Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών η «Βασίλισσα της Κάντρι», Ντόλι Πάρτον. Μεγαλωμένη σε μια φτωχή οικογένεια στο Τενεσί, η αγαπημένη Αμερικανίδα τραγουδίστρια, συνθέτρια, ηθοποιός και σπουδαία φιλάνθρωπος κατάφερε να κατακτήσει την κορυφή της παγκόσμιας μουσικής σκηνής.
Με την αυθεντικότητά της, το απαράμιλλο ταλέντο της και επιτυχίες που γεφύρωσαν την κάντρι με την ποπ, η Πάρτον σφράγισε μια καριέρα δεκαετιών, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη που μίλησε στις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων.
Αυτά είναι 6 από τα πιο εμβληματικά τραγούδια της, σύμφωνα με το BBC:
Coat of Many Colors
Το αγαπημένο τραγούδι της ίδιας της Ντόλι Πάρτον είναι το «Coat of Many Colors» του 1971.
Το αυτοβιογραφικό αυτό κομμάτι, που προέρχεται από το ομώνυμο άλμπουμ, αφηγείται τη συγκινητική ιστορία της: το πώς μεγάλωσε φτωχικά αλλά με πολλή αγάπη, μαζί με τα 11 αδέλφια της.
Στο βιβλίο της, Songteller: My Life in Lyrics, η Πάρτον το περιέγραψε ως μια «μικρή ιστορία» που καλύπτει «έναν ολόκληρο κόσμο», με διδάγματα σχετικά με τον εκφοβισμό, την αποδοχή, την αγάπη και την καλή ανατροφή των παιδιών.
Οι στίχοι λένε: «Now I know we had no money, but I was rich as I could be / In my coat of many colors my momμα made for me». (Τώρα ξέρω ότι δεν είχαμε λεφτά, αλλά ήμουν όσο πιο πλούσια γινόταν / Με το πολύχρωμο παλτό που μου έραψε η μαμά μου).
Το τραγούδι έχει διασκευαστεί από καλλιτέχνες όπως η Shania Twain και η Eva Cassidy, ενώ το περιοδικό Rolling Stone το κατέταξε στη δεύτερη θέση της λίστας με τα 50 καλύτερα τραγούδια της Πάρτον.
Το «Coat of Many Colors» είναι επίσης ο τίτλος παιδικού βιβλίου της ίδιας της Πάρτον, καθώς και μιας τηλεταινίας του 2015 βασισμένης στη ζωή της — με πρωταγωνίστρια την Άλιβια Άλιν Λιντ στον ρόλο της νεαρής τραγουδίστριας που ονειρεύεται τη φήμη.
Η μητέρα της, Άβι Λι Πάρτον, έφτιαξε μάλιστα για την κόρη της ένα καινούργιο παλτό από κομμάτια υφάσματος, το οποίο εκτίθεται στο μουσείο μέσα στο θεματικό πάρκο «Dollywood», στην πολιτεία της, το Τενεσί.
Jolene
Η Πάρτον έγραψε πολλά τραγούδια για όλες τις διαφορετικές πτυχές της σχέσης της με τον αφοσιωμένο σύζυγό της, τον Καρλ Ντιν, ο οποίος είχε μια επιχείρηση ασφαλτόστρωσης στο Νάσβιλ.
Μεταξύ αυτών ήταν και ο φόβος ότι θα μπορούσε να τον χάσει, συγκεκριμένα από μια κοκκινομάλλα υπάλληλο τράπεζας που φλέρταρε μαζί του στα πρώτα χρόνια του γάμου τους.
Όλοι τη γνωρίζουμε φυσικά ως τη διαβόητη Jolene.
Το τραγούδι προτάθηκε για Grammy το 1974 και χάρισε στην Πάρτον το δεύτερο Νο1 σινγκλ της στο chart Billboard Hot Country Singles, καθώς και την πρώτη της είσοδο στο κύριο chart Hot 100.
