ΚΑΙΡΟΣ

Romell Broom: Η εκτέλεση του θανατοποινίτη που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ

Your browser doesn’t support HTML5 audio

Τον Σεπτέμβριο του 2009, η Πολιτεία του Οχάιο προγραμμάτισε την εκτέλεσή του με θανατηφόρα ένεση, αλλά η εύρεση φλέβας αποδείχθηκε πολύ δύσκολη υπόθεση

Ο Romell Broom πέρασε από τη διαδικασία της θανατηφόρας ένεσης χωρίς να λάβει ποτέ τα θανατηφόρα φάρμακα. Για περισσότερες από δύο ώρες, οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να βρουν κατάλληλη φλέβα. Τελικά, η Πολιτεία του Οχάιο σταμάτησε την εκτέλεση. Η υπόθεση εξελίχθηκε σε μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αποτυχημένης εκτέλεσης στη σύγχρονη ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η καταδίκη του 1985

Ο Μπρουμ είχε καταδικαστεί σε θάνατο στο Οχάιο για την απαγωγή, τον βιασμό και τη δολοφονία της 14χρονης Tryna Middleton. Η θανατική καταδίκη επιβλήθηκε το 1985. Για περισσότερες από δύο δεκαετίες περίμενε την εκτέλεση της ποινής του, με την υπόθεση να περνά από αλλεπάλληλες δικαστικές διαδικασίες. Τον Σεπτέμβριο του 2009, η Πολιτεία προγραμμάτισε την εκτέλεσή του με θανατηφόρα ένεση. Κανείς, ωστόσο, δεν μπορούσε να γνωρίζει εκείνη τη στιγμή ότι η συγκεκριμένη διαδικασία θα κατέληγε σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο.

15 Σεπτεμβρίου 2009: Η μέρα της προγραμματισμένης εκτέλεσης

Το πρωί της 15ης Σεπτεμβρίου του 2009 ο Μπρουμ μεταφέρθηκε στον χώρο κράτησης δίπλα στον θάλαμο εκτελέσεων στο Southern Ohio Correctional Facility, στο Lucasville.

Η εκτέλεση είχε ήδη καθυστερήσει εξαιτίας των τελευταίων δικαστικών προσφυγών. Τελικά, περίπου στις 2:00 το μεσημέρι, η ιατρική ομάδα άρχισε την προετοιμασία για τη χορήγηση της θανατηφόρας ένεσης. Το πρόβλημα, όμως, εμφανίστηκε αμέσως: δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν μια λειτουργική ενδοφλέβια γραμμή.

Οι προσπάθειες ξεκίνησαν από τα χέρια και τα μπράτσα του θανατοποινίτη. Η ομάδα δοκίμασε διαφορετικά σημεία, αλλά οι φλέβες δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια. Μετά από περίπου 45 λεπτά, η ομάδα έκανε διάλειμμα. Στη συνέχεια οι προσπάθειες συνεχίστηκαν...

Δοκιμάστηκαν άλλα σημεία στα χέρια και στους πήχεις και αργότερα στα πόδια. Ένας γιατρός που δεν ανήκε στην αρχική ομάδα εκτέλεσης κλήθηκε να βοηθήσει. Οι προσπάθειες όμως εξακολουθούσαν να αποτυγχάνουν.

Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, κατά τη διάρκεια περίπου δύο ωρών έγιναν πολλές προσπάθειες εισαγωγής βελόνας. Το δικαστικό αρχείο αναφέρει περίπου 20 σημεία παρακέντησης, ενώ σε μία από τις προσπάθειες η βελόνα φέρεται να χτύπησε οστό.

Ο ίδιος προσπάθησε να βοηθήσει τους εκτελεστές

Μία από τις πιο παράξενες λεπτομέρειες της υπόθεσης είναι ότι, κάποια στιγμή, ο ίδιος ο Μπρουμ προσπάθησε να βοηθήσει την ομάδα.

Όταν οι υπεύθυνοι δυσκολεύονταν να βρουν φλέβα στο χέρι του, ο Broom μετακινήθηκε και προσπάθησε να τους διευκολύνει, τεντώνοντας το χέρι του και κινώντας τα δάχτυλά του. Μία φλέβα φάνηκε να έχει βρεθεί, όμως κατέρρευσε όταν επιχειρήθηκε η εισαγωγή ορού.

Οι προσπάθειες συνεχίστηκαν.

Οι δικηγόροι του Broom ενημερώθηκαν για την κατάσταση. Ένας από αυτούς ζήτησε από το Ανώτατο Δικαστήριο του Οχάιο να σταματήσει τη διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι η συνέχιση των προσπαθειών συνιστούσε απάνθρωπη μεταχείριση.

Ο Μπρουμ, σύμφωνα με τις μαρτυρίες που καταγράφηκαν τότε, άρχισε να εμφανίζει σημάδια άγχους και κάποια στιγμή κάλυψε το πρόσωπό του με τα χέρια του.

Μετά από δύο ώρες, η εκτέλεση σταμάτησε

Περίπου δύο ώρες μετά την έναρξη της διαδικασίας, έγινε σαφές ότι η ομάδα δεν μπορούσε να εξασφαλίσει κατάλληλη φλέβα. Ο διευθυντής των φυλακών επικοινώνησε με τον κυβερνήτη του Οχάιο, Ted Strickland, ο οποίος στις στις 4:24 μ.μ. εξέδωσε επταήμερη αναστολή της εκτέλεσης, ουσιαστικά τερματίζοντας την προσπάθεια εκείνης της ημέρας.

