Αυτό αποκαλύπτει ο ανταποκριτής της εφημερίδας Γκάρντιαν στις Βρυξέλλες επικαλούμενος Ευρωπαίους αξιωματούχους και διπλωμάτες. Ο συντάκτης σχολιάζει ότι η σκληρή στάση του κ. Λίπσκι συνιστά αλλαγή πολιτικής του ΔΝΤ σε σχέση με την πιο ήπια συμπεριφορά του Ντομινίκ Στρος-Καν.
Οι πιέσεις-απειλές Λίπσκι προς τους Γερμανούς φέρονται να έγιναν πριν από περίπου τρεις εβδομάδες στο περιθώριο της συνόδου G8 στη Γαλλία, μία εβδομάδα μετά την παραίτηση Στρος-Καν. Ο Αμερικανός αξιωματούχος ζήτησε από τους Γερμανούς να δεσμευθούν με συγκεκριμένο ποσό για τη βοήθεια προς την Ελλάδα. Σύμφωνα με τις πηγές της εφημερίδας, το Βερολίνο υποχώρησε και δέκα ημέρες αργότερα η καγκελάριος Μέρκελ παραδέχθηκε για πρώτη φορά ότι η Αθήνα θα χρειαστεί νέα διάσωση. Η κα. Μέρκελ φέρεται να ήθελε να ακολουθήσει την πάγια τακτική τη καθυστέρησης και δράσης την τελευταία στιγμή, που σύμφωνα με το δημοσίευμα έχει ενοχλήσει τους Αμερικανούς.
Το δημοσίευμα προσθέτει ότι οι Ευρωπαίοι ανησυχούν για τις εξελίξεις στην Αθήνα και την ικανότητα του Γιώργου Παπανδρέου να τηρήσει το δικό του μέρος της συμφωνίας, ενώ ο χρόνος εκπνέει.
Σε άλλο σχετικό ρεπορτάζ αναφέρεται ότι το Βερολίνο αφού υποχώρησε στο μεγάλο ζήτημα επιχείρησε να ορίσει τους όρους της συμφωνίας διαφωνώντας σε διάφορα θέματα με τη Γαλλία, την ΕΚΤ και την Κομισιόν, με άξονα τη συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών στην ελληνική διάσωση.
Ο άτυχος ναυαγός Παπανδρέου
Στο κύριο άρθρο του ο Γκάρντιαν σχολιάζει ότι η απειλή παρακράτησης της δόσης του δανείου προς την Ελλάδα ως απόπειρα υπαγόρευσης των όρων της διάσωσης στην ευρωζώνη δεν επρόκειτο ποτέ να λειτουργήσει. Πλέον θεωρείται δεδομένο ότι η συμφωνία θα επιτευχθεί την Κυριακή, αλλά κάθε κίνηση «απλώς θα αναβάλει την ημέρα της κρίσης», καθώς η Ελλάδα δεν μπορεί να απαλλαγεί από το βουνό των χρεών της.
Ακόμα και αν ο Παπανδρέου φτιάξει κυβέρνηση που εγκρίνει τα νέα μέτρα, ο δρόμος του έχει τελειώσει. Οι περισσότεροι Έλληνες, μάλλον δικαίως, είναι πεπεισμένοι ότι περαιτέρω λιτότητα θα πλήξει περαιτέρω την οικονομία της χώρας.
Το γεγονός ότι όλη αυτή η κατάρρευση έγινε υπό την ηγεσία ενός αξιοπρεπούς ανθρώπου, ενός σοσιαλδημοκράτη του σουηδικού μοντέλου, είναι ίσως το πιο δυσάρεστο ατύχημα της ιστορίας. Ο κ. Παπανδρέου δεν είναι νεοφιλελεύθερος και δεν ανάβει καντήλι κάθε βράδυ στο βωμό της ελεύθερης αγοράς. Ξεκίνησε ως μεταρρυθμιστής αλλά έχει καταλήξει ναυαγός, αναφέρει χαρακτηριστικά το άρθρο, ένα σύμβολο της ελίτ στα μάτια των ανθρώπων που κάποτε εκπροσωπούσε.
Σημειώνεται ότι οι πολιτικοί όλων των αποχρώσεων έχουν δίκιο να φοβούνται, όχι τόσο για την ενδεχόμενη βία, αλλά επειδή οι ειρηνικές διαμαρτυρίες καθιστούν ολόκληρη την πολιτική τάξη και τις πελατειακές σχέσεις από τις οποίες αντλεί το κύρος της ξεπερασμένη. Για ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ να είναι απέναντι από τόσο μαζικές λαϊκές συγκεντρώσεις είναι ένα άσχημο σημείο να βρίσκεται.