Το τραγούδι έγινε πολύ οικείο στο κοινό, καθώς μέσα από αυτό η τραγουδίστρια έδειξε την ευάλωτη πλευρά της. Αντί να κλαίει ή να θέλει να εκδικηθεί, ζητά από την Jolene να μην της κλέψει τον σύζυγο.
«Είχε ερωτευτεί τρελά τον άντρα μου», είχε αποκαλύψει η Πάρτον στα αμερικανικά ΜΜΕ το 2008. «Και του άρεσε πολύ να πηγαίνει στην τράπεζα, επειδή του έδινε τόση προσοχή. Ήταν κάτι σαν ένα επαναλαμβανόμενο αστείο μεταξύ μας — του έλεγα: “Πω πω, περνάς πολύ χρόνο στην τράπεζα. Δεν πιστεύω ότι έχουμε τόσα λεφτά”».
Η Πάρτον γνώρισε τον Ντιν έξω από ένα πλυντήριο ρούχων την πρώτη μέρα που έφτασε στο Νάσβιλ ως 18χρονη επίδοξη τραγουδίστρια. Το ζευγάρι παρέμεινε παντρεμένο για δεκαετίες.
Γνωστός για τη διακριτικότητά του, ένιωσε «λίγο αμήχανος» όταν εκείνη έγραψε το «Jolene», όπως δήλωσε η Πάρτον σε συνέντευξή της το 2023 στο BBC. Όπως σημείωσε: «Δεν ήταν πάντως τόσο σοβαρό όσο ακούγεται. Απλώς ζήλευα επειδή ήταν μια όμορφη γυναίκα που εκείνος απλώς φλέρταρε. Έτσι, μου έδωσε μια υπέροχη ιδέα για ένα τραγούδι. Πάντα υπάρχει μια Jolene στη ζωή κάποιου».
Το «Jolene» είναι το πιο δημοφιλές τραγούδι της, με πάνω από 913 εκατομμύρια αναπαραγωγές στο Spotify. Οι κριτικοί, από το Rolling Stone μέχρι τον Guardian, συμφωνούν ότι είναι το καλύτερό της.
I Will Always Love You
Παρά τον ρομαντικό τίτλο, το τραγούδι του 1974 είναι μια παράκληση της Πάρτον προς τον μουσικό της μέντορα Πόρτερ Γουάγκνερ να την αφήσει να φύγει και να ακολουθήσει σόλο καριέρα.
Η Πάρτον ήταν 21 ετών όταν εντάχθηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του Γουάγκνερ. Κυκλοφόρησαν μια σειρά ντουέτων και έκαναν περιοδείες μαζί, με τους θαυμαστές να πιστεύουν πως ήταν ζευγάρι.
Ωστόσο, η σχέση τους ήταν περίπλοκη, με την Πάρτον να γράφει αργότερα σε ένα άλλο βιβλίο της πως ένιωθε ότι ο Γουάγκνερ θεωρούσε την άνοδό της ως «απειλή».
«Εγώ έκανα τα πρώτα μου βήματα ως καλλιτέχνιδα, ενώ εκείνος ήταν ήδη καθιερωμένος. Ήταν η δική του παράσταση, αλλά εγώ προσπαθούσα να εξελιχθώ στον χώρο και να αναπτυχθώ ως δημιουργός».
Ο Έλβις Πρίσλεϊ επρόκειτο να ηχογραφήσει μια διασκευή του τραγουδιού το 1974, ωστόσο η Πάρτον πήρε τη δύσκολη απόφαση να αποσυρθεί από τη συμφωνία όταν ο μάνατζέρ του απαίτησε το μισό των δικαιωμάτων σύνθεσης.
Όπως ανέφερε έπειτα, έκλαιγε όλη τη νύχτα για την απόφαση αυτή.
Η Πάρτον ηχογράφησε εκ νέου το «I Will Always Love You» το 1982 για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη μουσική κωμωδία «The Best Little Whorehouse in Texas».
Όμως, η πιο εμβληματική εκδοχή είναι αναμφισβήτητα αυτή της Γουίτνι Χιούστον, στην ταινία «The Bodyguard» του 1992. Η εκδοχή της παραμένει το single με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στις ΗΠΑ από γυναίκα καλλιτέχνιδα.