Το σημαντικότερο στοιχείο είναι ότι κανένα από τα θανατηφόρα φάρμακα δεν χορηγήθηκε ποτέ στον Μπρουμ. Η διαδικασία δεν έφτασε στο στάδιο της έγχυσης. Έτσι, έφυγε ζωντανός από τον θάλαμο εκτελέσεων.

Ήταν όμως πραγματικά «εκτέλεση»;

Αυτό το ερώτημα έγινε το επίκεντρο μιας μεγάλης δικαστικής διαμάχης. Οι δικηγόροι του Μπρουμ υποστήριξαν ότι η Πολιτεία είχε ήδη επιχειρήσει να τον εκτελέσει και ότι μια δεύτερη προσπάθεια θα παραβίαζε τα συνταγματικά του δικαιώματα. Η Πολιτεία υποστήριξε το αντίθετο: Ότι η εκτέλεση δεν είχε αρχίσει ποτέ πραγματικά, επειδή δεν είχε χορηγηθεί το θανατηφόρο φάρμακο.

Το 2016, το Ανώτατο Δικαστήριο του Οχάιο, με ψήφους 4–3, τάχθηκε με τη θέση της Πολιτείας. Η πλειοψηφία έκρινε ότι η τοποθέτηση της ενδοφλέβιας γραμμής αποτελούσε προκαταρκτικό στάδιο και ότι η εκτέλεση, για τους σκοπούς της συγκεκριμένης νομικής ανάλυσης, άρχιζε όταν το θανατηφόρο φάρμακο εισερχόταν στη γραμμή. Επομένως, η πρώτη προσπάθεια δεν θεωρήθηκε νομικά ολοκληρωμένη εκτέλεση.

Οι δικαστές της μειοψηφίας διαφώνησαν έντονα. Μεταξύ άλλων, υποστήριξαν ότι η Πολιτεία δεν μπορούσε να εγγυηθεί πως μια δεύτερη προσπάθεια θα εξελισσόταν διαφορετικά, από τη στιγμή που δεν είχε εξηγηθεί επαρκώς γιατί η πρώτη είχε αποτύχει. Έτσι δημιουργήθηκε ένα παράδοξο: ο Ρόμελ Μπρουμ είχε επιβιώσει από μια διαδικασία που η Πολιτεία είχε χαρακτηρίσει ως προσπάθεια εκτέλεσης, αλλά νομικά η εκτέλεση θεωρήθηκε ότι δεν είχε αρχίσει.

Το Οχάιο όρισε, τελικά, νέα ημερομηνία εκτέλεσης για τον Ιούνιο του 2020.

Αυτή τη φορά, όμως, η διαδικασία δεν πραγματοποιήθηκε. Τον Απρίλιο του 2020 ο κυβερνήτης Mike DeWine εξέδωσε αναστολή, επικαλούμενος την αδυναμία της Πολιτείας να εξασφαλίσει τα απαιτούμενα φάρμακα για την εκτέλεση.

Έτσι, παρά την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Οχάιο που είχε επιτρέψει μια δεύτερη προσπάθεια, αυτή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Το τέλος του Romell Broom

Στις 28 Δεκεμβρίου 2020, πέθανε σε ηλικία 64 ετών. Οι σωφρονιστικές αρχές του Οχάιο τον είχαν κατατάξει στους θανάτους που θεωρούνταν πιθανό να συνδέονται με την COVID-19, ενώ το Death Penalty Information Center ανέφερε τότε ότι η αιτία θεωρούνταν πιθανότατα επιπλοκές από COVID-19.

Μια υπόθεση που άλλαξε τη συζήτηση για τις εκτελέσεις

Η περίπτωση του Romell Broom απέκτησε ιδιαίτερη σημασία όχι μόνο επειδή μια εκτέλεση απέτυχε, αλλά επειδή έθεσε ένα δύσκολο ερώτημα: Πότε ακριβώς αρχίζει μια εκτέλεση;

Για την Πολιτεία του Οχάιο, η απάντηση ήταν σαφής: όχι όταν ο κρατούμενος τοποθετείται στο φορείο, ούτε όταν αρχίζουν οι προσπάθειες για την τοποθέτηση της ενδοφλέβιας γραμμής, αλλά όταν χορηγείται το θανατηφόρο φάρμακο.

Για τους επικριτές της απόφασης, όμως, η διάκριση αυτή αγνοούσε αυτό που είχε συμβεί στην πράξη: ένας άνθρωπος είχε δεχθεί επί περίπου δύο ώρες επανειλημμένες προσπάθειες για την τοποθέτηση βελόνας με σκοπό την εκτέλεσή του.

Η υπόθεση συνέβαλε επίσης στην επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο το Οχάιο πραγματοποιούσε θανατηφόρες ενέσεις. Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια του 2009, η πολιτεία άλλαξε το πρωτόκολλό της σε μονοφαρμακευτική μέθοδο, ενώ οι εκτελέσεις τέθηκαν προσωρινά σε αναμονή.

Ο Romell Broom, τελικά, δεν έμεινε στην ιστορία ως ένας άνθρωπος που «ξέφυγε» από τη θανατική ποινή.

Έμεινε στην ιστορία για κάτι πολύ πιο ασυνήθιστο: ήταν ένας καταδικασμένος σε θάνατο του οποίου η εκτέλεση ξεκίνησε πρακτικά, αλλά δεν έφτασε ποτέ στο σημείο της θανατηφόρας ένεσης.

Και το γεγονός ότι επέζησε εκείνης της διαδικασίας δημιούργησε ένα από τα πιο δύσκολα νομικά και ηθικά ερωτήματα γύρω από τη σύγχρονη θανατική ποινή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
 

Πηγή: skai.gr