Όπως και αν ονομαστεί, η πτώχευσης ελλοχεύει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και οι γαλλικές, οι γερμανικές και οι ελληνικές τράπεζες θα μπορούσαν ακόμα να αντιμετωπίσουν τη δική τους στιγμή Λίμαν.
Όροι και σενάρια για την επόμενη δόση
Ο ανταποκριτής των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς στο Βερολίνο, επικαλούμενος ανώτερο Γερμανό αξιωματούχο, αναφέρει ότι η Γερμανία δε θα συμφωνήσει να πληρώσει άλλα χρήματα προς βοήθεια της Ελλάδας αν η Αθήνα δεν εξασφαλίσει κοινοβουλευτική έγκριση των μέτρων που συνοδεύουν το δεύτερο πακέτο διάσωσης.
Όπως δηλώνει ο ανώνυμος Γερμανός αξιωματούχος, «το ΔΝΤ κατέστησε σαφές ότι η έγκριση από την Αθήνα των νέων μέτρων είναι προϋπόθεση για την εκταμίευση των 3,3 δισεκατομμυρίων ευρώ που του αναλογούν στην επόμενη δόση του δανείου και η Γερμανία συμμερίζεται την άποψη αυτή».
Η ανταπόκριση προσθέτει ότι το Βερολίνο εμφανίζεται πιο διαλλακτικό ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα συμμετάσχουν οι ιδιώτες πιστωτές στη νέα βοήθεια προς την Ελλάδα.
Σε άλλο δημοσίευμα από τις Βρυξέλλες, που σχετίζεται με το προηγούμενο, οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς τονίζουν ότι τρία είναι τα πιθανά σενάρια τις επόμενες μέρες και εβδομάδες.
Πρώτον, ο Παπανδρέου τα καταφέρνει να σχηματίσει κυβέρνηση και να περάσει το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα. Σε αυτή την περίπτωση εξασφαλίζει την πέμπτη δόση, από τη στιγμή που το ΔΝΤ βλέπει ένα σημαντικό όρο να πληρείται και παράλληλα έχει δηλώσει ότι αρκούν μη-λεπτομερείς διαβεβαιώσεις για μελλοντική κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της Αθήνας.
Στη δεύτερη περίπτωση ο Παπανδρέου δεν καταφέρνει να συγκεντρώσει την απαραίτητη πλειοψηφία στην Κ.Ο. του για την έγκριση του μεσοπρόθεσμου. Τότε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, εναπόκειται στην Ουάσινγκτον και τις Βρυξέλλες να σώσουν την Ελλάδα, ίσως με ένα διμερές μεταβατικό δάνειο που θα δώσει χρόνο στον πρωθυπουργό να σχηματίσει κυβερνητικό συνασπισμό ή να προσφύγει στις κάλπες. Πάντως δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Γερμανία θα δεχόταν να πληρώσει σε μια τέτοια περίπτωση.
Το τρίτο σενάριο είναι αυτό της πλήρους αποτυχίας και κατάρρευσης που θα ακολουθηθεί από την πτώχευση της Ελλάδας. Η επόμενη υποχρέωση της χώρας είναι η αναχρηματοδότηση χρέους 4,2 δισεκατομμυρίων ευρώ στις 15 Ιουλίου. Συνήθως οι οίκοι αξιολόγησης δίνουν ένα περιθώριο 30 ημερών πριν κηρύξουν μια κυβέρνηση σε πτώχευση, αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση ίσως να μην υπάρξει αυτή η καθυστέρηση. Ο κίνδυνος εξάπλωσης τότε θα είναι τεράστιος, καταλήγει το δημοσίευμα των ΦΤ.
Η στήλη LEX των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς εξάλλου γράφει ότι οι προσπάθειες του Γιώργου Παπανδρέου αξίζουν σεβασμό, αλλά αυτή τη στιγμή αυτό δεν έχει σημασία. Η στήλη επιρρίπτει καίριες ευθύνες στην ευρωζώνη διότι αντιμετώπισε ένα πρόβλημα δημοσιονομικής βιωσιμότητας ως πρόβλημα ρευστότητας. Οι αγορές, καταλήγει το άρθρο, θεωρούν τις προσπάθειες αποφυγής της αναδιάρθρωσης μάταιες. «Όσο καθυστερεί η οργάνωση μίας όσο το δυνατόν ομαλής αναδιάρθρωσης, τόσο πιο επώδυνη θα είναι αυτή όταν έρθει».