Η Πάρτον είπε ότι άκουσε για πρώτη φορά την εκδοχή της στο ραδιόφωνο και ένιωσε τόσο συγκινημένη που αναγκάστηκε να σταματήσει στην άκρη του δρόμου για να μην τρακάρει. Η Γουίτνι Χιούστον πήρε το «μικρό της κάντρι τραγούδι» και το μετέτρεψε σε «κάτι πολύ περισσότερο», δήλωσε.
Light of a Clean Blue Morning
Μαζί με τη νέα επαγγελματική ελευθερία της Πάρτον ήρθε και μια ανανεωμένη αίσθηση ελπίδας, αισιοδοξίας και πνευματικότητας — όπως ακούγεται στο τραγούδι της του 1977, «Light of a Clean Blue Morning».
Αφού έφυγε από το γραφείο του Γουάγκνερμετά τον μουσικό τους χωρισμό, οδηγούσε προς το σπίτι της μέσα σε μια καταιγίδα, μέχρι που τα σύννεφα άνοιξαν, αφήνοντας χώρο στο φως του ήλιου και σε μια ιδέα για ένα ακόμα νέο τραγούδι.
Η Πάρτον το χαρακτήρισε ως το «τραγούδι της απελευθέρωσής της», το οποίο τη βοήθησε στον δρόμο προς τη διασημότητα.
9 To 5
Αυτός ο προκλητικός ύμνος της γυναικείας χειραφέτησης, που κυκλοφόρησε το 1980, ήταν το πιο καθοριστικό κομμάτι της καριέρας της.
Αν και είχε ήδη εδραιωθεί ως τραγουδίστρια, το «9 To 5» έφερε την Πάρτον στο προσκήνιο της mainstream λαϊκής κουλτούρας.
Έγραψε αυτό το κομμάτι για την ομώνυμη κωμική ταινία, στην οποία έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο μαζί με την Τζέιν Φόντα και τη Λίλι Τόμλιν.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία τριών εργαζόμενων γυναικών που πραγματοποιούν τις φαντασιώσεις τους να εκδικηθούν και να ανατρέψουν τον μισαλλόδοξο προϊστάμενό τους.
Ο χαρακτηριστικός ρυθμός κτυπήματος που ακούγεται στην αρχή του τραγουδιού δημιουργήθηκε από τα νύχια της.
Η Πάρτον κέρδισε δύο βραβεία Grammy για το τραγούδι που κατέκτησε τις κορυφές των charts. Ήταν επίσης υποψήφιο για Όσκαρ, ενώ αργότερα αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για ένα μιούζικαλ του Broadway και ένα ντοκιμαντέρ.
Islands in the Stream
Πρόκειται για ένα σύγχρονο κλασικό κομμάτι καραόκε, το οποίο η Πάρτον ηχογράφησε μαζί με τον συνάδελφό της, τον Αμερικανό σταρ της κάντρι Κένι Ρότζερς, ως το πρώτο single του άλμπουμ του του 1983, «Eyes That See in the Dark».
Αυτό το τραγούδι βαθιάς αγάπης πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα και κατέκτησε την κορυφή τόσο των κάντρι όσο και των ποπ charts ταυτόχρονα.
Σε τρία ακόμη τραγούδια υπάρχουν αξιοσημείωτοι στίχοι:
- «Down from Dover»: Πρόκειται για μια σπαρακτική ιστορία από το 1970 για μια μόνη μητέρα που γεννά ένα νεκρό μωρό, η οποία προκάλεσε πολλές αντιδράσεις.
- «The Bargain Store»: Μια συγκινητική λυρική περιγραφή μιας γυναίκας, με εμπειρία στον έρωτα και την απώλεια, που συγκρίνει τον εαυτό της με ένα κατάστημα μεταχειρισμένων ειδών, από το 1975.
- «Here You Come Again»: Σηματοδότησε την επιδέξια στροφή της προς την ποπ/soft rock, με εξαιρετικό αποτέλεσμα, στο πρώτο της μεγάλο crossover hit.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
