Σε μια απομονωμένη περιοχή της βόρειας Ιαπωνίας, ανάμεσα στους καταπράσινους λόφους, της επαρχίας Αομόρι, μια πινακίδα οδηγεί τους επισκέπτες στον «Τάφο του Χριστού».
Στο απομονωμένο ύψωμα της περιοχής Σίνγκο, συναντά κανείς δύο τύμβους. Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, ο ένας είναι ο τάφος του Ιησού και ο άλλος συνδέεται με τον αδελφό του, Ισουκίρι.
Το μικρό χωριό διατηρεί έναν από τους πιο παράξενους θρύλους, που θέλει τον Ιησού Χριστό να μην πεθαίνει στον Σταυρό του Μαρτυρίου, αλλά να καταφέρνει να διαφύγει από την Ιερουσαλήμ και να εγκαθίσταται στην Ιαπωνία όπου και έζησε μέχρι τα βαθιά γεράματα.
Η εκδοχή αυτή της ζωής του Χριστού που αναμφισβήτητα φέρνει στο νου τον «Τελευταίο Πειρασμό» του Καζαντζάκη, δεν έχει καμία σχέση με τη Βίβλο ή την επίσημη χριστιανική παράδοση.
Αποδίδεται στα λεγόμενα «Έγγραφα του Τακενούτσι», ενός μυστηριώδους συνόλου χειρογράφων που φέρεται να ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1930.
Τα πρωτότυπα, θεωρείται πως καταστράφηκαν κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και έχουν διασωθεί αντίγραφα.
Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Ιησούς είχε επισκεφθεί την Ιαπωνία ήδη από νεαρή ηλικία. Αργότερα επέστρεψε στην Ιουδαία, όπου, λίγο πριν από τη σταύρωσή του, ο αδελφός του φέρεται να πήρε τη θέση του στον σταυρό. Ο Ιησούς, σύμφωνα πάντα με την ιστορία, επέστρεψε στην Ιαπωνία, εγκαταστάθηκε στην περιοχή που σήμερα είναι γνωστή ως Σίνγκο, παντρεύτηκε, απέκτησε παιδιά και έζησε μέχρι την ηλικία των 106 ετών.
Η συγκεκριμένη αφήγηση έχει εδώ και χρόνια απορριφθεί ως ιστορικά ατεκμηρίωτη και έχει χαρακτηριστεί από ειδικούς ως μύθος ή απάτη. Δεν υπάρχει αξιόπιστο ιστορικό στοιχείο που να συνδέει τον τάφο με τον Ιησού, ενώ ούτε η ύπαρξη του υποτιθέμενου αδελφού του αναφέρεται στη Βίβλο.
Από τον θρύλο στην τοπική παράδοση
Παρά την έλλειψη ιστορικών αποδείξεων, η ιστορία έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του Σίνγκο, στο οποίο ζουν περίπου 2.000 κάτοικοι.
Μάλιστα, από το 1964 διοργανώνεται κάθε χρόνο, την πρώτη Κυριακή του Ιουνίου, το «Φεστιβάλ του Χριστού».
Η εκδήλωση συνδυάζει στοιχεία της τοπικής ιαπωνικής παράδοσης με τον θρύλο του Ιησού. Στην τελετή συμμετέχει ιερέας του Σίντο, ενώ πραγματοποιούνται παραδοσιακοί χοροί και τελετουργίες γύρω από τους δύο τύμβους.
Κεντρικό ρόλο έχει ο παραδοσιακός χορός «Nanyadoyara», στον οποίο συμμετέχουν κάτοικοι και επισκέπτες.
Οι ίδιοι οι κάτοικοι, πάντως, δεν φαίνεται να βλέπουν την ιστορία αυτή υπό κάποιο «θεολογικό πρίσμα». Για τους περισσότερους, πρόκειται για μια παράδοση που πέρασε από γενιά σε γενιά και αποτελεί πλέον μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του χωριού.
«Μην το σκέφτεστε υπερβολικά», είναι το μήνυμα του δημάρχου του Σίνγκο. Όπως εξηγεί, ανεξάρτητα από το αν ο Ιησούς είναι πράγματι θαμμένος εκεί, ο τάφος αποτελεί πλέον μέρος της ιστορίας του τόπου και μια παράδοση που οι κάτοικοι επιλέγουν να διατηρήσουν.
Στην περιοχή λειτουργεί και μουσείο για τον «Τάφο του Χριστού», όπου παρουσιάζονται αντίγραφα των προαναφερθέντων εγγράφων και πληροφορίες για την ιστορία του θρύλου.
Οι υπεύθυνοι του μουσείου τονίζουν στους επισκέπτες ότι η ιστορία πρέπει να αντιμετωπίζεται αυστηρά ως θρύλος και όχι ως αποδεδειγμένο ιστορικό γεγονός.
Πηγή: skai.gr- Μαρέβα Μητσοτάκη για Γλυπτά Παρθενώνα: «Ένα δάνειο και ένας ακρωτηριασμένος ναός δεν είναι το ίδιο»
- Έκθεση ζωγραφικής στο Νιχώρι Κωνσταντινούπολης – Η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά συναντά τη σύγχρονη εικαστική
- Ιταλία: Tο άγαλμα της Μαρίας Κάλλας «έφτασε» στο Μουσείο Αρχαίας Γλυπτικής «Giovanni Barracco» της Ρώμης
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.