Ο Εκόνομιστ, αφού εξετάζει τις παθογένειες του ενιαίου νομίσματος τονίζοντας την έλλειψη ανταγωνιστικότητας της περιφέρειας της ευρωζώνης και τις ενέργειες που έχουν γίνει μέχρι τώρα για την αντιμετώπιση της κρίσης, καταλήγει στην εκτίμηση ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες στην καλύτερη περίπτωση θα εξασφαλίσουν λίγο ακόμα χρόνο στην επικείμενη σύνοδό τους. «Οι αγορές έχουν διαφορετικό χρονοδιάγραμμα από τους πολιτικούς», προειδοποιεί το περιοδικό, «και οι επιφυλάξεις τους ίσως συνεχίσουν να υπονομεύουν τις ασθενέστερες οικονομίες πληγώνοντας τις τράπεζές τους». Όπως καταλήγει το δημοσίευμα, «γίνεται όλο και πιο δύσκολο να δει κανείς μία ασφαλή διέξοδο από αυτή την κρίση».
Σε άλλο άρθρο του Εκόνομιστ σχολιάζεται ότι οι εξελίξεις στην Ελλάδα προχωρούν με την αίσθηση του αναπόφευκτου της τραγωδίας, χωρίς να αλλάζει η πολιτική της άρνησης των προβλημάτων της χώρας.
Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα
Η Ντέιλι Τέλεγκραφ αναφέρει ότι πολιτικοί παρατηρητές εκτιμούν πως ο ανασχηματισμός θα μπορούσε να πείσει τους αντάρτες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να υποστηρίξουν τα μέτρα λιτότητας παρά τη γενικευμένη λαϊκή οργή. Σημειώνεται επίσης ότι ο πρωθυπουργός ίσως δυσκολευθεί να πείσει κάποιες εξωπολιτικές προσωπικότητες να συμμετάσχουν στην κυβέρνησή του, όπως το Λουκά Παπαδήμο.
Σε ένα από τα πολλά δημοσιεύματά τους οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς γράφουν ότι μπορεί οι Παπανδρέου και Σαμαράς να έχουν εμπλακεί σε μια κόντρα που απειλεί με νέα ύφεση την παγκόσμια οικονομία, αλλά τη δεκαετία του 1970 οι δυο τους ήταν φίλοι και συγκάτοικοι στο πανεπιστήμιο του Άμχερστ στις ΗΠΑ. Σημειώνεται επίσης ότι έχει εξαφανιστεί το αίσθημα πως οι δυο τους θα μπορούσαν να συνεργαστούν για τη σωτηρία της Ελλάδας.
Η οικονομική εφημερίδα αναφέρει σε άλλο ρεπορτάζ ότι ο Γιώργος Παπανδρέου απέρριψε την κριτική σε βάρος του για το χειρισμό της κρίσης, αλλά δεν εξήγησε την «ντροπιαστική» καθυστέρηση του ανασχηματισμού. Η καθυστέρηση αυτή εκλαμβάνεται από την εφημερίδα ως απόδειξη των κλιμακούμενων εντάσεων στο ΠΑΣΟΚ και της απροθυμίας προσωπικοτήτων να συμμετάσχουν σε μια κυβέρνηση που θα είναι βραχύβια.
Στο κύριο άρθρο τους οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς κάνουν λόγο για την «εξατμιζόμενη μεταρρύθμιση της Ελλάδας». Η εφημερίδα περιγράφει μια χαμένη ευκαιρία με μύωπες πολιτικούς, συμφέροντα με αρχαϊκά προνόμια ασύμβατα με τη συμμετοχή στο ευρώ, συνδικάτα μικροπολιτικών συμφερόντων και λαό χωρίς ελπίδα. Όλα αυτά δεν είναι σφάλμα μόνο του κ. Παπανδρέου ο οποίος έχει επιδείξει θάρρος, αλλά είναι πλέον σαφές ότι χάνει τον έλεγχο της κατάστασης.
Έπρεπε ο πρωθυπουργός να έχει επιδείξει λιγότερο έλεος στην αντιμετώπιση των εσωκομματικών του αντιπάλων, αντί να χάνει μάταια χρόνο επιχειρώντας το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, σχολιάζει η εφημερίδα.
Εν τω μεταξύ, ο Ιντιπέντεντ χαρακτηρίζει τη «θεωρητικά αναγκαία» για την εκταμίευση της επόμενης δόσης ψήφιση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος ως «αποστολή πολιτικής αυτοκτονίας».
