Η εικόνα των αμερικανικών E/A-18G Growler να περιπολούν πάνω από τη Μέση Ανατολή, την ώρα που η CENTCOM ανακοινώνει ότι έχει ήδη εκτρέψει 75 εμπορικά πλοία, έχει ακινητοποιήσει τρία και έχει πραγματοποιήσει νηοψία σε άλλα δύο, αποτυπώνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια ακόμη φάση της αντιπαράθεσης ΗΠΑ–Ιράν.
Το Στενό του Ορμούζ παραμένει ασφαλώς το επίκεντρο. Είναι ο θαλάσσιος «λαιμός» από τον οποίο εξαρτάται ένα τεράστιο μέρος της παγκόσμιας ενεργειακής ροής και, επομένως, κάθε προσπάθεια ελέγχου της ναυσιπλοΐας μετατρέπεται αυτομάτως σε όπλο οικονομικής και στρατηγικής πίεσης. Η ίδια η Τεχεράνη, μάλιστα, έχει τις τελευταίες μέρες απειλήσει δεκάδες δεξαμενόπλοια με πρόστιμα, κράτηση ή κατάσχεση, επιχειρώντας να επιβάλει τους δικούς της κανόνες διέλευσης.
Όμως η παρουσία των Growler και η συστηματική δράση της αμερικανικής CENTCOM δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει κάτι βαθύτερο: να επιβάλει μια νέα επιχειρησιακή πραγματικότητα στον πόλεμο.
Ο ρόλος και η ισχύς των E/A-18G
Τα E/A-18G δεν είναι απλώς μαχητικά αεροσκάφη. Η βασική τους αποστολή είναι ο ηλεκτρονικός πόλεμος: εντοπισμός, παρεμβολή και υποβάθμιση εχθρικών ραντάρ, επικοινωνιών και άλλων ηλεκτρονικών συστημάτων. Η παρουσία τους, επομένως, σημαίνει ότι η αμερικανική πλευρά δεν θέλει μόνο να έχει περισσότερα αεροσκάφη στον ουρανό. Θέλει να ελέγχει και το ίδιο το ηλεκτρομαγνητικό περιβάλλον μέσα στο οποίο επιχειρούν οι ιρανικές δυνάμεις, για να καταστήσουν ολοένα δυσκολότερη την κίνηση, τον ανεφοδιασμό, τις επικοινωνίες και τις εξαγωγές πετρελαίου του Ιράν.
Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να κάνει το κόστος της συνέχισης του πολέμου για την Τεχεράνη ολοένα μεγαλύτερο, περιορίζοντας τις δυνατότητές της να εξάγει πετρέλαιο, να πραγματοποιεί εμπορικές συναλλαγές και να διατηρεί ανοικτές γραμμές εφοδιασμού. Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές, ιρανικά δεξαμενόπλοια έχουν συγκεντρωθεί ακόμη και έξω από τη Σρι Λάνκα, καθώς ο αμερικανικός αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών δυσκολεύει την κανονική εξαγωγή πετρελαίου.
Σε αυτό το επίπεδο, η αμερικανική στρατηγική αποκτά μεγαλύτερο βάθος. Η Ουάσιγκτον προσπαθεί να μετατρέψει την τεχνολογική και ναυτική της υπεροχή σε πολιτική πίεση: να κάνει την Τεχεράνη να καταλάβει ότι κάθε ημέρα συνέχισης της σύγκρουσης περιορίζει ακόμη περισσότερο τις επιλογές της.
Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι μια τέτοια στρατηγική έχει και τα ρίσκα της. Όσο περισσότερο οι ΗΠΑ επιχειρούν να ελέγξουν τη ναυσιπλοΐα και να στραγγαλίσουν οικονομικά το Ιράν, τόσο μεγαλύτερο γίνεται το κίνητρο της Τεχεράνης να αναζητήσει ασύμμετρους τρόπους απάντησης. Η απειλή κατά δεκάδων δεξαμενόπλοιων δείχνει ακριβώς αυτή την προσπάθεια του Ιράν να μεταφέρει το κόστος πίσω στις ΗΠΑ και στους συμμάχους τους.
Έτσι, η σημερινή εικόνα δεν είναι απλώς μια αμερικανική αρμάδα που επιτηρεί το Ορμούζ και μια ιρανική δύναμη που προσπαθεί να την αμφισβητήσει. Είναι ένας αγώνας για το ποιος θα καθορίσει τους κανόνες λειτουργίας ολόκληρης της περιοχής.
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
