλαγή. Όσοι δεν επιθυμούν η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να λάβει και μια τρίτη ανανέωση της λαϊκής εντολής απορούν πως με την πίεση που έχει δεχτεί και τις αστοχίες που έχουν καταγραφεί, τα κόμματα της μειοψηφίας δεν μπορούν να ανακάμψουν. Έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, με τη Νέα Δημοκρατία στην πρόθεση ψήφου να εμφανίζεται ακόμα και κάτω από το όριο του εκλογικού μπόνους του 25% ένα big bang στο πολιτικό σκηνικό στις τάξεις της κεντροαριστεράς θα μπορούσε φέρει τα πάνω κάτω.
Θα προκαλέσει η νέα δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που αναμένεται από την ευρωπαϊκή εισαγγελία, σύμφωνα με πληροφορίες ακόμα και στις αρχές του άλλου μήνα, τόσο μεγάλο θόρυβο; Η πλειοψηφία, έως τώρα, αν και έχει υποστεί φθορά έχει αντέξει. Αναμφισβήτητα «σεισμός» θα προκληθεί αν τα «αόρατα» κόμματα τα οποία ήδη πρωταγωνιστούν στις δημοσκοπήσεις πάρουν κάποια στιγμή από το νέο χρόνο «σάρκα και οστά». Και όσο πιο πολλά τόσο περισσότερα θα είναι και τα «Ρίχτερ». Κόμμα Τσίπρα, κόμμα Σαμαρά ή κόμμα Καρυστιανού αν εμφανιστούν μαζί δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα αλλάξουν τα πάντα και όλη η συζήτηση για τις εκλογές του 2027 θα γίνει πλέον σε άλλη βάση. Σημερινοί υπάρχοντες σχηματισμοί είτε θα εξαφανιστούν είτε θα συγχωνευτούν. Ακόμα, πάντως και αν δεν συγκροτηθούν και τα τρία αρκούν δυο ή ακόμα και ένα για να προκληθεί ένα ισχυρό «ταρακούνημα».
Την περασμένη άνοιξη όταν η Πλεύση Ελευθερίας πέρασε στη δεύτερη θέση «εκθρονίζοντας» το ΠΑΣΟΚ πολλοί μιλούσαν για μια απρόσμενη εξέλιξη που σε κάθε περίπτωση έδειχνε πόσο ρευστό είναι το σκηνικό. Πλέον ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει ξεπεράσει το συγκεκριμένο εμπόδιο, ωστόσο το βλέμμα του πλέον είναι στραμμένο στον Αλέξη Τσίπρα και κατά πόσο θα ζήσει ένα «déjà vu» που θα προκαλέσει ισχυρούς τριγμούς στο «πράσινο στρατόπεδο». Σίγουρα μια αλλαγή στρατηγικής προς την πλευρά των συνεργασιών – όσο δύσκολη και αν ακούγεται – στη Χαριλάου Τρικούπη θα άλλαζε τα δεδομένα. Δεν είναι απλό γιατί δεν θα πρέπει να διαταραχθούν οι ισορροπίες που υπάρχουν στο εσωτερικό, ωστόσο ένα άνοιγμα προς τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις ενδεχομένως αιφνιδίαζε, αλλά και να αποτελούσε και ανάχωμα για τη φημολογούμενη ενεργοποίηση του Αλέξη Τσίπρα. Ο Χάρης Δούκας, άλλωστε όλο και πιο συχνά δεν ξορκίζει το διάλογο με τις προοδευτικές δυνάμεις προκαλώντας εσωκομματικούς «πονοκεφάλους».
Δεν φαίνεται πιθανό, καθώς κόβει την κουβέντα συνεχώς κατηγορηματικά ο πρωθυπουργός – και την προηγούμενη εβδομάδα στη συνέντευξη που παραχώρησε στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ – ωστόσο μια αλλαγή του εκλογικού νόμου προς ενίσχυση του πρώτου κόμματος θα άλλαζε τα πάντα. Κάποιοι υποστηρίζουν πως η κουβέντα μπορεί να ξανανοίξει αν τελικά νέα κόμματα μπουν στην πολιτική «σκακιέρα». Η συζήτηση που είχε ανοίξει για μια νέα προσπάθεια σύμπραξης ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς, που με τη μορφή διαρχίας θα έφερνε και πάλι την Κουμουνδούρου στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, φαίνεται να έχει παρέλθει μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από το βουλευτικό αξίωμα.
Γενικά ο χώρος της κεντροαριστεράς χρειάζεται μια αφύπνιση, μια ηχηρή πρωτοβουλία ή ένα ισχυρό «σοκ» προκειμένου να μπορέσει να κοιτάξει στα μάτια τη Νέα Δημοκρατία. Σε μια περίοδο μάλιστα που το κλίμα είναι αρκετά τοξικό και η αντισυστημική – αντισυμβατική ψήφος φαίνεται να αποκτά κάποια δυναμική.
Πηγή: skai.grΔιαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