Η «παράλογη» λιτότητα
Στην ευρωζώνη των 17 η Ελλάδα ανήκει σε μια δική της κατηγορία, την τελευταία. Είναι αμφίβολο αν υπάρχουν τα αποθέματα δύναμης στην Ελλάδα για να αποσοβηθεί η καταστροφή, αλλά οι συνδέσεις με την υπόλοιπη ευρωζώνη καθιστούν την προσπάθεια αναγκαία. Υπάρχει ακόμα ελπίδα, καταλήγει το άρθρο των ΦΤ.
Το κύριο άρθρο του Ιντιπέντεντ θέλει την Ελλάδα να βρίσκεται μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης. Ναι μεν η χώρα χρειάζεται να περιορίσει τις δαπάνες, ναι μεν πείραξε τα δημοσιονομικά στοιχεία που παρουσίασε διεθνώς και ασφαλώς χρειάζεται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά η απαίτηση τόσο αυστηρής λιτότητας από την ΕΕ και το ΔΝΤ είναι σαν να παίζει κανείς με τη φωτιά, σχολιάζει το άρθρο. «Δεν είναι μόνο παράλογη, είναι πιθανό να αποδειχθεί αυτοκαταστροφική», προσθέτει ο Ιντιπέντεντ.
Η εφημερίδα καλεί τους επίσημους διεθνείς πιστωτές της Ελλάδας να μη ζητούν μόνο από την Αθήνα να πληρώσει τις ασωτίες του παρελθόντος, αλλά να στραφούν και προς τις επίσης επιπόλαιες ιδιωτικές τράπεζες. «Οι Ευρωπαίοι άργησαν να καταλάβουν την ανάγκη διάσωσης της Ελλάδας πέρυσι και τώρα αργούν να συνειδητοποιήσουν ότι το πακέτο διάσωσης δεν λειτουργεί».
Σε ανάλυση του οικονομικού συντάκτη του Ιντιπέντεντ, Χάμις ΜακΡέι σημειώνεται ότι οι απόψεις περί του ελληνικού χρέους δεν έχουν πλέον τόση σημασία. Τώρα μιλούν τα μαθηματικά, αναφέρεται χαρακτηριστικά, με την επισήμανση ότι κατά έναν περίεργο τρόπο ο κόσμος στις πλατείες τα κατανοεί καλύτερα από τους πολιτικούς, βλέποντας ότι η χώρα δεν μπορεί να αποπληρώσει τα χρέη της. «Φαίνεται ότι έχουμε φτάσει στο σημείο όπου η στάση πληρωμών είναι αναπόφευκτη».
Η Ντέιλι Τέλεγκραφ εξάλλου παρομοιάζει το «πολιτικό χάος» στην Ελλάδα με αυτοκινητιστικό ατύχημα σε αργή κίνηση. Ο συντάκτης της εφημερίδας προσθέτει ότι σε περίπτωση μη έγκρισης του μεσοπρόθεσμου προγράμματος λιτότητας η διεθνής χρηματοδότηση θα σταματήσει με αποτέλεσμα το τέλμα στην Ελλάδα. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεδομένης της ιστορίας της Ελλάδας «σίγουρα θα ήταν θέμα χρόνου η στρατιωτική επέμβαση για κάλυψη του πολιτικού κενού», σχολιάζει το δημοσίευμα, λέγοντας ότι τα αδιανόητα έχουν μια τάση να γίνονται πραγματικότητα τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο συντάκτης προσθέτει ότι το χαρτί της Ελλάδας είναι η απειλή στάσης πληρωμών.
Οι οικογενειακές δυναστείες που απογοήτευσαν την ελληνική νεολαία
Σε άρθρο συντάκτη του Ιντιπέντεντ σημειώνεται ότι οι δύο μεγάλες δυναστείες στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, οι Παπανδρέου και οι Καραμανλήδες στήνουν εν πολλοίς ψεύτικους πολέμους επιδιώκοντας παρόμοιες πολιτικές. Αυτό εξηγεί τη λαϊκή αποστροφή στην προσφορά κυβέρνησης εθνικής ενότητας, σχολιάζεται, καθώς η νομιμοποίηση της πολιτικής ελίτ είναι χρεοκοπημένη.
Οι εκλογές δε θα πετύχουν την αποφόρτιση της έντασης. Όπως και στην Πορτογαλία οι Έλληνες θα υποστούν την ίδια ανειλικρινή εκστρατεία περιφρόνησης από τους πολιτικούς τους. Μόνο που στην Ελλάδα η τρύπα είναι μεγαλύτερη, καταλήγει το άρθρο.
Πηγή: Θανάσης Γκαβός, Λονδίνο
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.